Όταν ο οργασμός δεν είναι μόνο απόλαυση: Τα απρόσμενα συμπτώματα που βιώνουν πολλές γυναίκες
Ο γυναικείος οργασμός φαίνεται να είναι πιο σύνθετος και απρόβλεπτος απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.
Φως σε μια άγνωστη πλευρά του γυναικείου οργασμού ρίχνει πρόσφατη μελέτη, εστιάζοντας στα απρόσμενα σωματικά και συναισθηματικά φαινόμενα που τον συνοδεύουν. Αν και δεν έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα ούτε είχαν γίνει αντικείμενο συζήτησης, αντιδράσεις όπως ανεξέλεγκτο γέλιο, κλάμα ή πονοκέφαλος, ή ακόμα και πόνος στα πόδια, γνωστές ως «περι-οργασμικά φαινόμενα», ίσως τελικά δεν είναι τόσο σπάνιες όσο μέχρι σήμερα πιστεύαμε.
Πώς περιγράφεται ο οργασμός ανά τα χρόνια
Όπως διαβάζουμε στο PsyPost, η παραδοσιακή ιατρική προσέγγιση του γυναικείου οργασμού επικεντρώνεται κυρίως στη σωματική εκτόνωση και τη συναισθηματική ικανοποίηση. Ο οργασμός περιγράφεται συνήθως ως μια σύντομη, έντονη φυσιολογική αντίδραση στη σεξουαλική διέγερση, συνοδευόμενη από ένα υποκειμενικό αίσθημα κορύφωσης. Ωστόσο, εδώ και χρόνια, μεμονωμένες μαρτυρίες γυναικών και σποραδικές ιατρικές αναφορές υποδείκνυαν ότι η πραγματική εμπειρία μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη και απρόβλεπτη.
Μέχρι πρόσφατα, οι γνώσεις γύρω από αυτά τα «ασυνήθιστα» συμπτώματα βασίζονταν κυρίως σε μεμονωμένες περιπτώσεις και όχι σε συστηματική καταγραφή. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Women’s Health, επιχείρησε για πρώτη φορά να τα ταξινομήσει με πιο οργανωμένο τρόπο. Στόχος των ερευνητών ήταν να εντοπίσουν ποια συμπτώματα εμφανίζονται συχνότερα, πόσο συστηματικά συμβαίνουν και σε ποιο σεξουαλικό πλαίσιο –με σύντροφο ή κατά τον αυνανισμό– είναι πιο πιθανό να εκδηλωθούν.
Πώς διεξήχθη η μελέτη
Για τη συλλογή δεδομένων, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα σύντομο ενημερωτικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο οποίο εξηγούσαν τι είναι τα περι-οργασμικά φαινόμενα, δίνοντας παραδείγματα όπως πόνος στο αυτί ή ξαφνικό κλάμα κατά τη διάρκεια του οργασμού. Όσες γυναίκες αναγνώριζαν αντίστοιχες εμπειρίες στη ζωή τους κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ανώνυμο διαδικτυακό ερωτηματολόγιο. Από περίπου 3.800 προβολές του βίντεο, τελικά 86 γυναίκες άνω των 18 ετών συμπλήρωσαν την έρευνα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συναισθηματικές αντιδράσεις είναι οι πιο συχνές. Σχεδόν 9 στις 10 συμμετέχουσες είχαν κάποιο συναισθηματικό σύμπτωμα τη στιγμή της κορύφωσης. Το κλάμα ήταν το πιο συχνό, με 63% των γυναικών να δηλώνουν ότι το έχουν βιώσει, ακόμη και σε κατά τα άλλα θετικές σεξουαλικές εμπειρίες. Παράλληλα, το 43% ανέφερε γέλιο κατά τον οργασμό, ένα εύρημα που ξαφνιάζει, καθώς μέχρι σήμερα σπάνια γινόταν αναφορά στη σχετική βιβλιογραφία. Ένα πολύ μικρό ποσοστό ανέφερε ακόμη και παραισθήσεις.
Εξίσου ενδιαφέροντα ήταν και τα σωματικά συμπτώματα. Πάνω από το 60% των συμμετεχουσών έκαναν λόγο για σωματικές αισθήσεις που δεν σχετίζονται με τη «συνηθισμένη» φυσιολογία του οργασμού. Ο πονοκέφαλος ήταν το πιο συχνό σύμπτωμα, ενώ αρκετές γυναίκες μίλησαν για μυϊκή αδυναμία ή πόνο και μυρμήγκιασμα στα πόδια. Σε μικρότερα ποσοστά καταγράφηκαν συμπτώματα όπως πόνος στο πρόσωπο ή στα αυτιά, φτέρνισμα, χασμουρητό ή ακόμη και ρινορραγία.
Ένα βασικό εύρημα της μελέτης είναι ότι τα φαινόμενα αυτά δεν εμφανίζονται απαραίτητα σε κάθε οργασμό. Οι περισσότερες γυναίκες δήλωσαν ότι συμβαίνουν περιστασιακά, ενώ μόνο ένα μικρό ποσοστό τα βιώνει συστηματικά. Επιπλέον, τα συμπτώματα συχνά συνυπάρχουν: πολλές γυναίκες ανέφεραν συνδυασμούς, όπως γέλιο και κλάμα μαζί ή πονοκέφαλο συνοδευόμενο από έντονη συναισθηματική φόρτιση.
Ο ρόλος του συντρόφου
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρόλος του πλαισίου. Τα περι-οργασμικά φαινόμενα ήταν συχνότερα κατά τη σεξουαλική επαφή με σύντροφο και πολύ λιγότερο κατά τον αυνανισμό. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η παρουσία ενός άλλου ατόμου ενδέχεται να ενεργοποιεί πιο σύνθετους ψυχολογικούς και νευρολογικούς μηχανισμούς, αυξάνοντας τη συναισθηματική ένταση και, κατ’ επέκταση, την πιθανότητα τέτοιων αντιδράσεων.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι, παρά τα ενδιαφέροντα ευρήματα, η μελέτη έχει περιορισμούς: μικρό δείγμα, πιθανή μεροληψία λόγω κοινωνικών δικτύων και αυτοαναφερόμενα δεδομένα. Παρ’ όλα αυτά, υπογραμμίζουν τη σημασία της αναγνώρισης και αποστιγματοποίησης αυτών των εμπειριών. Όπως επισημαίνουν, τέτοιες αντιδράσεις δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως ένδειξη ψυχολογικής ή σωματικής διαταραχής, αλλά ως μέρος της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης σεξουαλικότητας.
