Πέθανε η μούσα του γαλλικού κινηματογράφου Μπριζίτ Μπαρντό

Η Μπριζίτ Μπαρντό, η ηθοποιός και τραγουδίστρια του γαλλικού σινεμά, η οποία έγινε διεθνές σύμβολο του σεξ προτού εγκαταλείψει τον κινηματογράφο για να γίνει ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων, πέθανε σε ηλικία 91 ετών όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα που φέρει το όνομά της (Fondation Brigitte Bardot).

«Το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό ανακοινώνει με απέραντη θλίψη τον θάνατο της ιδρύτριας και προέδρου του, της Μπριζίτ Μπαρντό, μιας διεθνώς αναγνωρισμένης ηθοποιού και τραγουδίστριας, που επέλεξε να εγκαταλείψει μια περίβλεπτη σταδιοδρομία για να αφιερώσει τη ζωή και την ενέργειά της στην υπεράσπιση των ζώων και στο Ίδρυμά της», αναφέρει ανακοίνωση που διαβιβάστηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο, χωρίς να αναφέρει την ημέρα ή τον τόπο θανάτου.

Το τελευταίο διάστημα είχε εισαχθεί πολλές φορές στο νοσοκομείο λόγω σοβαρών επιπλοκών στην υγεία της. Μάλιστα σε ανακοίνωση του νοσοκομείου της Τουλόν, είχε γίνει γνωστό ότι είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στο πόδι χωρίς να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες.

Η ίδια είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο ησυχαστήριό της, στο Σαν Τροπέ.

Ποια ήταν η μούσα του γαλλικού κινηματογράφου

Η Μπαρντό έγινε παγκοσμίως γνωστή με την ταινία του 1956 «Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα», σε σενάριο και σκηνοθεσία του τότε συζύγου της, Ροζέ Βαντίμ, και για τις επόμενες δύο δεκαετίες ενσάρκωσε την ιδέα του αρχετυπικού «γατούλα του σεξ».

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ωστόσο, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την υποκριτική και έγινε ολοένα και πιο ενεργή πολιτικά. Η ειλικρινής υποστήριξή της για τα δικαιώματα των ζώων εξελίχθηκε σε εμπρηστικά σχόλια για τις εθνοτικές μειονότητες και σε ανοιχτή υποστήριξη στο ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, με αποτέλεσμα μια σειρά από καταδίκες για φυλετικό μίσος.

Γεννημένη το 1934 στο Παρίσι, η Μπαρντό μεγάλωσε σε μια εύπορη, παραδοσιακή καθολική οικογένεια, αλλά διέπρεψε αρκετά ως χορεύτρια ώστε να της επιτραπεί να σπουδάσει μπαλέτο, κερδίζοντας μια θέση στο φημισμένο Ωδείο του Παρισιού. Ταυτόχρονα, βρήκε δουλειά ως μοντέλο, εμφανιζόμενη στο εξώφυλλο του Elle το 1950, ενώ ήταν ακόμα 15 ετών.

Ως αποτέλεσμα της δουλειάς της τής προσφέρθηκαν ρόλοι στον κινηματογράφο. Σε μια οντισιόν γνώρισε τον Βαντίμ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1952, αφού έκλεισε τα 18.

Η Μπαρντό επιλέχθηκε για μικρούς ρόλους, με αυξανόμενη εξέχουσα θέση. Υποδύθηκε τη σύντροφο του Ντερκ Μπογκάρντ στην ταινία Doctor at Sea.

Το «σύμβολο» της Γαλλίας

Εκτός από το κινηματογραφικό κοινό, η Μπαρντό έγινε γρήγορα πηγή έμπνευσης για διανοούμενους και καλλιτέχνες, όπως για τον νεαρό Τζον Λένον και τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, οι οποίοι απαιτούσαν από τις τότε φίλες τους να βάψουν τα μαλλιά τους ξανθά, μιμούμενοι το στιλ της.

Ο αρθρογράφος Ρέιμοντ Καρτιέ έγραψε ένα μακροσκελές άρθρο για το «le cas Bardot» στο Paris-Match το 1958, ενώ η Σιμόν ντε Μποβουάρ δημοσίευσε το διάσημο δοκίμιό της «Η Μπριζίτ Μπαρντό και το Σύνδρομο της Λολίτα» το 1959, παρουσιάζοντας την ηθοποιό ως την πιο απελευθερωμένη γυναίκα της Γαλλίας.

Το 1969, η Μπαρντό επιλέχθηκε ως το πρώτο μοντέλο στην πραγματική ζωή για τη Marianne, το σύμβολο της γαλλικής δημοκρατίας.