Στέφανος Βούρος στον FLASH: «Για τον κόσμο ήταν η Μαρινέλλα, η φωνή, η σταρ, για μένα ήταν η νονά μου»

Ο Στέφανος Βούρος, ο βαφτιστήρας της Μαρινέλλας, άνοιξε την καρδιά του και μας μίλησε για την αγαπημένη του νονά. Ο γιος του Γιάννη Βούρου και της Νταίζης Σεμπεκοπούλου θυμήθηκε στιγμές που πέρασε στο σπίτι της τραγουδίστριας όταν ήταν παιδί και παραδέχτηκε πως κάθε φορά που την έβλεπε να τραγουδά θαύμαζε το πόσο «θεάρα» ήταν στη σκηνή!

Για εμάς ήταν η Μαρινέλλα, η μεγάλη κυρία του τραγουδιού, για εσένα όμως ήταν και η νονά σου…

«Για πολύ κόσμο ήταν η Μαρινέλλα, ήταν η Φωνή, ήταν η Σταρ, για μένα ήταν και η νονά μου πέρα από όλα αυτά. Αυτό που έδειχνε πάνω σε σκηνή και αυτό που έδειχνε και στις συνεντεύξεις αυτό ήταν και στη πραγματικότητα. Ήταν ένας άνθρωπος με πάρα πολύ απίστευτη ζεστασιά και γενναιοδωρία και είχε αυτόν τον χαρακτήρα που σε τράβαγε.

Στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια που είχαμε και πολύ πιο στενές επαφές, πάντα είχε έναν καλό λόγο και μια αγκαλιά να χαρίσει. Μετά όπως συμβαίνει πολλές φορές και με όλους τους νονούς, αλλά και λόγω των ρυθμών της ζωής και των υποχρεώσεων ψιλοχαθήκαμε, απομακρυνθήκαμε αλλά ποτέ δεν χαθήκαμε τελείως. Δηλαδή και στις συναυλίες πήγαινα να τη δω και στο Ηρώδειο και στα μπουζούκια όταν ήταν με τον Αντώνη Ρέμο. Όποτε της έλεγα ότι θα πάω να τη δω, πάντα με έβαζε και πρώτο τραπέζι και την καμάρωνα. Ενώ ξέρεις τι φωνή είναι και τι παρουσία, πάντα έλεγες πω πω, ακόμα και τώρα που μεγαλώνει είναι θεάρα!

Είδα αυτές τις μέρες συνεντεύξεις της και γκούγκλαρα λίγο παραπάνω και κάποια στιγμή είδα ένα βίντεο από την τελευταία συναυλία στο Ηρώδειο. Έλεγε το «Καμιά φορά» χωρίς μικρόφωνο και ακουγόταν καμπάνα και λες πόσο αυτή η γυναίκα στα 87 της ήταν εκεί πάνω, στη θέση που της άξιζε».

Έχεις να θυμάσαι κάτι που σου είχε πει, κάποια συμβουλή που σου είχε δώσει;

«Κάτι συγκεκριμένο όχι, αλλά πάντα θυμάμαι που πηγαίναμε σπίτι της με τους γονείς μου, τότε που ήμουν πιο μικρός, και πάντα ήταν με αγκαλιές, με παιχνίδια, με πολλή ζεστασιά και αγάπη, οπότε αυτό είναι που θυμάμαι. Θυμάμαι το συναίσθημα, δεν θυμάμαι λόγια. Έχουμε μεγαλώσει κιόλας, έχουν περάσει χρόνια, έχω φτάσει σχεδόν 40 πια, δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από παλιά. Είναι πιο σημαντικό να κρατάς από έναν άνθρωπο το τι σου έχει δώσει συναισθηματικά και το πώς ένιωθες όταν ήσουν μαζί του».

Ισχύει αυτό που λένε ότι άνοιγε το σπίτι της για τους δικούς της ανθρώπους και ήταν πάντα πολύ περιποιητική και ήθελε να τα έχει όλα φροντισμένα στην εντέλεια;

«Δεν ξέρω τι έκανε με τους υπόλοιπους, αλλά θυμάμαι πάντα με εμάς, ναι, ήταν φουλ ανοιχτή και ήταν και πάρα πολύ αληθινός άνθρωπος η Μαρινέλλα».

Την είχες επισκεφθεί το τελευταίο δύσκολο διάστημα;

«Δεν την είχα επισκεφθεί, όχι. Είχα μιλήσει με την κόρη της όμως, με μηνύματα. Είχα ρωτήσει, ξέρεις πώς πάει η κατάσταση. Μου είπε ότι είναι δύσκολα, οπότε κι εγώ δεν ήθελα ούτε να επιβαρύνω περισσότερο την κατάσταση, ούτε να πάω... Μάθαινα νέα της από την κόρη της».