Το σινεμά έκανε διάσημο τον αγώνα της - Τώρα η Έριν Μπρόκοβιτς τα βάζει με τα data centers
Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google
Αποτυπωμένη στη κινηματογραφική μνήμη των 00’s είναι η ταινία «Έριν Μπρόκοβιτς», στην οποία η Τζούλια Ρόμπερτς υποδύεται τη δυναμική ακτιβίστρια σε μια μια πόλη στην Καλιφόρνια, κηρύσσοντας τον πόλεμο σε μια μεγάλη εταιρεία που μόλυνε το νερό της περιοχής προκαλώντας σοβαρές ασθένειες και θανάτους στους κατοίκους της.
Μέσα από την προσπάθειας της Έριν Μπρόκοβιτς, ο αγώνας λήγει με πανηγυρική νομική, οικονομική και ηθική νίκη υπέρ των κατοίκων της πόλης. Πρόκειται για μια ταινία βασισμένη σε πραγματικό πρόσωπο και σε αληθινή ιστορία των αρχών της δεκαετίας του ’90.
Σήμερα, η πραγματική Έριν Μπρόκοβιτς, επανέρχεται στο προσκήνιο του περιβαλλοντικού και κοινωνικού ακτιβισμού στις ΗΠΑ, με αφορμή την τεράστια εξάπλωση των data centers στο πλαίσιο της εντατικής ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης.
Ένας νέος παγκόσμιος αντίπαλος με παντοδύναμα όπλα
Το 1993, η Έριν Μπρόκοβιτς κατάφερε να αποσπάσει έναν συμβιβασμό-«μαμούθ» ύψους 333 εκατομμυρίων δολαρίων από ενεργειακή εταιρεία της Καλιφόρνια για το σκάνδαλο με το μολυσμένο νερό. Τρεις δεκαετίες αργότερα, ο νέος αντίπαλος της 65χρονης ακτιβίστριας είναι παγκόσμιος.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Guardian, η Μπρόκοβιτς περιέγραψε κάτι που έμοιαζε κάπως με αυτά που έζησε στο παρελθόν. Πριν από μερικές εβδομάδες, είπε, είδε ξαφνικά δεκάδες μηνύματα να έχουν σταλεί στο mail της από κατοίκους της ίδιας πόλης. Όλα με το ίδιο θέμα. Αφορούσαν τα data centers (κέντρα δεδομένων) που εξαπλώνονται σαν τα «μανιτάρια» στις ΗΠΑ και όχι χωρίς τίμημα για το περιβάλλον και τους ανθρώπους.
Τον Απρίλιο έκανε ένα κάλεσμα μέσω της ιστοσελίδας της, ζητώντας από οποιονδήποτε είχε ανησυχίες για κάποιο data center κοντά του να επικοινωνήσει μαζί της. Μέσα σε έναν μήνα απάντησαν 3.862 άτομα.
«Δεν πολεμάμε την τεχνητή νοημοσύνη»
Οι εταιρείες τεχνολογίας χρειάζονταν ανέκαθεν data centers για να τροφοδοτούν την τεχνολογία τους, ανέφερε η Έριν Μπρόκοβιτς, αλλά τα νέα κέντρα που κατασκευάζονται για την υποστήριξη της τεχνητής νοημοσύνης τη γεμίζουν ανησυχία, καθώς η κατάσταση μοιάζει αρκετά με την ιστορία που την έκανε διάσημη πολλά χρόνια πριν.
Η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να «τα βάλει» με την τεχνητή νοημοσύνη. «Το τζίνι έχει βγει πλέον από το μπουκάλι», είπε και η AI αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργαλείο που ο καθένας μπορεί να επιλέξει αν θα χρησιμοποιήσει ή όχι.
Αυτό που απασχολεί την Έριν Μπρόκοβιτς είναι οι τεράστιες δομές που χτίζονται για να στεγάσουν τις απέραντες εγκαταστάσεις υπολογιστών που απαιτεί η τεχνητή νοημοσύνη. Αυτά τα κέντρα δεδομένων εκτείνονται σε εκατοντάδες στρέμματα, ενώ τον Μάιο η Γιούτα έδωσε έγκριση για ένα data center με διπλάσιο μέγεθος από το Μανχάταν.
Πελώρια έργα στα κρυφά με τον «λογαριασμό» στους κατοίκους
Ορισμένα από τα μηνύματα που δέχεται η Μπρόκοβιτς από ανθρώπους που ζουν κοντά σε data centers, εκφράζουν ειλικρινή απορία για το πώς ξεκίνησε αυτή η κατασκευή χωρίς να γνωρίζουν τίποτα και γιατί λαμβάνουν ειδοποίηση από το δημοτικό συμβούλιο ότι το έργο έχει ήδη εγκριθεί, χωρίς οι ίδιοι να έχουν λόγο.
Άλλα μηνύματα μεταφέρουν μεγάλη ανησυχία για τον αντίκτυπο αυτών των κέντρων στους φυσικούς πόρους, στο νερό, στο ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό για όλη αυτή την ενέργεια, καθώς και για τις μελλοντικές επιπτώσεις αυτών των τεράστιων κατασκευών στην υγεία και την άγρια ζωή.
Βασιζόμενη σε αυτά τα μηνύματα, η Μπρόκοβιτς δημιούργησε έναν χάρτη με τα σημαντικότερα κέντρα δεδομένων AI στις ΗΠΑ που είτε λειτουργούν ήδη είτε βρίσκονται υπό κατασκευή, αποτυπώνοντας παράλληλα τις τοποθεσίες όπου τα μέλη των τοπικών κοινοτήτων έχουν εκφράσει ανησυχίες.
Αυτό το αρχείο ανοιχτού κώδικα είναι πράγματι εντυπωσιακό, καθώς έως τις 24 Ιουνίου, 33 κέντρα δεδομένων AI είχαν ολοκληρωθεί και λειτουργούσαν, 68 ήταν υπό κατασκευή και 41 είχαν προταθεί προς έγκριση. Επιπλέον, είχαν υποβληθεί 7.005 αναφορές μέσω της διαδικτυακής φόρμας, πράγμα που σημαίνει ότι όσα γνωρίζουμε γι’ αυτά βασίζονται αποκλειστικά σε όσα έχουν δει οι ίδιοι οι πολίτες με τα μάτια τους.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο τίτλος μιας ανάρτησης στην ιστοσελίδα της, αν τα data centers είναι τόσο σπουδαία, αναρωτιέται κανείς γιατί χτίζονται στα κρυφά.
Η Έριν Μπρόκοβιτς επισήμανε ότι αυτό συμβαίνει σε κάθε πολιτεία των ΗΠΑ, σε πολλαπλές κομητείες, σε αγροτικές περιοχές, ράντσα, φάρμες και γειτονιές. Οι άνθρωποι παρατηρούν τη φύση επειδή τη σέβονται και τη χρειάζονται και τώρα τη βλέπουν να καταστρέφεται.
Έχει λάβει αναφορές από άτομα που ανησυχούν για τις φωλιές των φαλακρών αετών, που βλέπουν την άγρια ζωή να εξαφανίζεται ή βρίσκουν νεκρά ζώα. Ορισμένες κοινότητες μαθαίνουν για την ύπαρξη ενός data center μήνες μετά την έγκρισή του, ενώ άλλες δεν ακούν τίποτα απολύτως μέχρι να δουν ένα τεράστιο κτίριο να ορθώνεται μπροστά τους.
Ο φόβος των μηνύσεων από τις εταιρείες
Οι εταιρείες ανάπτυξης κέντρων δεδομένων συνάπτουν συχνά συμφωνίες εμπιστευτικότητας με τους τοπικούς αξιωματούχους, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να εξακριβωθεί γιατί τα έργα εγκρίθηκαν χωρίς μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή χωρίς διαβούλευση με τους κατοίκους. Η Μπρόκοβιτς λαμβάνει αναφορές από πολίτες που καταγγέλλουν ότι οι τοπικοί άρχοντες προχωρούν σε θεσμικές αλλαγές σε πολεοδομία και χωροταξία, προκειμένου να διευκολύνουν την κατασκευή data centers. Εκφράζει μάλιστα την έκπληξή της, για το πώς κάποιοι παρακάμπτουν τις δημοκρατικές διαδικασίες σε τέτοιο βαθμό.
Δεν πιστεύει ότι πρόκειται για μια ξαφνική «πανεθνική» διαφθορά ή ότι οι τοπικές κυβερνήσεις θέλουν εσκεμμένα να αποκλείσουν τους κατοίκους. Αντιθέτως, βλέπει ότι πολλά δημοτικά συμβούλια, αφού ακούν τις αντιδράσεις των κατοίκων, σταματούν τις διαδικασίες και καταλήγουν να δέχονται μηνύσεις από τις εταιρείες πίσω από data centers για ποσά που ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια, βάρος που δεν μπορούν να αντέξουν. Ως αποτέλεσμα, υποκύπτουν στις πιέσεις των εταιρειών.
Σε μια περίπτωση, στην κομητεία Χιλ του Τέξας, οι επίτροποι της κομητείας, μην περιμένοντας τη δημόσια κατακραυγή για ένα προγραμματισμένο data center, ενέκριναν μορατόριουμ ενός έτους για διακοπή της ανοικοδόμησης. Στη συνέχεια, η κομητεία δέχθηκε μήνυση από τους κατασκευαστές για αποζημίωση 100 εκατομμυρίων δολαρίων και, σύμφωνα με την εφημερίδα Texas Tribune, αναγκάστηκε τελικά να υποχωρήσει.
Τεράστια κατανάλωση νερού
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το περιβάλλον δεν μπορεί να αντέξει την τεράστια ζήτηση αυτών των data centers για νερό. Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, τα δύο τρίτα των προγραμματισμένων κέντρων δεδομένων στις ΗΠΑ βρίσκονται σε περιοχές που πλήττονται από ξηρασία. Τα μεγαλύτερα κέντρα χρειάζονται έως και 5 εκατομμύρια γαλόνια νερού την ημέρα για την ψύξη τους, ποσότητα που ισοδυναμεί με τη μέση κατανάλωση 50.000 ανθρώπων. Παραμένει ασαφές ποιο είναι το πλάνο και ποιες ανάγκες θα έχουν προτεραιότητα ανάμεσα στην τεχνητή νοημοσύνη, τη γεωργία και τους απλούς πολίτες.
Οι πολίτες αναφέρουν ήδη κατακόρυφη αύξηση στους λογαριασμούς τους, τόνισε η Μπρόκοβιτς, διαβάζοντας ένα mail από κάποιον που είδε τον μηνιαίο λογαριασμό νερού του να εκτινάσσεται από τα 22 δολάρια σε περισσότερα από 350 δολάρια.
Η απειλή αποκτά υπαρξιακό χαρακτήρα, καθώς ο κόσμος αναρωτιέται εάν και πώς η χρήση του νερού θα διαταράξει την ισορροπία της φύσης και τι θα απογίνει με τους ίδιους.
«Μια εταιρεία αντέχει λίγες διαμαρτυρίες, αλλά δυσκολεύεται με τις πολλές»
Η Μπρόκοβιτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στα μεσοδυτικά των ΗΠΑ. Ο πατέρας της ήταν μηχανικός και η μητέρα της δημοσιογράφος και από εκεί θεωρεί ότι κληρονόμησε την περιέργειά της. Ο πατέρας της, ο οποίος κατασκεύαζε και διαχειριζόταν αγωγούς για μεγάλες εταιρείες, της είχε υποσχεθεί ότι κατά τη διάρκεια της ζωής της το νερό θα γινόταν πιο πολύτιμο από τον χρυσό.
Στον αγώνα που έδωσε για την πόλη Χίνκλεϊ -την υπόθεση που αποτυπώθηκε στην ταινία -έμαθε ότι μια εταιρεία μπορεί να αντέξει τις διαμαρτυρίες λίγων ανθρώπων, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα όταν οργανώνονται και δρουν συντονισμένα 100 ή περισσότερα άτομα.
Η Έριν Μπρόκοβιτς έμαθε επίσης τότε για την εταιρική χειραγώγηση, την εποχή που ο κόσμος την αποκαλούσε μια ακόμα απάτη.
Μεγάλωσε τρέχοντας σε χωράφια με καλαμπόκι και σιτάρι στο Κάνσας και δεν είχε δει ποτέ της βάτραχο με δύο κεφάλια, αλλά όταν έφτασε στο Χίνκλεϊ, είδε έναν. Τόνισε ότι πάντα κάποιος θα προσπαθήσει να σε πείσει ότι αυτό που βλέπεις δεν είναι πραγματικό και θυμάται πόσες φορές χρειάστηκε να σταθεί και να αναρωτηθεί αν όντως συνέβη κάτι, επειδή κάποιος άλλος προσπαθούσε να της πει το αντίθετο.
Ωστόσο, εξίσου σημαντική με τη γνώση της ότι οι άνθρωποι μερικές φορές λένε ψέματα είναι και η ικανότητά της να αντιλαμβάνεται πότε λένε την αλήθεια. Ειδικά στις αγροτικές περιοχές, οι άνθρωποι γνωρίζουν καλά τον εαυτό τους, την οικογένειά τους, τα ζώα και τη γη τους, καθώς το περιβάλλον αφηγείται μια ιστορία κάθε μέρα, αρκεί κανείς να σταματήσει και να δώσει προσοχή.
Σε αντίθεση με τις τοξικές χημικές ουσίες που διαρρέουν στο νερό, κανένας από τους κινδύνους στα data centers δεν μπορεί να ανιχνευθεί εύκολα. Σημάδια που τη μια μέρα μπορεί να είναι ανεπαίσθητα, όπως η απουσία του κελαηδίσματος των πουλιών, την επόμενη μέρα μετατρέπονται σε ένα κέντρο που λειτουργεί σε πλήρη ένταση.
Η κατάσταση αφορά πλέον τον θόρυβο και τα ντεσιμπέλ, με τον κόσμο να της γράφει ότι κοντεύει να τρελαθεί από το βουητό και το σφύριγμα που συνεχίζονται όλο το εικοσιτετράωρο. Η ίδια προσθέτει ότι καταγράφονται αυξημένοι λογαριασμοί ρεύματος και προβλήματα υπέρτασης στο δίκτυο.
Τι μπορεί να γίνει - Οι μάχες ξεκινούν τοπικά
Πλέον προτείνονται κάποιες εναλλακτικές λύσεις, όπως η τοποθέτηση των data centers στον πυθμένα του ωκεανού ή πάνω σε φορτηγίδες, χρησιμοποιώντας τα κύματα ως πηγή ενέργειας σε ψυχρότερα κλίματα, ενώ ο Έλον Μασκ θέλει να τα στείλει στο διάστημα.
Ωστόσο, με αμέτρητα data centers να έχουν ήδη κατασκευαστεί ή να σχεδιάζονται πάνω στη Γη, όλα αυτά μοιάζουν με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Για την Μπρόκοβιτς, όλα αυτά αποτελούν αντιπερισπασμό.
Το πρώτο πράγμα που ζητά είναι ένα μορατόριουμ, εξετάζοντας κάθε περίπτωση ξεχωριστά, όσον αφορά την έγκριση νέων data centers. Πολλές πολιτείες τώρα σταματούν για να εξετάσουν αν θα πρέπει να υπάρξει ρύθμιση και εποπτεία των data centes σε επίπεδο πολιτείας, και αν ναι, τι επιπτώσεις θα είχε αυτό.
Αυτή η διαδικασία απαιτεί χρόνο. 79 δήμοι στις ΗΠΑ έχουν εκδώσει μέχρι στιγμής μορατόριουμ και πολλοί από αυτούς δέχτηκαν αμέσως μηνύσεις για αθέτηση της αρχικής τους συμφωνίας. Προσωρινές παύσεις έχουν θεσπιστεί στην Τζόρτζια, το Μέριλαντ, το Μίσιγκαν και τη Νότια Καρολίνα, ενώ μία που θεσπίστηκε στο Μέιν στη συνέχεια ακυρώθηκε με βέτο, ωστόσο αυτές είναι οι πρώτες παρεμβάσεις ενάντια στους κολοσσούς της τεχνολογίας.
Όταν ερωτάται για το πολιτικό κλίμα, με έναν πρόεδρο που είναι προσηλωμένος στην τεχνητή νοημοσύνη και προφανώς απορρίπτει τις περιβαλλοντικές ανησυχίες, η Μπρόκοβιτς υπογραμμίζει ότι η αντίθεση στα data centers υποστηρίζεται και από τις δύο πολιτικές παρατάξεις. Γνωρίζει όμως ότι μια αλλαγή στη διακυβέρνηση μπορεί να επιφέρει τεράστια διαφορά στην επιτυχία αυτών των εκστρατειών.
Παρ’ όλα αυτά, η φύση της εκστρατείας της Μπρόκοβιτς δεν είναι να απευθυνθεί κατευθείαν στην κορυφή ζητώντας αλλαγή πολιτικής, αλλά να χτίσει δικαστικές υποθέσεις από τη βάση προς τα πάνω. Η νίκη, για την ίδια, κερδίζεται μέσω μιας ρεαλιστικής λίστας καθηκόντων.
Για αρχή, θα πήγαινε στην τοπική αυτοδιοίκηση και θα ζητούσε να δει μια έκθεση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο προτείνουν να τροφοδοτήσουν όλο αυτό το έργο, ρωτώντας αν θα παράγουν τη δική τους ενέργεια ή αν θα βασιστούν στους ήδη επιβαρυμένους πόρους της κοινότητας.
Προτείνει να συγκεντρωθούν πρώτα αυτές οι πληροφορίες και στη συνέχεια να πραγματοποιηθεί μια ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων της πόλης, ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν φωνή. Διατηρεί την πεποίθηση ότι ο νόμος εξακολουθεί να έχει ισχύ, σημειώνοντας ότι οι δικαστικές υποθέσεις δεν διευθετούνται πλέον για 333 εκατομμύρια δολάρια -όπως στην ιστορία της που έγινε ταινία- αλλά για δισεκατομμύρια.
Το έργο της Έριν Μπρόκοβιτς για τα data centers εκτείνεται πέρα από τις ΗΠΑ, καθώς έχουν επικοινωνήσει μαζί της άνθρωποι από την Αυστραλία, την Ινδία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία.
Υπάρχει ήδη μορατόριουμ για τη δημιουργία νέων data centers στο Δουβλίνο, καθώς ήδη από το 2023 αυτού του είδους οι εγκαταστάσεις αντιπροσώπευαν το ένα πέμπτο της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας της Ιρλανδίας.
Η ίδια χαρακτηρίζει το ζήτημα παγκόσμιο και συγκλονιστικό, τονίζοντας ότι απαιτείται θάρρος για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που είναι δύσκολο όταν έρχεται αντιμέτωπος με δυνάμεις που διαθέτουν όλα τα χρήματα, όλη την ευφυΐα του κόσμου και έχουν ως περιοχή δράσης όλον τον πλανήτη. Σημειώνει μάλιστα, χαμογελώντας, ότι αρχίζει να μεγαλώνει πολύ γι’ αυτά, καθώς βρίσκεται στη φάση της προσωπικής της παρακαταθήκης και έχει πλέον έξι εγγόνια.
Ωστόσο, ακόμα κι αν αυτή είναι η τελευταία της εκστρατεία, δεν πρόκειται να αποχωρήσει μέχρι να τελειώσει. Και μπορεί να κερδίσει αυτήν τη μάχη, απλώς δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνη της.
Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google
