Βερόνικα Αργέντζη: «Όταν έφυγε ο σύντροφός μου από τη ζωή δεν υπήρχε άλλη επιλογή»

Η Βερόνικα Αργέντζη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» και μίλησε για τον χαμό του συντρόφου της, Διονύση Αντύπα, που έφυγε από τη ζωή το 2019. «Όταν έφυγε ο σύντροφος μου από τη ζωή, το 2019, δεν ήταν πολύ εύκολα διαχειρίσιμη η κατάσταση. Ούτε για μένα ούτε για το παιδί μου. Απέκτησε και ανέκτησε, μέσα σε μια κατάσταση στην οποία ξαφνικά βρέθηκε η κόρη μου, περνώντας από πολλές δυσκολίες, μια δύναμη που την κάνει ξεχωριστή για μένα.

Όταν δηλαδή ξεπερνάς πράγματα στη ζωή σου είναι πάρα πολύ σημαντικό. Την έχω και γω αυτή τη δύναμη, αλλά και οι λεύκες λυγίζουν παιδιά. Την έχω όμως, δεν μπορώ να μην την έχω, δεν γίνεται να μην την έχω. Απαγορεύεται να μην την έχω. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Την επιλογή την κάνεις εσύ βάζοντας πρώτα τα παιδιά. Δεν ήταν ποτέ στόχος μου να αποκτήσω με Χ τρόπο μια θέση μέσα στο δικό μου επάγγελμα, ήταν μια φυσική ροή.

Ο άνθρωπος δεν φεύγει ποτέ από την καρδιά, όχι. Για μένα, ο έρωτας δεν είναι κάτι που είναι σε πρώτο πλάνο σε διάρκεια μεγάλη. Αυτό όμως το ’χω νιώσει εγώ βιωματικά στη ζωή μου. Υπάρχει πολλή αγάπη, το δέσιμο, η συμπόρευση, κάπου να ακουμπήσεις, όχι αναγκαστικά για να έχουμε ένα αποκούμπι όταν θα είμαστε σε μια ηλικία που δεν θα μπορούμε. Στην αρχή μπορεί να μην το σκέφτεσαι ότι σου λείπει ο άλλος της δεδομένη στιγμή. Συσσωρευτικά με τα χρόνια όμως και όταν δεν υπάρχει άλλη παρόμοια κατάσταση, σκέφτεσαι ότι αυτός ο άνθρωπος θα είναι πάντα μέσα σου, του μιλάς…»

Μια σχέση σαν… σενάριο

Ο Διονύσης Αντύπας ήταν σεναριογράφος και διαφημιστής. Με τη Βερόνικα Αργέντζη γνωρίστηκαν στο «Τμήμα ηθών» του ΑΝΤ1 όπου είχε γράψει και το σενάριο. Παντρεύτηκαν το 2000 στην Κεφαλονιά και απέκτησαν την Αριάδνη. ««Είκοσι πέντε χρόνια κοινής ζωής και η Αριάδνη μας… Καλό σου ταξίδι Διονύση», είχε σχολιάσει εκείνη στα social media ανακοινώνοντας τον θάνατό του.

Ο Διονύσης Αντύπας είχε πει χαρακτηριστικά για τον θάνατο: «Ο θάνατος μεταμορφώνει τα πάντα, οι προοπτικές αλλάζουν· όσο ζει ένας άνθρωπος, όσο μπορεί ν’ αλλοιώνει τη σκέψη του, όσο μπορεί, ζώντας ακόμα, να ξεγελά, όσο μπορεί να δοκιμάζει να κρύψει την πραγματική του προσωπικότητα, παίρνοντας αρνητική ή θετική στάση, δεν ξέρουμε καλά καλά ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος. Αφού πεθάνει, ο άνθρωπος είναι πια κάτι καθορισμένο και βλέπουμε αλλιώτικα την εικόνα του».