Βιολάντα: Τι ελέγχθηκε μετά τη «Ντάνιελ» - Τα ερωτήματα αντιπύραρχου για τη διάβρωση και το υγραέριο
Η τραγωδία στη Βιολάντα δεν αφορά μόνο μία επιχείρηση. Τα ερωτήματα για τους ελέγχους μετά την κακοκαιρία «Ντάνιελ» λειτουργούν ως καμπανάκι για όλες τις βιομηχανίες που βρέθηκαν κάτω από το νερό και συνέχισαν να λειτουργούν σαν να μη συνέβη τίποτα.
Η τραγωδία στο εργοστάσιο «Βιολάντα» επαναφέρει με ένταση ένα κρίσιμο ερώτημα: είχαν γίνει όλοι οι απαραίτητοι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις της εταιρείας μετά την καταστροφική κακοκαιρία Daniel;
Ο αντιπύραρχος Δημήτρης Λιότσιος, με αφορμή την τραγωδία στο εργοστάσιο της Βιολάντα θέτει σοβαρά ερωτήματα για το αν πραγματοποιήθηκαν οι απαραίτητοι τεχνικοί έλεγχοι μετά την κακοκαιρία Daniel.
Τον Σεπτέμβριο του 2023, η κακοκαιρία Daniel άφησε πίσω της βιβλικές εικόνες στα Τρίκαλα. Ο ποταμός Ληθαίος υπερχείλισε, πλημμυρίζοντας κατοικίες, επιχειρήσεις και βιομηχανικές μονάδες. Ανάμεσα σε αυτές, και οι εγκαταστάσεις της Βιολάντα, οι οποίες -σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία- φαίνεται να επλήγησαν τουλάχιστον στους εξωτερικούς τους χώρους.
Η συσσώρευση υδάτων και η παρατεταμένη επαφή εξωτερικών υποδομών με στάσιμα και επιφανειακά νερά δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι επηρέασαν κρίσιμες εγκαταστάσεις, όπως οι σωληνώσεις υγραερίου που βρίσκονται τόσο στον περιβάλλοντα χώρο όσο και στο υπέδαφος της επιχείρησης.
Η σιωπηλή απειλή της διάβρωσης
Η μακροχρόνια έκθεση μεταλλικών σωληνώσεων σε υγρασία -ιδίως όταν συνδυάζεται με άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες- είναι γνωστό ότι μπορεί να επιταχύνει φαινόμενα διάβρωσης. Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σταδιακά: αλλοίωση της επιφανειακής στρώσης, οξείδωση του βασικού μετάλλου και, τελικά, τοπική μείωση του πάχους των τοιχωμάτων των σωλήνων.
Το αποτέλεσμα; Υποβάθμιση της μηχανικής αντοχής και της στεγανότητας του δικτύου μεταφοράς υγραερίου, με φυσική συνέπεια την αύξηση του κινδύνου διαρροών. Ένας τέτοιος βαθμός διάβρωσης συνιστά σοβαρότατο παράγοντα επικινδυνότητας και καθιστά επιβεβλημένο έναν λεπτομερή και επαναλαμβανόμενο έλεγχο της κατάστασης του δικτύου.
Οι εικόνες και το εύρος της διάβρωσης που καταγράφονται σε εγκαταστάσεις της περιοχής -και αποτυπώνουν την κατάσταση της περιόδου μετά την πλημμύρα (οι φωτογραφίες προέρχονται από το εργοστάσιο Δερμίσης, απέναντι από τη Βιολάντα)- συνηγορούν ότι το ενδεχόμενο αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Τα κρίσιμα ερωτήματα
Εφόσον από το βιβλίο συμβάντων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας επιβεβαιωθεί ότι η επιχείρηση είχε πράγματι πληγεί από πλημμυρικό φαινόμενο, τότε προκύπτουν συγκεκριμένα και αμείλικτα ερωτήματα:
- Πραγματοποιήθηκαν μετά την υποχώρηση των υδάτων οι απαραίτητοι τεχνικοί έλεγχοι;
- Οι έλεγχοι αυτοί αφορούσαν μόνο το ορατό, επιφανειακό τμήμα του δικτύου ή και τις υπόγειες σωληνώσεις;
- Πόσες φορές επαναλήφθηκαν, δεδομένου ότι η διάβρωση είναι μια συνεχής και εξελισσόμενη διαδικασία;
Το συγκεκριμένο ενδεχόμενο οφείλει να εξεταστεί σε βάθος, όπως επισημαίνει ο αντιπύραρχος, όχι μόνο γιατί μπορεί να δώσει απαντήσεις για το πώς και γιατί προέκυψε τέτοιο εύρος διάβρωσης, αλλά και γιατί -αν επιβεβαιωθεί- ανοίγει τον δρόμο για ευρύτερους ελέγχους και σε άλλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις που βρέθηκαν αντιμέτωπες με παρόμοιες πλημμυρικές συνθήκες.
Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο τι συνέβη τότε. Είναι τι δεν ελέγχθηκε μετά. Και αυτό, όπως αποδεικνύεται, μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο.