Δύο θρύλοι, μία τραγική ημερομηνία: Η μέρα που το ποδόσφαιρο θρήνησε δύο τεράστιες προσωπικότητες
Δύο ανεπανάληπτοι καλλιτέχνες της μπάλας, ο Ντιέγκο Μαραντόνα και ο Τζορτζ Μπεστ , έφυγαν από τη ζωή την ίδια σημαδιακή ημέρα.
Η 25η Νοεμβρίου έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Είναι η ημερομηνία που δύο από τους πιο λαμπρούς εκπροσώπους του αθλήματος άφησαν την τελευταία τους πνοή, σε διαφορετικά χρόνια, αλλά με έναν παράδοξο τρόπο… μαζί. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα το 2020 και ο Τζορτζ Μπεστ το 2005. Δύο αστέρια από διαφορετικούς κόσμους, δύο ιστορίες γεμάτες δόξα, πάθη και ποδοσφαιρική μαγεία.
Ο Μαραντόνα υπήρξε ο απόλυτος εκφραστής της ποδοσφαιρικής ποίησης. Ένα παιδί από τις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες που έφτασε να γίνει θεός στην Νάπολι και στα μάτια εκατομμυρίων φιλάθλων. Η μπάλα έμοιαζε να υπακούει σε εντολές που μόνο εκείνος μπορούσε να της δώσει. Από τις εποποιίες του στο Μουντιάλ του ’86 μέχρι τις στιγμές λατρείας στα μεγάλα ευρωπαϊκά γήπεδα, ο «Ντιεγκίτο» ενσάρκωσε την ιδέα του ποδοσφαίρου ως καθαρής τέχνης. Ακόμη κι όταν οι προσωπικές του μάχες σκίασαν το φως του, η επίδρασή του στο παιχνίδι παρέμεινε αδιανόητη.
Ο Μπεστ, πάλι, ήταν μια άλλη μορφή ιδιοφυΐας. Ο «Βορειοϊρλανδός Πελέ», το παιδί-θαύμα που έκανε το Old Trafford να υποκλίνεται. Με στιλ, ταχύτητα και τεχνική που ξεπερνούσε την εποχή του, αποτέλεσε τον πρώτο ποδοσφαιρικό «ροκ σταρ». Οι ντρίμπλες του θύμιζαν χορό, τα γκολ του έμοιαζαν με στιγμές βγαλμένες από όνειρο. Η καριέρα του, όμως, σημαδεύτηκε από μάχες με τον εθισμό και την αυτοκαταστροφή, αφήνοντας μια ιστορία γεμάτη λάμψη αλλά και πόνο.
Το ότι και οι δύο έφυγαν στις 25 Νοεμβρίου μοιάζει σχεδόν σαν μια τραγική ειρωνεία της μοίρας. Δύο διαφορετικές διαδρομές, δύο ζωές στα άκρα, δύο θρύλοι που άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους σε γενιές ολόκληρες.