Ένα απλό τεστ σάλιου ανιχνεύει πολύ νωρίτερα τον διαβήτη τύπου 2 και την παχυσαρκία χωρίς βελόνες

Mία πρωτοποριακή ανακάλυψη από το University of British Columbia του Καναδά αλλάζει τα δεδομένα σχετικά με τη μεταβολική υγεία. Σε μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism περιγράφεται πώς ένα απλό δείγμα σάλιου μπορεί να αποκαλύψει νωρίς τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκίας, χωρίς καν να χρειαστεί βελόνα. Αυτή η ανώδυνη μέθοδος φέρνει την πρόληψη πιο κοντά στην καθημερινότητά μας και υπόσχεται πιο έγκαιρες παρεμβάσεις.

Όπως αναφέρεται στο The Brighter Side News, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα επίπεδα ινσουλίνης στο σάλιο λειτουργούν ως ισχυρός δείκτης για μεταβολικές διαταραχές. Πρόκειται για προβλήματα που δεν ανιχνεύονται εύκολα με τις κλασικές εξετάσεις αίματος, αλλά μπορούν να προειδοποιήσουν χρόνια πριν εμφανιστούν συμπτώματα. Αυτή η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για έναν νέο τρόπο διάγνωσης, εύκολο και διαθέσιμο ακόμα και σε απομακρυσμένες περιοχές, χωρίς την ανάγκη ειδικού εξοπλισμού.

Πώς λειτουργεί η ινσουλίνη και γιατί είναι σημαντική η έγκαιρη ανίχνευσή της

Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα. Όταν το σώμα αρχίσει να αντιδρά λιγότερο αποτελεσματικά στην ινσουλίνη, εμφανίζεται η λεγόμενη αντίσταση στην ινσουλίνη. Το πάγκρεας τότε αναγκάζεται να εκκρίνει ακόμη περισσότερη ινσουλίνη, οδηγώντας σε υπερινσουλιναιμία, μια κατάσταση που δεν γίνεται πάντα άμεσα αντιληπτή. Ωστόσο, αυτή είναι συχνά η πρώτη ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στον μεταβολισμό.

Η υπερινσουλιναιμία, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορεί να προηγηθεί ακόμη και 10 με 20 χρόνια πριν τη διάγνωση του διαβήτη τύπου 2. Καθώς δεν προκαλεί συμπτώματα, συχνά περνά απαρατήρητη, στερώντας από τους ανθρώπους τη δυνατότητα πρόληψης. Η έγκαιρη αναγνώρισή της είναι σημαντική, γιατί συνδέεται με σοβαρές παθήσεις όπως η υπέρταση, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ορισμένοι τύποι καρκίνου.

Το σάλιο ως εργαλείο πρόληψης: Τι έδειξε η μελέτη στους συμμετέχοντες

Στην έρευνα συμμετείχαν 94 υγιείς ενήλικες με διαφορετικό σωματότυπο. Αφού πρώτα τους δόθηκε να πιουν ένα ειδικά σχεδιασμένο ρόφημα, οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα σάλιου και αίματος για 90 λεπτά. Το αξιοσημείωτο ήταν πως το σάλιο αποκάλυψε πολύ νωρίτερα τις μεταβολικές δυσλειτουργίες στο αίμα. Άτομα με παχυσαρκία εμφάνισαν αυξημένη ινσουλίνη στο σάλιο, ακόμα και όταν τα επίπεδα γλυκόζης τους παρέμεναν φυσιολογικά.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης ήταν ότι κάποιοι συμμετέχοντες με φυσιολογικό βάρος παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο σάλιο μετά το γεύμα. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι μόνο το βάρος που καθορίζει τον μεταβολικό κίνδυνο. Άτομα φαινομενικά υγιή μπορεί να κρύβουν σοβαρές μεταβολικές ανισορροπίες, τις οποίες η απλή παρακολούθηση του δείκτη μάζας σώματος (BMI) δεν αποκαλύπτει.

Η περιφέρεια της μέσης φάνηκε να είναι πιο αξιόπιστος δείκτης από το βάρος για την πρόβλεψη αυξημένης ινσουλίνης. Συνδυάζοντας τη μέτρηση της μέσης με το τεστ σάλιου, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό εργαλείο για την αξιολόγηση του μεταβολικού κινδύνου.