«Επιχείρηση διάσωσης» για την ενεργοβόρο βιομηχανία – Το ιταλικό μοντέλο έρχεται στην Ελλάδα
Με το ενεργειακό κόστος να χτυπά «κόκκινο» και τη βιομηχανία να εκπέμπει SOS, η κυβέρνηση –και ειδικότερα η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ– εμφανίζεται πλέον πεπεισμένη ότι ήρθε η ώρα για στοχευμένα μέτρα στήριξης.
Το βλέμμα της στην ενεργοβόρο βιομηχανία στρέφει η κυβέρνηση, αναζητώντας λύση στη «θηλιά» του ενεργειακού κόστους που ροκανίζει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών εργοστασίων. Τα αιτήματα από τον κλάδο είναι πιεστικά: την ώρα που οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές ενισχύονται με γενναία μέτρα από τις κυβερνήσεις τους, οι Έλληνες βιομήχανοι βλέπουν το χάσμα να διευρύνεται επικίνδυνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης άναψε το «πράσινο φως» για την υιοθέτηση του ιταλικού μοντέλου, το οποίο είχε ζητήσει επίμονα η εγχώρια βιομηχανία. Η σχετική απόφαση θα κλειδώσει στη διυπουργική επιτροπή της Δευτέρας 22 Σεπτεμβρίου, υπό τον Κωστή Χατζηδάκη και με τη συμμετοχή των υπουργών Κυριάκου Πιερρακάκη, Τάκη Θεοδωρικάκου και Σταύρου Παπασταύρου.
«Ενεργειακό δάνειο» αντί για επιδότηση
Το νέο σχήμα – γνωστό ως Energy Release 2.0 – δεν προβλέπει άμεσες επιδοτήσεις αλλά λειτουργεί σαν «ενεργειακό δάνειο». Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες θα προμηθεύονται ενέργεια από ΑΠΕ σε σταθερή τιμή τριετίας μέσω ΔΑΠΕΕΠ. Σε αντάλλαγμα, θα υποχρεωθούν να επενδύσουν σε νέα έργα ΑΠΕ και να επιστρέψουν την ενέργεια που κατανάλωσαν μέσα σε 20 χρόνια, στην ίδια τιμή.
Το μέτρο αναμένεται να καλύψει περίπου 60 βιομηχανικές μονάδες που καταναλώνουν 6 TWh τον χρόνο, με εκτιμώμενο κόστος έως 250 εκατ. ευρώ ετησίως στην πρώτη τριετία. Η εφαρμογή του ζητείται να ισχύσει αναδρομικά από τον Ιούλιο του 2025.
Ανάσα σε μια βιομηχανία που «αιμορραγεί»
Στην Ιταλία, το ίδιο μοντέλο κρίθηκε συμβατό με τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων και απέδειξε με αριθμούς, ότι η όποια «έμμεση επιδότηση» ισοφαρίζεται πλήρως από την επιστροφή ενέργειας σε βάθος 20ετίας.
Η ελληνική βιομηχανία ελπίζει σε παρόμοιο αποτέλεσμα. Γιατί η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: το ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα παραμένει δύο και τρεις φορές υψηλότερο σε σχέση με άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία προσφέρει ενέργεια στη βιομηχανία της με τιμές χονδρικής ακόμη και στα 60-70 €/MWh, με μηδενικές τιμές σε ώρες αιχμής.
Ένα πρόβλημα υπαρξιακό
Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν παραδέχτηκε πρόσφατα ότι σε πολλά κράτη-μέλη ο ηλεκτρισμός κοστίζει «δύο ή τρεις φορές περισσότερο» σε σχέση με άλλα. Η Ελλάδα ανήκει σε αυτή την κατηγορία – και οι εκπρόσωποι του κλάδου το λένε ξεκάθαρα: «είναι υπαρξιακή ανάγκη να μειωθεί το ενεργειακό κόστος».
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: τον Ιούλιο η βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα κατέγραψε πτώση 0,5%, ενώ στην Ε.Ε.-27 σημείωσε άνοδο 1,8%.
Η υιοθέτηση του ιταλικού μοντέλου φαντάζει ως η τελευταία ευκαιρία για μια πραγματική ανάσα στην ελληνική βιομηχανία.
