Γιούλη Τσαγκαράκη: «Στο νηπιαγωγείο ήμουν πολύ ζωηρή και με είχαν κλείσει στην αποθήκη, ήταν κακοποίηση»

Η Γιούλη Τσαγκαράκη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε στην Αθηναΐδας Νέγκα  για την κακοποίηση που δέχεται ένας άνθρωπος και θυμήθηκε ένα περιστατικό που της συνέβη στο νηπιαγωγείο και ακόμη το θυμάται. «Η κακοποίηση έχει μεγάλο φάσμα. Δηλαδή, κακοποίηση μπορεί να είναι και να σε κοιτάξω περίεργα. Για μένα είναι κακοποίηση αν είναι κάποιος απέναντί μου και με κοιτάζει με έναν κακό τρόπο και είναι πάνω μου το σατανικό μάτι είναι ένα είδος κακοποίησης.

Δεν σημαίνει ότι η κακοποίηση είναι μόνο όλα αυτά τα άγρια πράγματα που ζούμε. Σωματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, ναι, όλα αυτά ανήκουν σε αυτή την ομπρέλα που ονομάζεται κακοποίηση. Αλλά είναι και κάτι πολύ απλό. Εγώ θυμάμαι, ας πούμε, την νηπιαγωγό στο νηπιαγωγείο που είχα κάνει κάτι. Ήμουν πολύ ζωηρή και θυμάμαι με είχε κλείσει σε ένα δωμάτιο, στην αποθήκη.

Δεν με χτύπησε, δεν με άρπαξε με το ζόρι, δεν με τράβηξε να με πάει στην αποθήκη, δεν μου έκανε τίποτα από όλα αυτά. Με πήγε σε μία αποθήκουλα που είχε και παιχνιδάκια μέσα. Αυτή η αποθήκη ήταν για μένα κακοποίηση. Τη θυμάμαι ακόμα. Ήμουνα 5 χρόνων. Δεν θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα από τότε. Αυτό είναι όμως κάτι που το θυμάμαι πολύ».

«Είναι πολύ σημαντικά τα όρια»

«Μια δύσκολη παιδική ηλικία μπορεί να είναι τόσο δύσκολη που να έχει αλλάξει πολύ τον άνθρωπο. Τον έχει κάνει, ας πούμε, να τα έχει γύρισει όλα τούμπα και να πηγαίνει πολύ θετικά και όμορφα. Να λέει, έζησα τόσο άσχημα, τόσο μαύρα που όχι η ζωή μου να είναι άσπρη από εδώ και στο εξής. Κακοποίηση επίσης είναι όταν είσαι σε ένα αρνητικό περιβάλλον, είναι μία άσχημη κακοποίηση. Όποιος ζει κάτι τέτοιο πρέπει να μιλήσει, να έχει όρια, πολύ σημαντικά τα όρια».