Η τεχνητή νοημοσύνη παίρνει καλύτερες αποφάσεις από τους γιατρούς

Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ραγδαία τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται ιατρικές αποφάσεις, ακόμη και στα πιο δύσκολα και σύνθετα περιστατικά. Νέα έρευνα από το Stanford University δείχνει ότι τα chatbots μπορούν να ξεπεράσουν γιατρούς σε συγκεκριμένες κλινικές αποφάσεις, ιδιαίτερα όταν αυτές δεν έχουν μία «σωστή» απάντηση, αλλά απαιτούν κρίση και εκτίμηση πολλών παραγόντων. Ωστόσο, το πιο σημαντικό εύρημα δεν είναι ότι η μηχανή είναι καλύτερη από τον άνθρωπο, αλλά ότι ο συνδυασμός τους αποδίδει καλύτερα από τον καθένα ξεχωριστά.

Όταν η διάγνωση δεν είναι αρκετή 

Η μελέτη εστιάζει σε αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν «ιατρική διαχείριση αποφάσεων». Δεν πρόκειται για την απλή διάγνωση μιας ασθένειας, αλλά για το τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια. Για παράδειγμα, αν ένας ασθενής έχει έναν όγκο στον πνεύμονα, η απόφαση δεν είναι μόνο να αναγνωριστεί το πρόβλημα, αλλά να επιλεγεί η κατάλληλη στρατηγική: άμεση βιοψία, παρακολούθηση ή περαιτέρω εξετάσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, παίζουν ρόλο παράγοντες όπως το ιστορικό του ασθενούς, οι προτιμήσεις του και οι δυνατότητες του συστήματος υγείας.

Για να εξετάσουν την αποτελεσματικότητα της τεχνητής νοημοσύνης, οι ερευνητές οργάνωσαν ένα πείραμα με τρεις ομάδες: Στην πρώτη, το chatbot έδινε απαντήσεις μόνο του. Στη δεύτερη, γιατροί χρησιμοποιούσαν το chatbot ως βοήθεια. Στην τρίτη, γιατροί βασίζονταν μόνο σε παραδοσιακές πηγές, όπως ιατρικά βιβλία και αναζητήσεις στο διαδίκτυο. Όλοι οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε κλινικά σενάρια και να αιτιολογήσουν τις αποφάσεις τους.

Ο ρόλος της συνεργασίας ανθρώπου και μηχανής 

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Το chatbot μόνο του είχε καλύτερη απόδοση από τους γιατρούς που δεν είχαν βοήθεια από την τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, οι γιατροί που χρησιμοποίησαν το chatbot είχαν εξίσου καλές επιδόσεις με το ίδιο το σύστημα. Αυτό δείχνει ότι η σύμπραξη ανθρώπου και μηχανής μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική από κάθε πλευρά ξεχωριστά.

Σε δεύτερη φάση της έρευνας, οι επιστήμονες προσπάθησαν να καταλάβουν κάτι ακόμη πιο πρακτικό: ποια είναι η καλύτερη σειρά συνεργασίας, δηλαδή πρέπει πρώτα να δίνει απάντηση η τεχνητή νοημοσύνη και μετά ο γιατρός να την αξιολογεί ή το αντίστροφο;

Η μελέτη έδειξε ότι όταν η τεχνητή νοημοσύνη έδινε πρώτη την εκτίμηση, οι γιατροί είχαν καλύτερα αποτελέσματα στις κρίσιμες αποφάσεις. Αντίθετα, όταν ο γιατρός απαντούσε πρώτος, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης συχνά «επηρεαζόταν» από την αρχική ανθρώπινη κρίση και δεν έδινε τόσο ανεξάρτητη αξιολόγηση. Αυτό το φαινόμενο δείχνει ότι η σειρά της συνεργασίας παίζει σημαντικό ρόλο στην ποιότητα της τελικής απόφασης.

Ενδιαφέρον εύρημα αποτελεί επίσης το γεγονός ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν λειτουργεί πάντα με τον ίδιο τρόπο. Σε κάποιες περιπτώσεις έδινε διαφορετικές απαντήσεις για το ίδιο περιστατικό, ενώ σε άλλες επηρεαζόταν από την αρχική γνώμη του γιατρού, φαινόμενο που οι ερευνητές περιγράφουν ως «άγκυρα σκέψης». Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα μπορεί να προσαρμόζεται υπερβολικά στο πλαίσιο που του δίνεται, αντί να διατηρεί πλήρως ανεξάρτητη λογική.

Τα όρια και το μέλλον της ιατρικής με AI 

Παρά τις αδυναμίες, οι συμμετέχοντες στη μελέτη αξιολόγησαν θετικά τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών δήλωσε ότι θα ήταν πρόθυμη να τη χρησιμοποιήσει στην καθημερινή κλινική πράξη, ειδικά σε δύσκολες αποφάσεις. Πολλοί ανέφεραν επίσης ότι ένιωσαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση όταν είχαν ένα «δεύτερο μυαλό» να τους βοηθά.

Το γενικό συμπέρασμα είναι σαφές: η τεχνητή νοημοσύνη δεν προορίζεται να αντικαταστήσει τον γιατρό, αλλά να λειτουργήσει επικουρικά. Όταν οι δύο «πλευρές» συνεργάζονται με σωστό τρόπο, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα από ό,τι αν λειτουργούν ανεξάρτητα. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι το μέλλον της ιατρικής δεν θα εξαρτηθεί μόνο από το πόσο «έξυπνα» είναι τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και από το πώς ενσωματώνονται στην κλινική διαδικασία. Η θέση που έχουν μέσα στη ροή των αποφάσεων μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με τις ίδιες τις δυνατότητές τους.