«Μετέτρεψε μια υπερδύναμη σε κράτος-ταραξία»: Μύδροι του διεθνούς Τύπου κατά της πολιτικής Τραμπ
Τα σχόλια στον διεθνή Τύπο αποκαλύπτουν το ξεκάθαρο χάσμα μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν την αμερικανική παρέμβαση και τους υπερασπιστές της διεθνούς τάξης.
Κύματα σοκ και δέους εξακολουθούν να διαπερνούν τα δημοσιογραφικά γραφεία σε όλο τον κόσμο μετά την επιχείρηση ακριβείας των Αμερικανών που συνέλαβαν και μετέφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, τη νύχτα της 2ας προς 3 Ιανουαρίου.
Τα σχόλια στον διεθνή Τύπο αποκαλύπτουν το ξεκάθαρο χάσμα μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν πως η αμερικανική παρέμβαση ήταν απαραίτητη και τους υπερασπιστές της διεθνούς τάξης την οποία υποστηρίζουν πως ο Τραμπ ποδοπάτησε.
«Κυνικός, self service ιμπεριαλισμός»
«Είχαμε άδικο που γελούσαμε όταν ο Τραμπ είχε πει πως θέλει να μετονομάσει τον κόλπο του Μεξικού σε κόλπο της Αμερικής. Ο αρπακτικός αμερικανικός ιμπεριαλισμός επέστρεψε», λέει ο Monde στο κύριο άρθρο του. «Η επίθεση του αμερικανικού στρατού στο Καράκας και η απαγωγή του Μαδούρο αποδεικνύουν πως ο Τραμπ διεκδικεί πια ανοιχτά όλα τα δικαιώματα από αυτό που νομίζει πως είναι η πίσω αυλή του σπιτιού του».
Σκληρή γλώσσα χρησιμοποιεί και ο βρετανικός Guardian: «Ο Τραμπ έχει μετατρέψει μια παγκόσμια υπερδύναμη σε κράτος-ταραξία». Η εφημερίδα καταγγέλλει ως «παράνομη την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας» ενώ χαρακτηρίζει την ανακοίνωση των Αμερικανών πως θα «κυβερνήσουν» εκείνοι τη χώρα ως «πραγματικά ανατριχιαστικό προηγούμενο» υπενθυμίζοντας την μακρά ιστορία της παρέμβασης των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. «Ο Αμερικανός πρόεδρος είναι πεπεισμένος πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με το ελάχιστο κόστος», υπογραμμίζει ο Guardian.
Στον ίδιο τόνο και οι New York Times που εκτιμούν πως «η επίθεση Τραμπ στη Βενεζουέλα είναι εξίσου παράνομη και επικίνδυνη». Η εφημερίδα αναγνωρίζει πως ο Μαδούρο είναι ένας «άνδρας αντιπαθητικός που ηγείται ενός απολυταρχικού, αυταρχικού καθεστώτος» αλλά προειδοποιεί για την δημιουργία ιστορικού προηγουμένου: «Οι απόπειρες ανατροπής ακόμη και των απεχθέστερων καθεστώτων το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κάνουν τα πράγματα χειρότερα». Το άρθρο αναφέρεται στην εμπειρία σε Ιράκ, Λιβύη και Αφγανιστάν και καταλήγει: «Προς το παρόν, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Ο πόλεμος του Τραμπ είναι αντίθετος προς το αμερικανικό και το διεθνές δίκαιο».
Η αμερικανική παρέμβαση επικρίνεται σκληρά και στο Βέλγιο όπου η εφημερίδα Le Soir κατηγορεί τον Τραμπ πως «επιβάλλει στην ανθρωπότητα τον πιο κυνικό self service ιμπεριαλισμό».
«Ακόμη κι αν δεν υπάρχει κανείς για να κλάψει για τον Μαδούρο…»
Η αγγλική έκδοση της ισπανικής El Pais μιλά για μια παρέμβαση που «ξεκάθαρα παραβιάζει το διεθνές δίκαιο» και ανοίγει «ένα επικίνδυνο σενάριο». Η εφημερίδα απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ ένοπλης παρέμβασης και δημοκρατίας και τονίζει: «Η βία, από όπου κι αν προέρχεται, δεν κατασκευάζει θεσμούς ούτε προστατεύει τα δικαιώματα. Είναι απαράδεκτη η ιδέα μιας χώρας υπό ξένη επιτροπεία».
Η γερμανική Handelsblatt κρατά την ίδια γραμμή με τους υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου: «Ακόμη κι αν δεν υπάρχει κανείς για να κλάψει για τον Μαδούρο, η σύλληψή του και ο βομβαρδισμός του Καράκας συνιστούν ξεκάθαρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την άρση ακόμη ενός ταμπού». Η οικονομική εφημερίδα κρίνει πως από τη νέα κατάσταση θα ωφεληθούν εκτός από τις ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία: «Το νέο νόμισμα της διεθνούς πολιτικής είναι τώρα η ισχύς».
«Κάθαρση του ημισφαιρίου από έναν δικτάτορα»
Σε αντίστιξη με την συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών εντύπων, η Wall Street Journal υιοθετεί απερίφραστα τη θέση της αμερικανικής διοίκησης και χαρακτηρίζει τη σύλληψη Μαδούρο ως «μια πράξη κάθαρσης του ημισφαιρίου από έναν δικτάτορα που έσπειρε τον όλεθρο πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας του».
Παρότι η παρέμβαση συνιστά «μήνυμα προς όλους τους αντιπάλους της Αμερικής», η συντηρητική εφημερίδα δηλώνει έκπληκτη από την περιφρόνηση του Τραμπ προς το πρόσωπο της αντιπολιτευόμενης Μαρία Κορίνα Ματσάδο και διατηρεί τις επιφυλάξεις της σε ό,τι αφορά την εποχή «μετά τον Μαδούρο»: «Ο Τραμπ μιλά υπερβολικά πολύ για πετρέλαιο στέλνοντας το μήνυμα πως η πρόθεση των Ηνωμένων Πολιτειών αφορά κυρίως το οικονομικό συμφέρον», σημειώνεται.
Επιμέλεια: Βασιλική Κουκίου
