«Έλεγε ότι θα πάει στη Χάγη και τον Άρειο Πάγο να τους σκοτώσει»: Τι αποκαλύπτει η κόρη του 89χρονου

Τη δική της εκδοχή για τον 89χρονο που σκόρπισε τον τρόμο στο κέντρο της Αθήνας, τραυματίζοντας πέντε ανθρώπους σε ΕΦΚΑ και Δικαστήρια, καταθέτει η κόρη του. Η μαρτυρία της φωτίζει το σκοτεινό παρασκήνιο πίσω από την επίθεση, την πολυετή ψυχολογική φθορά και την εμμονή του πατέρα της με τη σύνταξη, τα δικαστήρια και «τα γράμματα» που έστελνε επί χρόνια.

Η γυναίκα, μιλώντας στο Mega, περιγράφει έναν άνθρωπο που σταδιακά βυθίστηκε σε παραληρηματικές σκέψεις, με εκείνη να προσπαθεί ανεπιτυχώς να τον πείσει να ζητήσει βοήθεια.

«Κάποια στιγμή είχε έρθει να μου πει ότι έστελνε γράμματα στον Άρειο Πάγο και στο δικαστήριο της Χάγης ότι του χρωστάνε τα λεφτά, ότι θα πάρει καραμπίνα, ότι θα πάει να τους σκοτώσει. Μου το έλεγε, αλλά εμένα δεν το χώραγε ο νους μου. Και φυσικά πάντα του έλεγα ‘μην μου λες βλακείες. Αυτά τα πράγματα που λες είναι τρελά’» αναφέρει αρχικά.

Μάλιστα, η ίδια εξιστορεί την περιπέτεια του πατέρα της με τη σύνταξη, τα ένσημα και τον ΕΦΚΑ, σκιαγραφεί την πορεία μέχρι την μοιραία ημέρα.

«Ξέρω ότι τον είχαν πιάσει με την καραμπίνα. Τώρα φυλακή τον είχανε βάλει; Στο ψυχιατρείο τον είχανε βάλει; Δεν ξέρω. Έστελνε απειλητικά γράμματα στον Άρειο Πάγο και στη Χάγη. Τρωγόταν. Αυτό ήταν η μόνη του ‘δουλειά’, υποτίθεται. Συνέχεια δηλαδή αυτό. Να στέλνει τα γράμματα και να απειλεί ότι έχει καραμπίνα και ότι άμα δεν του δώσουν τη σύνταξη θα πάει να τους σκοτώσει», σημειώνει. «Είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος. Ήταν πολύ της λεπτομέρειας και στη δουλειά του επάνω. Το είχε πει κάποια στιγμή, θα πω σε στιγμές διαύγειας, ότι αν δεν ήμουνα τόσο οξύθυμος και είχα μείνει στη δουλειά που ήμουνα από την αρχή, θα είχα πάρει και πολύ καλύτερα λεφτά», συνεχίζει.

«Λέει πάνω από 10 χρόνια ότι θα επιτεθεί στη Χάγη»

«Δούλευε σε ένα εργοστάσιο που έφτιαχναν βίδες, αλλά άλλαζε δουλειά συνέχεια από ό,τι μου είχε πει κάποια στιγμή στο παρελθόν. Τσακωνόταν, έφευγε, δεν πήγαινε αλλού σε άλλη δουλειά και κάποια στιγμή είχε ανοίξει δικό του εργαστήριο, το οποίο δεν πήγε καλά και το είχε κλείσει λίγο πριν βγει στη σύνταξη. Χαλούσε πολλά λεφτά σε υποτιθέμενα μαγικά. Είχε πάει Ινδία να κάνει αυτά τα πράγματα. Είχε κάποια εκεί στην Αθήνα που της έδινε καλά λεφτά για να κάνει υποτίθεται μάγια. Οπότε ξέρω ότι έχει χαλάσει πάρα πολλά λεφτά σε αυτά τα πράγματα», περιγράφει.

Όπως λέει η ίδια: «Δεν μπορούσα να το πάρω και 100% σοβαρά γιατί αυτή η υπόθεση με τα ότι ‘έχω καραμπίνα και ότι τους έχω κάνει μήνυση και ότι τα έχω πάει μέχρι το δικαστήριο της Χάγης’, γιατί είχε πάει στο δικαστήριο της Χάγης και είχε χαλάσει και πολλά λεφτά, οπότε φαντάζομαι ότι όντως πρέπει να είχε βάλει κάποιον δικηγόρο. Ισχύει, αυτό το ακούω τώρα 10 χρόνια, ίσως και παραπάνω. 10, 12 χρόνια, οπότε λες εντάξει, δεν είναι, δηλαδή δεν παίρνεις σοβαρά».

«Για μένα ήταν ένας ξένος»

Σύμφωνα με την ίδια, οι σχέσεις τους ήταν σχεδόν ανύπαρκτες, καθώς τον τελευταίο καιρό μετά από πολλές διαμάχες σταμάτησαν να έχουν επικοινωνία. «Οι σχέσεις μας δεν ήταν καλές, από παιδί που ήμουν δεν ήταν καλές. Από μωρό με είχαν αφήσει στο χωριό, στους γονείς της μητέρας μου και στην αδερφή της μητέρας μου. Αυτοί με μεγάλωσαν. Και επειδή είχα μεγαλώσει εκεί, στο μυαλό του ήταν ότι εμένα μου είχαν κάνει μάγια να τους αγαπάω αυτούς περισσότερο από ό,τι αγαπάω αυτόν. Όταν ήμασταν εγώ κι αυτός με τσακωνότανε συνέχεια, ότι μου έχουν κάνει μάγια, ότι τους κάνει μάγια πίσω για να φύγω εγώ από αυτούς. Κάτι τρελά πράγματα δηλαδή, που δεν τα χωράει ο νους κανενός ανθρώπου με σώας τας φρένας.

»Δεν χώραγε ο νους του το γεγονός ότι με πήραν, με αγάπησαν, με μεγάλωσαν χωρίς να έχουν κανένα αυτό. Εγγόνι τους ήμουν. Δεν είναι ότι ήταν υποχρεωμένοι να μεγαλώσουν. Δεν χώραγε ο νους του ότι αυτός μπορεί να είναι ο λόγος που εγώ τους αγαπάω. Ήταν ότι μου είχαν κάνει μάγια να τους αγαπάω και να μην θέλω αυτόν. Για μένα ήταν ένας ξένος και κάθε φορά που με έπαιρνε να πάμε βόλτα, δεν ήταν ότι μου έδειχνε αγάπη, να πω ότι εντάξει ο πατέρας μου».

«Μου είχε πει ότι τον κυνηγάνε δαίμονες»

«Εμένα προσωπικά, μου είχε πει ότι τον κυνηγάνε δαίμονες, ότι πάνε τη νύχτα και τον ξυπνάνε και τον χτυπάνε και τον δένουν κάτω και δεν μπορεί να κουνηθεί. Του έλεγα συνέχεια ότι πρέπει να πάει σε έναν γιατρό, να κοιτάξει να δει τι μπορεί να κάνει για αυτό. Ότι υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να τον βοηθήσουν. Και μου έλεγε ότι εγώ είμαι τρελή, ότι δεν είναι τρελός. Όταν εγώ είχα έρθει Ελλάδα το 2022, που είχα πάει και είχα βρει τη θεία μου, την αδερφή του και την ανιψιά του, που υποτίθεται τον προσέχανε, της το είχα πει της θείας μου ότι ‘ξέρεις κάτι θεία, έχει πρόβλημα, πρέπει να τον βοηθήσετε. Εμένα δεν με ακούει, δεν μου μιλάει. Στην κόρη του δεν μιλάει’. Λέω ‘πείτε του, πείστε τον να πάει σε έναν γιατρό. Πηγαίνετε τον εσείς σε έναν γιατρό’», αναφέρει.

Και συμπληρώνει: «Δεν λες κάτι τέτοιο για αστείο, να πάρω ένα πιστόλι να πάω να πυροβολήσω κόσμο γιατί μου χρωστάει 100 ευρώ. Και μου λέει ‘όχι’, μου λέει ‘ο πατέρας σου δεν έχει κανένα πρόβλημα, όλοι οι υπόλοιποι του φέρονται έτσι και…’ κάτι τέτοια τρελά. Και της λέω ‘θεία σε παρακαλώ πάρα πολύ, δεν είναι αυτά που λες. Δηλαδή για δαιμόνιους και διαβόλους που τον χτυπάνε τη νύχτα, αλλά δεν είναι… αυτά τα πράγματα δεν είναι φυσιολογικά. Λοιπόν, εμένα λέω ό,τι και να του πω δεν μ’ ακούει, με βρίζει, με κάνει. Εσάς λέω που σας ακούει, να του πείτε να πάει σε έναν γιατρό έστω, δηλαδή κάτι να κάνετε από την πλευρά σας αφού ενδιαφέρεστε. Η κατάληξη ήταν μετά από 2 μέρες να γυρίσει να μου πει ότι εγώ δεν είμαι παιδί του και ότι εγώ δεν θέλω το καλό του και να τον αφήσω ήσυχο. Και μου έκοψε και την καλημέρα μετά από εκεί».

«Μετά από μερικές μέρες που πήγα να κάνω κάτι συμβολαιογραφικά, να τακτοποιήσω κάποια χαρτιά που χρειαζόμουν, έμαθα ότι έχει γράψει και την περιουσία όλη στην αδερφή του και στην ανιψιά του. Πολύ λυπάμαι για αυτό που έγινε. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο, χρόνια πριν να το σταματήσω. Δηλαδή δεν το χωράει ο νους μου. Είναι πολύ τρελό αυτό. Γιατί δεν χρώσταγε ο άνθρωπος να πάει στη δουλειά του και να καταλήξει στο νοσοκομείο χωρίς λόγο για 100 ευρώ», καταλήγει.