Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google

Πρόσθεσέ το στην Google

Ο Alejandro G. Iñárritu δεν είναι από τους σκηνοθέτες που δεν κάνουν την ίδια ταινία δύο φορές. Από τους βίαιους δρόμους της Πόλης του Μεξικού στο Amores Perros μέχρι την παγωμένη αμερικανική φύση του The Revenant και από τη Βαρκελώνη του Biutiful μέχρι το Broadway του Birdman, ο καταξιωμένος Μεξικανός σκηνοθέτης έχει αλλάξει αρκετές φορές τρόπο αφήγησης, ύφος και θεματολογία.

Στις πρώτες του ταινίες δοκίμασε να αφηγηθεί ανεξάρτητες ιστορίες που συνδέονται μέσα από ένα τυχαίο γεγονός. Αργότερα άρχισε να δοκιμάζει πιο απλές αφηγήσεις, να στρέφεται στη μαύρη κωμωδία, στην περιπέτεια επιβίωσης και, τελικά, στον ίδιο του τον εαυτό. Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή αλλά ασυνήθιστα διαφορετική φιλμογραφία, χωρίς κάποια πραγματικά αδιάφορη ταινία. Οι επτά μεγάλου μήκους ταινίες του Iñárritu έχουν αδυναμίες και υπερβολές, αλλά καθεμία δείχνει μια διαφορετική πλευρά ενός σκηνοθέτη που σπάνια επιλέγει τον εύκολο δρόμο. Ας τις δούμε σε σειρά. 

7. Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths (2022)

To Bardo είναι μια ιστορία εμπνευσμένη από τον ίδιο τον Iñárritu. Ο Silverio (Daniel Giménez Cacho),είναι ένας καταξιωμένος Μεξικανός δημοσιογράφος και ντοκιμαντερίστας που ζει στις ΗΠΑ και ετοιμάζεται να τιμηθεί με σημαντικό βραβείο. Η επαγγελματική επιτυχία, όμως, πυροδοτεί μια κρίση ταυτότητας, ενώ κατηγορείται ότι χρησιμοποίησε τα κοινωνικά προβλήματα του Μεξικού για να προωθήσει την καριέρα του.

Γιατί στο #7:

Η τεχνική δεξιοτεχνία είναι αδιαμφισβήτητη, όμως η ταινία υπονομεύεται από την αυτοαναφορικότητά της. Θα μπορούσε να είναι ακριβώς η ίδια, αλλάζοντας μόνο τις χώρες και το επάγγελμα. 

6. The Revenant (2015)

Στο The Revenant o Leonardo DiCaprio υποδύεται έναν έμπειρο κυνηγό και ιχνηλάτη του 19ου αιώνα, του οποίου η ομάδα δέχεται επίθεση από ιθαγενείς πολεμιστές. Λίγο αργότερα, τραυματίζεται φρικτά από μια αρκούδα. Ανίκανος να κινηθεί, εγκαταλείπεται από συνεργάτη του, ο οποίος θεωρεί βέβαιο ότι θα πεθάνει. Ο Glass όμως επιβιώνει και ξεκινά μια εξαντλητική πορεία μέσα στην άγρια φύση, με την εκδίκηση να γίνεται κινητήρια δύναμη της επιστροφής του.

Γιατί στο #6:

Είναι μια απολύτως καλοφτιαγμένη και σχετικά απλή ιστορία επιβίωσης, η οποία μεταφέρεται με τον πιο απλό τρόπο στην οθόνη. Απλά αυτός είναι ένας άλλος Iñárritu, αρκετά διαφορετικός από τον σκηνοθέτη, ας πούμε, του Biutiful.

5. 21 Grams (2003)

Η δεύτερη απόπειρα του Iñárritu με τις παράλληλες ιστορίες είναι και η πιο σύνθετη. Ο Paul, καθηγητής μαθηματικών με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα, περιμένει μεταμόσχευση ενώ ο γάμος του καταρρέει. Ο Jack, πρώην κατάδικος που έχει στραφεί στη θρησκεία, παλεύει να ελέγξει τη βία και τις ενοχές του. Η Cristina, σύζυγος και μητέρα με παρελθόν εξάρτησης από την κοκαΐνη, βλέπει τη ζωή της να διαλύεται ξαφνικά. Το δυστύχημα φέρνει τους τρεις κοντά και τους αναγκάζει να αναμετρηθούν με την απώλεια και να βρουν κάποιο νόημα μέσα στην καταστροφή.

Γιατί στο #5:

Μετά την επιτυχία του Amores Perros, ο Iñárritu πάει Χόλιγουντ για να πει μια νέα τριπλή ιστορία. Μόνο που αυτή τη φορά βάζει πολύ δύσκολα στον θεατή, αφηγούμενος τα γεγονότα χωρίς χρονολογική σειρά και παρουσιάζοντας στοιχεία χωρίς να δείχνει σαφώς τη θέση τους στο σύνολο. Κουράζει; Ίσως. Αλλά το 21 Grams είναι η επιτομή του σκοτεινού ψυχολογικού δράματος, μία ωδή στον πόνο, την ταυτότητα και την ατέρμονη προσπάθεια των ανθρώπων να συνεχίσουν να ζουν. Στα συν και οι ερμηνείες του  Benicio Del Toro και της Naomi Watts, για τις οποίες ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ.

4. Amores Perros (2000)

Η ταινία που μας έβαλε στο πνεύμα του Iñárritu: Ο Octavio ερωτεύεται τη Susana, σύζυγο του αδελφού του, και επιχειρεί να συγκεντρώσει χρήματα για να φύγουν μαζί, βάζοντας τον σκύλο τους, Cofi, σε παράνομες κυνομαχίες. Η Valeria, ένα επιτυχημένο μοντέλο, βλέπει τη ζωή και τη σχέση της να αλλάζει δραματικά μετά από ένα τροχαίο στο οποίο χτυπάει τα πόδια της. Ο El Chivo, πρώην αντάρτης που ζει πλέον ως περιθωριακός εκτελεστής, βρίσκεται αντιμέτωπος με το παρελθόν και την αποξενωμένη οικογένειά του. Και όλα αυτά συνδέονται με ένα τρακάρισμα. 

Γιατί στο #4:

Ωμό, βίαιο, γρήγορο και νευρώδες, το ντεμπούτο του Iñárritu μας σύστησε αυτό το format των παράλληλων ιστοριών που τέμνονται σε ένα σημείο. Οι συγκρίσεις με το Pulp Fiction προφανώς και έχουν βάση, αλλά αδικούν το Amores Perros που είναι τόσο πρωτότυπο ως καλλιτεχνικό έργο.

3. Babel (2006)

Η τρίτη απόπειρα με τις παράλληλες ιστορίες είναι και η πιο απολαυστική. Ένα τουφέκι που ένας Ιάπωνας χαρίζει σε έναν Μαροκινό οδηγό, καταλήγει σε δύο παιδιά βοσκών. Το ένα παιδί πυροβολεί και τραυματίζει μια Αμερικανίδα τουρίστρια, προκαλώντας μια αλυσίδα γεγονότων που επηρεάζει τον σύζυγό της Richard, τη Μεξικανή νταντά των παιδιών τους και μια κωφή έφηβη στην Ιαπωνία. 

Γιατί στο #3:

Όπως δηλώνει και ο τίτλος του, το Babel είναι μία πραγματεία στην έλλειψη επικοινωνίας, είτε ατομικά είτε συλλογικά. Ο Iñárritu λέει ότι οι τραγωδίες δεν γεννιούνται από «κακούς», αλλά από γλωσσικά εμπόδια, πολιτισμικές διαφορές, προκαταλήψεις και ανθρώπους που αποφασίζουν έχοντας ελάχιστες. Είναι ξεκάθαρο ότι ο σκηνοθέτης έχει τελειοποιήσει την τέχνη του και αυτό κάνει το αποτέλεσμα πιο ευχάριστο και συναισθηματικό.

2. Birdman (2014)

Το Birdman είναι η ιστορία ενός ξεπεσμένου ηθοποιού που στο παρελθόν έχει υποδυθεί έναν τέτοιο υπερήρωα. Προσπαθώντας να αποδείξει ότι παραμένει ενεργός, ανεβάζει στο Broadway μια θεατρική διασκευή διηγήματος του Raymond Carver. Όμως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Ο εκρηκτικός συμπρωταγωνιστής του Mike (Edward Norton) απειλεί να επισκιάσει τον ίδιο, η σχέση με την κόρη του Sam (Emma Stone) είναι τεταμένη.

Γιατί στο #2:

Μετά από τέσσερις δραματικές ταινίες και έχοντας «τσιμεντώσει» την παρουσία του στο Χόλιγουντ, ο Iñárritu σατιρίζει τον ίδιο τον μικρόκοσμό του και την κουλτούρα των υπερηρώων. Και σε αυτή τη μαύρη κωμωδία πρωταγωνιστεί ένας ηθοποιός (Michael Keaton) που έχει υποδυθεί στην πραγματικότητα έναν υπερήρωα. Τέλειο;

1. Biutiful (2010)

Στο Biutiful, ένας πιο ώριμος Iñárritu αφήνει στην άκρη την πολύπλοκη τεχνική του και κάνει μια ταινία με απλότητα και έντονο κοινωνικό μήνυμα. Κεντρικός ήρωας ο Uxbal, ένας σαραντάρης μικροαπατεώνας στη Βαρκελώνη που πάσχει από καρκίνο. Παράλληλα προσπαθεί να φροντίσει τα δύο παιδιά του, ενώ η σχέση του με την ψυχικά ασταθή και εξαρτημένη από το αλκοόλ σύζυγό του παραμένει διαλυμένη. Για τα προς το ζην εκμεταλλεύεται μετανάστες από την Αφρική και την Κίνα, δωροδοκώντας αστυνομικούς και μεσολαβώντας για παράνομη εργασία. Και μια καλοπροαίρετη απόφασή του οδηγεί σε μια τραγωδία. 

Γιατί στο #1:

Σκληρό και ρεαλιστικό, το Biutiful είναι μια καταγραφή της «άλλης» Βαρκελώνης, ενός κόσμου μοναξιάς και φτώχειας. Ενώ παίζει με την έννοια της ενοχής, ο Iñárritu τελικά καταδικάζει τον θύτη και κερδίζει τον θεατή. Ειδική μνεία για τον Javier Bardem, που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ και κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στις Κάννες.

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google

Πρόσθεσέ το στην Google