Σοφία Παυλίδου: «Αν ο σύντροφός μου θέλει να επισημοποιήσουμε τη σχέση μας θα το κάνω»

Η Σοφία Παυλίδου ήταν καλεσμένη στο “Καλύτερα Αργά” τουAction 24 και μίλησε με την Αθηναΐδα Νέγκα για την προσωπική της ζωή και πώς κατάφερε να αποβάλει όλα τα ψυχαναγκαστικά στερεότυπα που είχε υιοθετήσει από τη μητέρα της. «Έχω βάλει έναν άνθρωπο στη ζωή μου, αλλά τον έχω βάλει όπως είμαι εγώ πια σήμερα, δεν έκανα πισωγυρίσματα, να είμαι δηλαδή ένας άνθρωπος ψυχαναγκαστικός και με όλα αυτά τα στερεότυπα που είχα από τη μητέρα μου. Όταν μπήκα σε έναν γάμο, έτρεχα για όλα και δεν κοιτούσα τις δικές μου ανάγκες. Έχω βάλει έναν άνθρωπο στη ζωό μου, με τον οποίο φρόντισα να έχει τις ίδιες ποιότητες με εμένα, τις ίδιες αξίες και να ευθυγραμμιστούμε από το σημείου που ήμουν και να μην αλλάξω κάτι.

Ψυχαναγκαστικά δεν κάνω τίποτα, οπότε όπως φρόντιζα τον εαυτό μου και είχα μάθει -γιατί αγαπάω τη μοναχικότητά μου και θα έρθουν στιγμές και μέσα στη σχέση που θα θελήσω να είμαι μόνη μου και ο άλλος θα οφείλει να το σεβαστεί αυτό, όπως δίνω και εγώ χρόνο στον άλλο να είναι μόνος του- δεν άλλαξα τίποτα, η εξέλιξή μου δηλαδή δεν παραβιάστηκε! Ήξερα πολύ καλά ποια είμαι εγώ και τι θέλω. Δεν σταματάς να αλλάζεις, αυτό δεν σταματά ποτέ και αλίμονο αν σταματήσει.

Πλέον ζω στιγμές ηρεμίας. Εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που δεν σταματούσα, 24 ώρες το 24ωρο. Η μανούλα μου το έχει κιόλας αυτό, το είδα δηλαδή και το αντέγραψα. Ήμουν παντού για όλους. Δεν ηρεμούσα. Δεν είχα στιγμές γαλήνης. Όταν ανακάλυψα πόσο ωραίο είναι και πόσο καλό κάνει στον άνθρωπο και πόσο ωραίο είναι να ησυχάζεις τη σκέψη, το έχω γραπώσει και δεν το αφήνω με τίποτα. Επίσης, δεν αγχώνομαι για πράγματα που παλιά αγχωνόμουν. Γίνεται μια διεργασία, παρατηρώ πάρα πολύ τον εαυτό μου και μόλις δω ότι κοκκινίζει το σύστημα, λέω όχι, παίρνω πέντε ανάσες και ανασύρω τους μηχανισμούς που ξέρω. Ακόμα και για όλη αυτή την αγριότητα που υπάρχει γύρω μου ξέρω ότι με το να αγχωθώ ή το να μαυρίσω, δεν θα πετύχω τίποτα».

«Με ενδιαφέρουν στιγμές ευτυχίας»

«Στην ελληνική κοινωνία είμαστε εθισμένοι με τους θεσμούς. Ακόμα και την πρώτη φορά που παντρεύτηκα, δεν υπήρχε κάτι παραδοσιακό, αν εξαιρέσεις τον γάμο σαν διαδικασία, που κι αυτόν τον έκανα με πολύ λίγους φίλους. Και τότε με τον πρώην άντρα μου δεν ήμασταν το ζευγάρι που καθόντουσαν μπροστά στην τηλεόραση και έκαναν ζάπινγκ όπως ήταν οι γονείς μου.

Εμένα με ενδιαφέρουν οι στιγμές ευτυχίας. Το να κάνω ένα ωραίο πάρτι και να περάσω όμορφα με πέντε ανθρώπους που θα χαρούν για τη χαρά μου, γιατί αυτό είναι πολύ σημαντικό! Συνήθως καλούμε σε όλα αυτά ανθρώπους που είναι και λίγο άσχετοι, για να τους καλέσουμε. Η επισημοποίηση της σχέσης μου δεν θα αλλάξει τίποτα για μένα. Αν αυτό είναι μια ανάγκη που έχει ο σύντροφός μου θα το κάνω και θα περάσω και ωραία».