Σταυρούλα Λεβεντάκη: Το «θέατρο» του 43χρονου μετά τη δολοφονία - «Εύχομαι να την βρήκαν»

Την ώρα που η Σταυρούλα Λεβεντάκη ήταν ήδη νεκρή, ο 43χρονος καθ' ομολογίαν δολοφόνος της εμφανιζόταν να ανησυχεί για την εξαφάνισή της. Μιλούσε με τον αδελφό της, δήλωνε «τρομοκρατημένος», ζητούσε να ενημερωθεί για κάθε νεότερο και προσπαθούσε να δείξει πως δεν γνώριζε τίποτα για την τύχη της 45χρονης.

Το ηχητικό ντοκουμέντο που έφερε στη δημοσιότητα το Live News φωτίζει μία από τις πιο ανατριχιαστικές πτυχές της υπόθεσης δολοφονίας της Σταυρούλας Λεβεντάκη: την προσπάθεια του 43χρονου να αποπροσανατολίσει τους δικούς της ανθρώπους και να εμφανιστεί ως ένας άνθρωπος που δήθεν αγωνιούσε για την εξαφάνισή της.

«Σου λέω έχω τρομοκρατηθεί για τα καλά. Δηλαδή, εντάξει λέω, έλεος», ακούγεται να λέει στον αδελφό της 45χρονης, επιχειρώντας να καλλιεργήσει την εικόνα ενός ανθρώπου που περιμένει και ο ίδιος απαντήσεις.

«Εύχομαι κάποιος να με πάρει και να μου πει ότι τη βρήκαν»

Στο ηχητικό, ο 43χρονος προσποιείται ότι συμμερίζεται την αγωνία της οικογένειας, την ώρα που, όπως προέκυψε στη συνέχεια, η Σταυρούλα Λεβεντάκη είχε ήδη δολοφονηθεί.

«Εύχομαι και τώρα, τώρα αυτή τη στιγμή, κάποιος να με πάρει τηλέφωνο, να μου πει: "Ξέρεις κάτι, τη βρήκανε, ηρέμησε"», λέει χαρακτηριστικά.

Ο αδελφός της Σταυρούλας Λεβεντάκη τού απαντά πως όλοι αυτό θέλουν, χωρίς εκείνη τη στιγμή να γνωρίζει ότι συνομιλεί με τον άνθρωπο που, σύμφωνα με την ομολογία του, είχε αφαιρέσει τη ζωή της αδελφής του.

Ο 43χρονος συνεχίζει στο ίδιο ύφος, ζητώντας από τον αδελφό της να τον ενημερώσει για κάθε εξέλιξη.

«Ό,τι νεότερο, χτύπα ρε φίλε… Να ηρεμήσουμε, δε με νοιάζει… Είμαστε κι εγώ και η γυναίκα μου άνω κάτω, τι να σου πω», ακούγεται να λέει.

Η προσπάθεια να εμφανιστεί ως ανήσυχος και αμέτοχος

Το ηχητικό ντοκουμέντο έρχεται να προστεθεί στα στοιχεία που δείχνουν, σύμφωνα με τις Αρχές, πως ο 43χρονος επιχείρησε να κρύψει την αλήθεια και να στρέψει αλλού τις έρευνες.

Ο ίδιος, πριν ομολογήσει, φέρεται να είχε υποστηρίξει ότι η 45χρονη είχε πάει στο σπίτι του για ζητήματα που σχετίζονταν με το ακίνητο. Στη συνέχεια, όμως, οι αστυνομικοί της Ασφάλειας Χανίων κατάφεραν να φτάσουν στα κρίσιμα στοιχεία που ανέτρεψαν την αρχική εικόνα.

Καθοριστικό ρόλο φέρεται να είχε βιντεοληπτικό υλικό από κάμερα ασφαλείας, το οποίο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, είχε διαγραφεί αλλά ανακτήθηκε από τις Αρχές. Στο υλικό φέρεται να καταγράφεται η Σταυρούλα Λεβεντάκη να μπαίνει στο σπίτι του 43χρονου, χωρίς να εμφανίζεται στη συνέχεια να βγαίνει από αυτό.

Αυτό το στοιχείο, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα ευρήματα της έρευνας, οδήγησε τελικά στην ομολογία του.

«Πιο πολύ θα χαρώ να μου πεις ότι τη βρήκαν»

Αίσθηση προκαλεί και το σημείο της συνομιλίας στο οποίο ο 43χρονος προσπαθεί να δείξει ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βρεθεί η 45χρονη.

«Περισσότερο θα χαρώ να με πάρεις τηλέφωνο, να μου πεις ότι τη βρήκαν, παρά όλο τον κόσμο να μου φέρουνε μπροστά μου», λέει στον αδελφό της, φτάνοντας στο σημείο να ισχυριστεί πως δεν θα τον ενδιέφερε ούτε αν γινόταν «Ωνάσης» από τη μία μέρα στην άλλη.

«Με ενδιαφέρει να έχω μία ήσυχη ζωή. Την υγειά μου θέλω», ακούγεται να λέει.

Η συνομιλία, υπό το βάρος όσων αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια, αποκτά ακόμη πιο σκοτεινή διάσταση. Ο 43χρονος δεν περιοριζόταν στο να αρνείται τη συμμετοχή του. Εμφανιζόταν να συμπάσχει, να ανησυχεί και να ζητά ενημέρωση, ενώ την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την ομολογία του, γνώριζε ακριβώς τι είχε συμβεί.

Η ομολογία και το σημείο όπου βρέθηκε η σορός

Μετά την πίεση των στοιχείων, ο 43χρονος ομολόγησε τη δολοφονία της Σταυρούλας Λεβεντάκη και υπέδειξε στους αστυνομικούς το σημείο όπου είχε αποκρύψει τη σορό της.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, ο ίδιος φέρεται να απέδωσε το έγκλημα σε καβγά για ζητήματα που σχετίζονταν με το σπίτι. Οι Αρχές, πάντως, συνεχίζουν να εξετάζουν όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, καθώς η έρευνα παραμένει σε εξέλιξη.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει σοκ όχι μόνο για τη δολοφονία της 45χρονης, αλλά και για όσα φέρεται να ακολούθησαν μετά το έγκλημα: την προσπάθεια συγκάλυψης, την απόκρυψη της σορού και την εικόνα ενός ανθρώπου που, ακόμη και απέναντι στην οικογένεια του θύματος, προσπαθούσε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως αμέτοχο.