Τα λόγια αγάπης του Γιώργου Κωνσταντίνου στο «Faces» του FLASH για την Μάρω Κοντού

Λίγους μήνες πριν από τον θάνατο της Μάρως Κοντού, ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε στο «FACES» του FLASH και στην Εύη Φραγκάκη για τη βαθιά σχέση που τους ένωνε, αλλά και για τις αξέχαστες στιγμές που έζησαν μαζί, τόσο μπροστά όσο και πίσω από τις κάμερες.

Μίλησε για μια φιλία που άντεξε στον χρόνο, για την αγάπη που παρέμεινε αναλλοίωτη και για την επιθυμία να βρεθούν ξανά μαζί σε ένα νέο έργο, κάτι που φυσικά δεν πρόλαβαν ποτέ να κάνουν…

«Με τη Μάρω είμαστε παρά πολύ φιλαράκια, την αγαπώ, με αγαπάει και μέχρι τώρα επικοινωνούμε. Δεν έχουμε συζητήσει να συνεργαστούμε σε κάποιο νέο έργο, ωραία θα ήταν. Μου αρέσει που η ταινία Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα παίζεται πια με χρώμα, γιατί πολλοί αμφισβήτησαν, δεν τους άρεσαν, τους άρεσε το ασπρόμαυρο, αλλά για μένα ήταν καλό το χρώμα γιατί αυτό προσέλκυσε περισσότερο τους νέους ανθρώπους. Οι νέοι άνθρωποι έχουν μάθει στο χρώμα. Εγώ πιστεύω ότι το είδαν και πάρα πολλοί νέοι πια. Με φωνάζουν ακόμη Αντωνάκη στον δρόμο».

«Δεν έγινα θρύλος όπως έγιναν άλλοι μέσα από τις ταινίες τους»

Όλες αυτές τις ταινίες αναγνωρίστηκαν τώρα με την τηλεόραση. Τον καιρό εκείνο δεν είχα την τύχη να με αναγνωρίσει ο κόσμος, γιατί ήμουν ένας ηθοποιός που έπαιζε διάφορους ρόλους. Τον καιρό εκείνο ο κόσμος ήθελε πάρα πολύ να βλέπει τον άνθρωπο που τον ξέρει. Ο Βέγγος που τρέχει. Πάμε να τον δούμε. Ο Κώστας Βουτσάς που κάνει αυτό. Ναι, πάμε να το δούμε.

Ο Κωνσταντίνου τι κάνει; Από τη μία παίζει στο Καλώς ήρθε το δολάριο έναν καθηγητή, από την άλλη παίζει τον Αντωνάκη και το Ξύπνα Βασίλη. Κλώτσησε αυτό το πράγμα. Και έτσι τον καιρό εκείνο δεν έγινα θρύλος όπως έχουν γίνει πολλοί από αυτές τις ταινίες. Ήταν δηλαδή πολύ προχωρημένες για την εποχή τους».