«Ο πατέρας μου πέθανε ξανά»: Ξεσπά η κόρη του 63χρονου για το τροχαίο με την εμπλοκή του αστυνομικού

«Ο χρόνος για εμάς έχει παγώσει στις 12 Μαρτίου, έχουμε χάσει την γη κάτω από τα πόδια μας». Αυτά λέει η Αργυρώ, η κόρη του 63χρονου οδηγού μηχανής που έχασε την ζωή του έπειτα από τροχαίο δυστύχημα που προκάλεσε αστυνομικός, έξω από τη Βουλή.

Ο αστυνομικός, που είχε προβεί σε σειρά παραβάσεων, είχε προφυλακιστεί στις 17 Μαρτίου αλλά όπως ενημερώθηκε η οικογένεια του 63χρονου θύματος του τροχαίου, την Παρασκευή (8/5) αποφυλακίστηκε.

Η οργή της οικογένειας

«Πέθανε ο πατέρας μου δεύτερη φορά. Ζούμε το θάνατο του πατέρα μου δεύτερη φορά. Είναι αδιανόητο. Αισθάνομαι απροστάτευτη. Αισθάνομαι απέχθεια. Αισθάνομαι οδυνηρά. Δεν έχω να σας περιγράψω κάτι. Εγώ δεν είμαι δικαστής, εγώ δεν είμαι αρμόδια, αλλά δε γίνεται να σκοτώνεις έναν άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο, επειδή παραβιάζεις σκόπιμα και συνειδητά κάθε έννοια νομιμότητας, κάθε έννοια οδικής ασφάλειας. Είναι δυνατόν; 51 ημέρες και αυτό ήταν; Είναι έτοιμος να βγει πάλι έξω;», είπε η κόρη του 63χρονου.

Το χρονικό του δράματος

Ήταν περίπου πέντε τα ξημερώματα, ο Θωμάς Μακρής, όπως κάθε μέρα πήγαινε στη δουλειά του.

«Κανονικά, να πάει στη δουλειά του, αυτή την απόσταση του ενός τετάρτου, με το μηχανάκι εκείνη την ώρα; Που στην ήσυχη γειτονιά της Αθήνας, στην κάθοδο της Βασιλίσσης Σοφίας, η δουλειά του ήταν σχεδόν απέναντι. Έφτανε σε ένα λεπτό. Σε ένα ακριβώς λεπτό έφτανε. Χωρίς λόγο, χωρίς αιτία. Νόμιμος, καθώς πρέπει, να πάει στη δουλειά του για να βγάλει το μεροκάματο. Πεντέμισι η ώρα το πρωί».

«Το μάθαμε από υπάλληλο

Η οικογένεια μαθαίνει για το τροχαίο στις 9 το πρωί της επόμενης ημέρας.

«Πώς το μάθαμε; Όχι από αυτούς που θα έπρεπε να το μάθουμε. Δηλαδή, η Τροχαία, η οποία όφειλε ως είχε να μας ενημερώσει, δεν το έκανε. Εμείς ενημερωθήκαμε με τέσσερις ώρες καθυστέρηση από μία υπάλληλο του Δήμου Ξηρομέρου, εκεί που υπαγόταν η ταυτότητα του πατέρα μου. Εκείνη ενημέρωσε τη μητέρα μου και κάπως έτσι ενημερωθήκαμε κι εμείς. Μου κάνει τρομερή εντύπωση, εν έτει 2026, με όλα τα εργαλεία και τα αναγκαία μέσα που υπάρχουν στη διαθεσιμότητα της αστυνομίας και της Τροχαίας και του κράτους γενικότερα, έχοντας πάνω σου ταυτοποιητικό έγγραφο, έχοντας πάνω σου ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που είχε ο πατέρας μου, ήταν μέσα στα πράγματα που παραλάβαμε, που λέγανε πάνω διεύθυνση, λέγανε πάνω σταθερό τηλέφωνο, να μη βρεθεί κάποιος αρμόδιος να μας ενημερώσει».

«Ακούγαμε τέρατα στο νοσοκομείο»

Οι ίδιοι άνθρωποι περίμεναν με αγωνία μία επίσημη ενημέρωση για το τί είχε συμβεί. «Επίσημη ενημέρωση από την Τροχαία δε λάβαμε ποτέ. Ακούγαμε συνεχώς τέρατα στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Το πρώτο πράγμα που ρωτήσαν τη μητέρα μου, ήταν αν ο πατέρας μου ήταν μεθυσμένος, αν είχε πιει. Ένας άνθρωπος που μας καληνύχτησε 22:30 το βράδυ και πήγε στο κρεβάτι του για να σηκωθεί πέντε παρά το πρωί να πάει στη δουλειά του, την ρωτήσαν αν είχε πιει. Ακούγαμε διάφορα περί κόκκινου φαναριού, ότι ο πατέρας μου είχε παραβιάσει. Δε γνωρίζαμε. Κανένας δε μας ενημέρωσε, τίποτα».

«Ήμουν σε σοκ»

Και μετά έρχεται το σοκαριστικό αυτό βίντεο. «Το βίντεο το είδαμε τέσσερις μέρες μετά. Εκείνη την Κυριακή μεσημέρι. Ξυπνούσαμε με την ιδέα του πώς έγινε ένα ατύχημα. Δηλαδή σκεπτόμουν, έβλεπα συνέχεια μπροστά μου, εγώ προσωπικά, ένα ατύχημα το οποίο δεν το είχα ποτέ δει. Δηλαδή είχα σκηνοθετήσει μόνη μου κάτι που δεν είχα εικόνα. Όταν είδα το βίντεο ήμουν σε σοκ. Δηλαδή κοιτούσα επαναλαμβανόμενα την εικόνα χωρίς να μπορώ να αντιδράσω. Δεν υπάρχουν λόγια».

«Υπάρχει μόνο οδύνη. Ένας ένστολος δολοφόνος εκτελεί έναν άνθρωπο χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, χωρίς κάποιο σήμα, χωρίς τίποτα. Έτσι απλά. Δηλαδή σαν να καβαλάει ένα άτι και λέει θα πάω να σκοτώσω. Παραβιάζει το κόκκινο. Μπαίνει στο ρεύμα της αντίθετης κυκλοφορίας και στις τρεις λωρίδες και αναπτύσσει ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όλο αυτό πώς μπορεί να ερμηνευτεί; Αν αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ο δολοφόνος, τότε ποιος είναι ο δολοφόνος; Τι είναι ο δολοφόνος για μας;».

Η οικογένεια του 63χρονου δεν έλαβε ούτε μία συγγνώμη. «Συγγνώμη δε ζητήθηκε ποτέ. Όχι, σε καμία περίπτωση. Δεν υπήρχε συγγνώμη, δεν υπήρχε μεταμέλεια».