Αυτοί που πίνουν καφέ ζουν περισσότερο και τώρα ξέρουμε γιατί

Η μέτρια κατανάλωση καφέ  -έως 4 φλιτζάνια ημερησίως- μπορεί να σε κρατήσει έως και 5 χρόνια νεότερο. Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό BMJ Mental Health αναφέρεται ότι ειδικότερα σε ανθρώπους με διπολική διαταραχή ή σχιζοφρένεια, η κατανάλωση έως ένα συγκεκριμένο όριο σχετίζεται με μικρότερη κυτταρική φθορά. Αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αν ληφθεί υπόψη ότι οι συγκεκριμένες ομάδες έχουν συνήθως μειωμένο προσδόκιμο ζωής λόγω ηλικιακών νοσημάτων.

Η φυσική φθορά του DNA

Όπως διαβάζουμε στο IFL Science, η μελέτη επικεντρώνεται στα τελομερή, τα άκρα των χρωμοσωμάτων που λειτουργούν σαν «προστατευτικά καλύμματα» του DNA. Όσο μικραίνουν, τόσο πιο προχωρημένη θεωρείται η βιολογική ηλικία ενός οργανισμού. Σε αντίθεση με άλλα τμήματα του γενετικού υλικού, τα τελομερή δεν επιδιορθώνονται εύκολα, με αποτέλεσμα η φθορά τους να συσσωρεύεται με το πέρασμα του χρόνου και να αποτελεί αξιόπιστο δείκτη γήρανσης.

Η βιολογική γήρανση δεν επηρεάζεται μόνο από την ηλικία, αλλά και από πλήθος παραγόντων που ξεκινούν πριν από τη γέννηση. Κληρονομικότητα, στρες της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, ηλικία του πατέρα, εμπειρίες παιδικής κακομεταχείρισης, έλλειψη ύπνου και καθιστική ζωή έχουν συσχετιστεί με μικρότερο μήκος τελομερών, δείχνοντας ότι το σώμα «κουβαλά» τις εμπειρίες ζωής σε κυτταρικό επίπεδο.

Ο ρόλος της ψυχικής υγείας

Η ψυχική υγεία φαίνεται να παίζει ξεχωριστό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή εμφανίζουν κατά μέσο όρο πιο κοντά τελομερή σε σχέση με συνομήλικους χωρίς τέτοιες διαγνώσεις. Τα αίτια δεν είναι πλήρως κατανοητά, όμως αυξάνεται το ενδιαφέρον για το πώς η διατροφή και οι καθημερινές συνήθειες μπορεί να επηρεάζουν τη βιολογία αυτών των ασθενών.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο καφές θεωρείται σημαντικός παράγοντας, επειδή αποτελεί καθημερινή συνήθεια για μεγάλο μέρος του πληθυσμού και μπορεί να τροποποιηθεί σχετικά εύκολα. Προηγούμενες μελέτες στον γενικό πληθυσμό είχαν υποδείξει πιθανή προστατευτική δράση, γεγονός που οδήγησε τους ερευνητές να εξετάσουν αν ισχύει κάτι αντίστοιχο και σε άτομα με σοβαρές ψυχικές διαταραχές. Σε αυτό το πλαίσιο ανέλυσαν δεδομένα εκατοντάδων ενηλίκων με διαγνώσεις στο φάσμα της σχιζοφρένειας ή της διπολικής διαταραχής, καταγράφοντας τόσο το μήκος των τελομερών όσο και την ημερήσια κατανάλωση καφέ. Παράλληλα, έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως το κάπνισμα και η φαρμακευτική αγωγή, ώστε να μειωθούν πιθανές στρεβλώσεις στα αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η σχέση καφέ και κυτταρικής γήρανσης δεν είναι γραμμική. Η μέτρια κατανάλωση συσχετίστηκε με μεγαλύτερο μήκος τελομερών, ενώ η υπερβολική δεν φάνηκε να προσφέρει επιπλέον όφελος. Το εύρημα αυτό συμβαδίζει με τις γενικές συστάσεις για περιορισμένη πρόσληψη καφεΐνης και ενισχύει την ιδέα ότι το μέτρο έχει σημασία.

Επομένως, η επιστημονική έρευνα έρχεται να ενθαρρύνει μια αγαπημένη συνήθεια πολλών (σε λογικά πλαίσια), με οφέλη για την υγεία και τη μακροζωΐα.