EBU: «Βοηθήστε μας να βρούμε τις χαμένες Eurovision»
Ξεκινά παγκόσμια έρευνα για να βρεθεί το υλικό από τις διοργανώσεις της Ελβετίας (1956) και της Δανίας (1964) που δεν υπάρχουν στο αρχείο της!
Λέγαμε για την ΕΡΤ που παλαιότερα έσβηνε κασέτες με εκπομπές και σειρές της για να γράψει ποδοσφαιρικά ματς, αλλά και η EBU και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν πάνε πίσω!
Λίγο πριν η Eurovision γιορτάσει την 70ή επέτειό της, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU) στρέφεται στους θαυμαστές της και κάνει έκκληση να τη βοηθήσουν να λύσει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μυστήρια της τηλεόρασης!
Η EBU ξεκινά μια παγκόσμια έρευνα για να αποκαλύψει χαμένες ηχογραφήσεις από δύο από τις πρώτες εκδόσεις του Διαγωνισμού: τους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision του 1956 και του 1964.
Παρά τις δεκαετίες αρχειοθέτησης, δεν υπάρχουν πλήρεις ηχογραφήσεις αυτών των διοργανλωσεων στα αρχεία των αρχικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων που τις φιλοξενούσαν, SRG SSR στην Ελβετία (1956) και DR στη Δανία (1964). Τώρα, η αναζήτηση συνεχίζεται - όπου κι αν κρύβονται στον κόσμο!
Χαμένοι... αλλά όχι ξεχασμένοι
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision μεταδίδεται κάθε χρόνο από το 1956 (εκτός από την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού το 2020) και έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη ζωντανή μουσική εκδήλωση στον κόσμο. Παρόλα αυτά, στα πρώτα του χρόνια, η τεχνολογία της τηλεόρασης εξακολουθούσε να εξελίσσεται και οι ηχογραφήσεις συχνά δεν διατηρούνταν. Επειδή η κασέτα ήταν ακριβή, οι ηχογραφήσεις συχνά σβήνονταν και η κασέτα επαναχρησιμοποιούνταν.
Το αποτέλεσμα; Ο πρώτος Διαγωνισμός στο Λουγκάνο το 1956 -όπου ξεκίνησαν όλα- και ο Διαγωνισμός του 1964 στην Κοπεγχάγη εξακολουθούν να αγνοούνται πλήρως και το μόνο που έχει διασωθεί είναι ηχητικό υλικό από τους Διαγωνισμούς και κάποια αποσπάσματα, όμως υπάρχει ελπίδα.
Χάρη στο έργο του Yle στη Φινλανδία, χαμένα πλάνα από τη νικητήρια εμφάνιση της Ιταλίδας Gigliola Cinquetti το 1964 έχουν ανακαλυφθεί ξανά και αποτελούν πλέον μέρος του επίσημου αρχείου της Eurovision και είναι διαθέσιμα στους θαυμαστές παγκοσμίως στο κανάλι YouTube της Eurovision.
Κάπου εκεί έξω
Η EBU πιστεύει ότι αντίγραφα - ή αποσπάσματα - αυτών των δύο σόου θα μπορούσαν να υπάρχουν ακόμα σε ιδιωτικές συλλογές, σε θησαυροφυλάκια ραδιοτηλεοπτικών φορέων, σε παλιές ταινίες ή ακόμα και κρυμμένα σε μια σοφίτα, ξεχασμένα εδώ και καιρό. Η αναζήτηση είναι ανοιχτή σε οτιδήποτε θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανακατασκευή των χαμένων κομματιών: πλήρεις ηχογραφήσεις, μερικό υλικό, οικιακές ηχογραφήσεις, φωτογραφικό ή κινηματογραφικό υλικό. Ακόμα και το μικρότερο κλιπ θα μπορούσε να βοηθήσει στην επαναφορά στη ζωή αυτών των ιστορικών μεταδόσεων.
Παγκόσμιο κυνήγι… θησαυρού
Στο πλαίσιο των εορτασμών της 70ής επετείου, η EBU θα συνεργαστεί με τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς-μέλη, τους αρχειονόμους και τους ειδικούς αποκατάστασης για να εντοπίσει, να αποκαταστήσει και να διατηρήσει οποιοδήποτε υλικό αποκαλυφθεί.
Κάθε ανακάλυψη θα βοηθήσει στην ολοκλήρωση της ιστορίας του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision - όχι μόνο για τους ιστορικούς, αλλά και για τα εκατομμύρια θαυμαστές που έκαναν τον Διαγωνισμό αυτό που είναι σήμερα.
«Καθώς γιορτάζουμε τα 70 χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, αλλά γνωρίζουμε ότι εξακολουθούν να λείπουν κάποια κεφάλαια. Η ιδέα ότι κάπου στον κόσμο θα μπορούσε να υπάρχει άγνωστο υλικό από το 1956 ή το 1964 είναι πραγματικά συναρπαστική. Είναι λίγο σαν ένα παγκόσμιο κυνήγι θησαυρού. Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision αφορούσε πάντα την ένωση των ανθρώπων και αυτή είναι μια ευκαιρία για τους θαυμαστές να συμβάλλουν στη διατήρηση αυτής της κοινής ιστορίας.
Έχουμε ήδη δει, χάρη στην Yle στη Φινλανδία, ότι οι χαμένες στιγμές μπορούν να βρεθούν. Τώρα ελπίζουμε ότι η κοινότητα της Eurovision θα μας βοηθήσει να αποκαλύψουμε ακόμη περισσότερα - και ίσως, ίσως, να ολοκληρώσουμε την ιστορία», δήλωσε ο Διευθυντής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, Μάρτιν Γκριν.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να έχει σχετικό υλικό, καλείται να επικοινωνήσει με την EBU μέσω του press@eurovision.com με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες. Επειδή μετά από 70 χρόνια, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να υπάρχει ακόμα εκεί έξω!