Guardian: Σε έναν πόλεμο χωρίς νικητές, ο Νετανιάχου είναι ο μεγάλος χαμένος

Σε έναν πόλεμο όπου κανένα στρατόπεδο δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι επικράτησε, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φαίνεται να είναι ο μεγαλύτερος χαμένος, καθώς οδηγείται σε μια εύθραυστη και ασαφή εκεχειρία με το Ιράν.

Παρά τις πολυετείς απειλές του κατά της Τεχεράνης, τις θεαματικές παρεμβάσεις του στον ΟΗΕ και την πίεση που άσκησε διαχρονικά στις αμερικανικές κυβερνήσεις για στρατιωτική σύγκρουση, το αποτέλεσμα του πολέμου χαρακτηρίζεται από πολλούς ως αποτυχία, μεταδίδει ο Guardian.

Λανθασμένες εκτιμήσεις και διαψεύσεις

Οι εκτιμήσεις του Ισραήλ για γρήγορη κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος αποδείχθηκαν εκτός πραγματικότητας, με την αμερικανική κοινότητα πληροφοριών να τις χαρακτηρίζει «ανεδαφικές». Αντί για μια σύντομη σύγκρουση ημερών ή εβδομάδων, ο πόλεμος εξελίχθηκε διαφορετικά από τις προβλέψεις.

Μάλιστα, λίγες ημέρες πριν από την εκεχειρία, ο Νετανιάχου φέρεται να πίεζε τον Ντόναλντ Τραμπ να μην προχωρήσει σε συμφωνία, χωρίς τελικά να εισακουστεί.

Σφοδρή κριτική από την αντιπολίτευση

Η στάση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ. Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Γιαΐρ Λαπίντ, έκανε λόγο για «πρωτοφανή πολιτική καταστροφή», επισημαίνοντας ότι το Ισραήλ δεν είχε ουσιαστική συμμετοχή στις κρίσιμες αποφάσεις για την εθνική του ασφάλεια.

Αντίστοιχα, ο Γιαΐρ Γκολάν χαρακτήρισε την εκεχειρία «στρατηγική αποτυχία», τονίζοντας ότι οι υποσχέσεις για «ιστορική νίκη» και μακροχρόνια ασφάλεια διαψεύστηκαν πλήρως.

Στην πράξη, ο Νετανιάχου δεν κατάφερε να υλοποιήσει κανέναν από τους βασικούς στόχους που είχε θέσει:

• Δεν επήλθε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν
• Δεν κατασχέθηκαν τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου
• Δεν υπήρξε ουσιαστική αποδυνάμωση του ιρανικού κράτους

Αντίθετα, η διεθνής εικόνα του Ισραήλ επιδεινώθηκε περαιτέρω, ιδίως μετά τις κατηγορίες για τις επιχειρήσεις στη Γάζα.

Ενίσχυση του Ιράν και νέοι κίνδυνοι

Σε επίπεδο ασφάλειας, το Ιράν φαίνεται να εξέρχεται ενισχυμένο, καθώς κατάφερε να αντέξει τις επιθέσεις και να διατηρήσει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες. Οι Φρουροί της Επανάστασης εμφανίζονται ισχυρότεροι, ενώ η Τεχεράνη αναμένεται να επιδιώξει ταχεία επανεξοπλισμό και πιθανές κινήσεις αντιποίνων.

Παράλληλα, η συνέχιση των επιχειρήσεων του Ισραήλ στον νότιο Λίβανο δημιουργεί τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης με τη Χεζμπολάχ, η οποία έχει αποδείξει την ικανότητά της σε αντάρτικες επιχειρήσεις.

Οι επιπτώσεις σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο αναμένεται να είναι σοβαρές. Στις ΗΠΑ, η παραδοσιακή στήριξη προς το Ισραήλ φαίνεται να φθίνει, με αντιδράσεις τόσο από προοδευτικούς όσο και από κύκλους της δεξιάς.

Ταυτόχρονα, η υποστήριξη προς το Ισραήλ καταγράφει ιστορικά χαμηλά επίπεδα ακόμη και μεταξύ εβραίων ψηφοφόρων.

Εσωτερικές πιέσεις ενόψει εκλογών

Σε μια κρίσιμη εκλογική χρονιά, ο Νετανιάχου βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενη πίεση στο εσωτερικό. Παρά τις διακηρύξεις του περί «εξάλειψης της υπαρξιακής απειλής», η πραγματικότητα δείχνει ότι οι συνθήκες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες.

Αν και ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, έχει πεθάνει, τη θέση του έχει αναλάβει ο σκληροπυρηνικός γιος του, ενώ το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας παραμένει ενεργό.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν φαίνεται να οδηγούν σε ένα πλαίσιο παρόμοιο με τη συμφωνία για τα πυρηνικά της εποχής Ομπάμα – την οποία ο Νετανιάχου είχε πολεμήσει και ο Τραμπ είχε εγκαταλείψει.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η αποτυχία ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη, κάνοντας λόγο για υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις, ελλιπή σχεδιασμό και αγνόηση των ειδικών.

Η σύγκρουση του τελευταίου μήνα θεωρείται μια μοναδική ευκαιρία για το Ισραήλ να δράσει με πλήρη αμερικανική στήριξη – μια ευκαιρία που δύσκολα θα επαναληφθεί.

Με δεδομένο ότι ο Νετανιάχου πέτυχε τελικά τον πόλεμο που επιδίωκε, αλλά χωρίς τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι σαφές: ποιο είναι το πολιτικό του μέλλον;