Η σχεδιάστρια Ντενίζ Ελευθερίου αφηγείται στον Flash τις εμπειρίες της στο ατελιέ του Giorgio Armani

Στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Giorgio Armani πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω του ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον κόσμο της μόδας ως ένας από τους πρωτοπόρους που επαναπροσδιόρισαν την κομψότητα, την απλότητα και τη διαχρονικότητα στο στιλ.

Ο «Signor Armani», όπως τον αποκαλούσαν οι συνεργάτες του, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ού και 21ου αιώνα, αλλάζοντας ριζικά την πορεία της μόδας. Η Ελληνίδα σχεδιάστρια Ντενίζ Ελευθερίου, που μαθήτευσε στο ατελιέ του, μίλησε στο Flash για τον άνθρωπο Giorgio όπως τον γνώρισε στο Μιλάνο.

«Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο Istituro Marangoni, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, μια καθηγήτριά μας που εργαζόταν στο marketing του Armani μάς πληροφόρησε ότι θα γίνονταν συνεντεύξεις για νέους assistants. Επέλεξαν εμένα και άλλους δύο. Έμεινα έξι μήνες κάνοντας την πρακτική μου και άλλους έξι μήνες στη συνέχεια. Γνώρισα τον Giorgio Armani μέσα στο ατελιέ, αν και δεν είχα άμεση επαφή μαζί του. Επικοινωνούσαμε αποκλειστικά με τους supervisors. Είχα όμως την τύχη να βρεθώ σε πρόβες που επέβλεπε ο ίδιος».

Όσο για την εκτίμηση που του έτρεφαν οι εργαζόμενοι, η Ντενίζ Ελευθερίου σημειώνει «στον Armani υπήρχε χαρά όταν εμφανιζόταν, μαζί με σεβασμό. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικά ευγενής άνθρωπος. Είχε έμφυτη ευγένεια και πάθος για τη δημιουργία. Αγαπούσε τις γυναίκες».

Η «σχολή» Armani

«Για μένα ήταν ένας από τους μεγαλύτερους σχεδιαστές του 20ού αιώνα. Τον συγκαταλέγω στην τριάδα με τη Chanel και τον Dior γιατί άλλαξε πραγματικά τη γυναικεία σιλουέτα. Αυτοί οι τρεις σχεδιαστές έβαλαν μια καινούργια κατεύθυνση στην παγκόσμια μόδα» σχολιάζει αρχικά η Ντενίζ Ελευθερίου

«Ήταν ένας τεράστιος πρεσβευτής της ιταλικής φινέτσας και του "made in Italy", έννοια που διαμορφώθηκε τη δεκαετία του ’70 και εδραιώθηκε τη δεκαετία του ’80 με τον Armani, τον Versace και τον Cavalli. Στη συνέχεια προστέθηκε και η Prada» προσθέτει.

Θυμάται ακόμη το «αστείο» που επικρατούσε στη σχολή. «Υπήρχαν δύο στρατόπεδα: οι "αρμανικοί" και οι "βερσατσικοί". Όσοι αγαπούσαμε τον μινιμαλισμό ήμασταν με τον Armani, ενώ οι πιο μαξιμαλιστές ήταν με τον Versace. Ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες αισθητικές. Κάποιος που φορούσε τον έναν δεν μπορούσε να φορέσει τον άλλον».

Δημιουργός μιας φιλοσοφίας

Ο Giorgio Armani δεν αγαπούσε τον όρο «ράφτης». Προτιμούσε να αυτοπροσδιορίζεται ως «σχεδιαστής», δίνοντας νέα διάσταση στη μόδα.

Όπως τονίζει η Ντενίζ Ελευθερίου «με τα σημερινά δεδομένα, ο χαρακτηρισμός "σχεδιαστής" για τον Armani είναι ελλιπής. Ήταν δημιουργός μιας ολόκληρης φιλοσοφίας, μιας αισθητικής Armani. Συχνά, όταν βλέπουμε κάτι λιτό αλλά δυναμικό, λέμε "αυτό είναι Armani", ακόμη κι αν δεν είναι».

Η ίδια εκτιμά ότι η φιλοσοφία του αντλεί στοιχεία από τον αρχαίο ελληνικό και τον ρωμαϊκό πολιτισμό. «Διακρίνω τη σοφή διαχείριση του μέτρου εκείνων των εποχών, την οποία ο Armani μετέφερε στη σύγχρονη δημιουργία» σχολιάζει.

Η επιχειρηματική διάσταση

Παράλληλα με το ταλέντο του στο design, ο Armani κατάφερε να χτίσει μια ζηλευτή αυτοκρατορία μόδας. Διαχώρισε τις συλλογές του σε prêt-à-porter, prêt-à-porter de luxe και υψηλή ραπτική, δημιουργώντας μεταξύ άλλων το «Emporio Armani».

«Διέθετε πολυεπίπεδο ταλέντο τόσο στο δημιουργικό όσο και στη διοίκηση. Ήταν ίσως ο μόνος που διατήρησε την ανεξαρτησία του, χωρίς να εξαγοραστεί από μεγάλο όμιλο», υπογραμμίζει η Ελευθερίου.

Ο Giorgio Armani δεν υπήρξε απλώς σχεδιαστής, αλλά οραματιστής που διαμόρφωσε μια νέα αισθητική αντίληψη, ξεπερνώντας τις πασαρέλες και αγγίζοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την κομψότητα και την απλότητα στην καθημερινότητα. Η συμβολή του στην εδραίωση του made in Italy ως διεθνούς σφραγίδας ποιότητας και φινέτσας είναι ανεκτίμητη.

Ο «σιωπηλός επαναστάτης» της μόδας συνδύασε τέχνη και επιχειρηματικότητα, αφήνοντας μια κληρονομιά που δεν περιορίζεται στα ρούχα, αλλά αγγίζει τον ίδιο τον τρόπο ζωής.

Η φιλοσοφία του θα συνεχίσει να εμπνέει γενιές, επιβεβαιώνοντας ότι η παρακαταθήκη του δεν είναι μόνο ιστορική, αλλά και ζωντανή.