Καμμένος για την «Ιθάκη» του Τσίπρα: «Το κλειδί για το 2015 είναι το τηλεφώνημα με τον Ομπάμα»
Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ανήρτησε στο Χ μια φωτογραφία με την οποία αποδεικνύει ότι διαβάζει το βιβλίο με ιδιαίτερη προσοχή.
Ο Πάνος Καμμένος, ο άλλοτε κυβερνητικός εταίρος του Αλέξη Τσίπρα, έσπευσε και ο ίδιος να προμηθευτεί το βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού με τίτλο «Ιθάκη».
Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ανήρτησε στο Χ μια φωτογραφία με την οποία αποδεικνύει ότι διαβάζει το βιβλίο με ιδιαίτερη προσοχή, μέσα στο οποίο αναγράφονται με λεπτομέρειες όλα όσα συνέβησαν από το 2015 σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο Πάνος Καμμένος γράφει στην ανάρτησή του: «Το κλειδί για το 2015 είναι το τηλεφώνημα με τον πρόεδρο Ομπάμα από τις Βρυξέλλες...».
«Εγώ ο Ζέρβας, εσύ ο Βελουχιώτης»
«Ζήτησα να συναντήσω τον Σταύρο Θεοδωράκη ως αρχηγό του κόμματος “Το Ποτάμι” και τον Πάνο Καμμένο που ηγούνταν των Ανεξάρτητων Ελλήνων. […]
Ήρθε λοιπόν στην Κουμουνδούρου νωρίτερα από τον Θεοδωράκη, λίγα λεπτά νωρίτερα μάλιστα από το προγραμματισμένο ραντεβού μας, και έξω από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε δηλώσεις στα τηλεοπτικά συνεργεία, όπου ουσιαστικά προανήγγειλε την επικείμενη συμφωνία, πριν καν ανέβει να με συναντήσει.
«Έρχομαι να συναντήσω τον Πρωθυπουργό της χώρας, τον Αλέξη Τσίπρα. Διότι έχουμε Κυβέρνηση και είμαι διατεθειμένος να στηρίξω μια Κυβέρνηση που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση». Με τις δηλώσεις του με αποκάλεσε Πρωθυπουργό, ενώ ακόμη τυπικά δεν είχαμε δεδηλωμένη πλειοψηφία.
Ανέβηκε στον έβδομο όροφο, βγάλαμε τις τυπικές φωτογραφίες και όταν έκλεισε η πόρτα μού είπε: «Εγώ θέλω το Υπουργείο Άμυνας και δεν θα σου βάλω κανέναν όρο, δεν θέλω να είμαι Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Θέλω το Υπουργείο Άμυνας, γιατί αυτό ήταν το όνειρό μου. Θέλω να συμμετάσχω σε αυτή την προσπάθεια. Μαζί θα φτιάξουμε μια νέα εθνική ενότητα. Εσύ θα είσαι ο Άρης Βελουχιώτης και εγώ ο Ναπολέων Ζέρβας”...».
Ο Καμμένος συνέχισε να επιχειρηματολογεί γιατί είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή για συγκυβερνήτης.
«Πέρα από τις συνήθεις υπερβολές του, που τις ανέμενα, ομολογώ ότι με εξέπληξε η στάση του. Περίμενα πως θα έθετε συγκεκριμένους όρους και απαιτήσεις για τη συμμετοχή του στην Κυβέρνηση. Αντί γι' αυτό, η προσέγγισή του ήταν διαφορετική, σχεδόν απρόσμενη, και αυτό ομολογώ με αιφνιδίασε θετικά.
Ωστόσο βρήκα τον τρόπο να του απαντήσω:
-«Ηρέμησε, Πάνο! Σ' ευχαριστώ και μου ακούγεται πολύ ωραίο όλο αυτό για την εθνική συμφιλίωση, αλλά τώρα χρειάζομαι τη μέγιστη δυνατή στήριξη και πλειοψηφία. Καταλαβαίνεις γιατί. Σκέφτομαι, λοιπόν, να προτείνω και στον Θεοδωράκη να συμμετάσχει στην Κυβέρνηση».
«Μην τον φέρεις αυτόν. Θα μας διαλύσει, θα τα δίνει όλα στους έξω».
Η συζήτηση συνεχίστηκε για ώρα στο ίδιο πνεύμα. Κάποια στιγμή του απάντησα πως θα λάμβανα σοβαρά υπόψη τις αντιρρήσεις του, εντούτοις, θα έκανα μια προσπάθεια με τον Σταύρο, χωρίς να δεσμευτώ. Και σε κάθε περίπτωση θα τον ενημέρωνα για το αποτέλεσμα, πριν λάβω οριστικές αποφάσεις.
-«Τι άλλο θέλεις πέραν του Υπουργείου Άμυνας;» τον ρώτησα.
-«Όσα αναλογούν στο ποσοστό μου», μου απάντησε, «τίποτα παραπάνω”».
