Κλεισθένης για Αλίκη: «Άνοιξα το φέρετρο και την έβαλα να αγκαλιάσει τη φωτογραφία που ήθελε»

Ο προσωπικός φωτογράφος και φίλος της Αλίκης Βουγιουκλάκη, το Studio Kleisthenis, τίμησε τη μνήμη της πρωταγωνίστριας, 30 χρόνια μετά τον θάνατό της, δημοσιεύοντας στο Instagram μια παλιά συνέντευξη που είχε δώσει ο Κλεισθένης στον «Πρωινό καφέ» του ΑΝΤ1 και στην Κική Σεγδίτσα και είχε μιλήσει για τη σχέση τους.

«Η Αλίκη την ώρα που τη φωτογράφιζα ήταν θαυμάσια. Ήξερε τι ήθελε, ήξερα τι έκανα, ήξερα και εκείνη τι ζητούσε και πετυχαίναμε πάντοτε το τέλειο. Της έμαθα πως να φωτογραφίζεται και το έλεγε πάντα, το ξέρω, διότι και εγώ αγωνιζόμουν από πολύ μικρό παιδάκι όπως και εκείνη, από μικρό κοριτσάκι συνεργαζόμασταν.

Μόνο χαρούμενα έχω να θυμάμαι από εκείνη, δεν είχε εκρήξεις σπανίως, είχε. Ήταν πάντα χαρούμενη και αισιόδοξη. Όλη η Ελλάδα την κουβαλά μέσα της. Και όλος ο κόσμος και οι άνθρωποι του εξωτερικού που πονάνε που έχασαν την Αλίκη, που την έβλεπαν στις ταινίες, στην τηλεόραση.

Η Αλίκη δεν καθυστερούσε ποτέ να έρθει. Αν το ραντεβού ήταν στις πέντε, στις πέντε παρά δέκα ήταν εδώ. Να έρθει, να μακιγιαριστεί, να χτενιστεί, να ντυθεί, όλα αυτά τα πράγματα.

Έμεινα κοντά της μέχρι το τέλος. Από το 1974 μου ζητούσε τη φωτογραφία με το μπλε καπέλο από το έργο «Ωραία μου κυρία». Μου έλεγε όταν πεθάνω, αυτή τη φωτογραφία, θέλω να μου τη βάλεις στο φέρετρο, να την αγκαλιάσω! Τόσο πολύ αγαπούσε αυτή τη φωτογραφία.

Και τις τελευταίες μέρες μέσα στο νοσοκομείο, μου το έλεγε και της έλεγα εγώ άσε τις σαχλαμάρες τώρα, μην λέμε βλακείες. Την ημέρα που ήταν για να γίνει η κηδεία, τα αδέρφια της και όλοι μου είπαν, κοίταξε να δεις, πρέπει να τηρήσεις την επιθυμία της. Ήμουν υποχρεωμένος να το κάνω.

Έφυγα από τη Μητρόπολη και πήγα στο φωτογραφείο κλαίγοντας. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι θα πρέπει να ανοίξω το φέρετρο, να της σηκώσω τα χέρια και να αγκαλιάσει τη φωτογραφία. Δεν μπορούσα να το διανοηθώ.

Αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι έχει φύγει από τη ζωή, δεν μπορείς να μην το συνειδητοποιείς, γιατί αυτά έχει ζωή, είμαστε όλοι περαστικοί. Και πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Η Αλίκη έφυγε νεότατη. Το έλεγε: εγώ δεν θα γεράσω ποτέ».