Λένα Δροσάκη: «Μετά την εγκυμοσύνη διαγνώστηκα με καρκίνο στο στήθος»

Η Λένα Δροσάκη συγκλόνισε με την αφήγησή της για όσα της συνέβησαν την περίοδο που ήταν έγκυος στον γιο της Αναστάση, αλλά και όσα έγιναν αμέσως μετά. «Είναι πολύ δύσκολες στιγμές που σκέφτομαι, που με συγκλονίζουν, που δεν θέλω να τις μοιραστώ, αλλά υπάρχουν και στιγμές πολύ τρυφερές. Ας πούμε χθες που ήρθε κάποια στιγμή ο Αλέξανδρος (Μπουρδούμης) να τον πάρει για να πάνε στο κολυμβητήριο, πήγε να κλείσει την πόρτα του ασανσέρ και μου λέει: μαμά, μαμά, σ’ αγαπώ!

Νομίζω ο Αναστάσης είναι ό,τι πιο όμορφο μου έχει συμβεί  ποτέ στη ζωή μου, παρόλες τις δυσκολίες και αυτά που έχω περάσει, άξιζε τον κόπο. Είχα δύσκολη κύηση και για ένα διάστημα ήμουν και στο κρεβάτι δύο μήνες. Ήταν η περίοδος της καραντίνας. Ο Αλέξανδρος τότε δούλευε και φοβόμουν μην κολλήσω κάτι. Αυτή η περίοδος ήταν γεμάτη φόβο», είπε στην εκπομπή «Super Κατερίνα».

«Χρειαζόμαστε λίγο μία ησυχία»

«Μετά τη γέννηση του παιδιού με ψηλάφηση βρήκα κάτι στο στήθος… Ήταν μια μαύρη τρύπα εκείνη η περίοδος πάλι. Διότι μετά αρρώστησε και η μαμά μου. Ήταν πολύ δύσκολο. Ήταν καρκίνος, αλλά το πρόλαβα πάρα πολύ γρήγορα. Μες στην ατυχία μου ήμουν και τυχερή. Δεν πρόλαβα να θηλάσω, διότι γέννησα στον 8ο μήνα, μπήκε στη θερμοκοιτίδα κάποιες μέρες, δεν τον είχα πάρει δηλαδή αγκαλιά, οπότε μετά δεν μπορούσα να θηλάσω, γιατί είχα πάθει αποστροφή θηλής και έβγαζα γάλα με θήλαστρο. Έτσι το αντιλήφθηκα.

Θα μπορούσα να μην το έχω δει, ας πούμε, να μην το είχα ανακαλύψει τόσο γρήγορα. Όλα συμβαίνουν για έναν λόγο, αυτή την ατάκα κάποτε την άκουγα και νευρίαζα, αλλά συνειδητοποίησα και γειώθηκα πάρα πολύ και μπορεί να ακουστεί γραφικό, αλλά πραγματικά η υγεία μας είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε. Χανόμαστε με πάρα πολλά, με την εικόνα μας, με το τι θα πουν οι άλλοι, με το να πετύχουμε, ο χρόνος πάει πάρα πολύ γρήγορα, αλλά πρέπει να κρατάμε λίγο τα γκέμια και να δούμε λίγο τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, να κάνουμε μία πραγματική σύνδεση με τον εαυτό μας, λίγο να γειωθούμε. Τα πράγματα προχωράνε πάρα πολύ γρήγορα. Χανόμαστε μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα, οπότε χρειαζόμαστε λίγο μία ησυχία».