Νέο χάπι αδυνατίσματος επιφ΄έρει απώλεια βάρους πάνω 11% σε 36 εβδομάδες

Νέα κλινική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Medicine δείχνει ότι ένα πειραματικό φάρμακο που λαμβάνεται από το στόμα, το aleniglipron, βοήθησε άτομα με παχυσαρκία ή αυξημένο σωματικό βάρος να χάσουν έως και πάνω από το 11% του βάρους τους μέσα σε περίπου οκτώ μήνες. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στα ποσοστά απώλειας βάρους, αλλά και στο γεγονός ότι το φάρμακο δεν χορηγείται με ένεση, όπως συμβαίνει με πολλές από τις γνωστές θεραπείες της κατηγορίας GLP-1.

Γιατί οι επιστήμονες αναζητούν νέα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας 

Τα τελευταία χρόνια, φάρμακα όπως η σεμαγλουτίδη και άλλα φάρμακα τύπου GLP-1 έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Τα συγκεκριμένα μιμούνται τη δράση της φυσικής ορμόνης GLP-1 που βοηθά στον έλεγχο της πείνας, αυξάνει το αίσθημα κορεσμού και επιβραδύνει την κένωση του στομάχου. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά χορηγούνται με ενέσεις, κάτι που αρκετοί ασθενείς θεωρούν αποτρεπτικό. 

Το aleniglipron είναι ένα μικρό μόριο που δρα στον ίδιο βιολογικό στόχο με τα ήδη γνωστά φάρμακα τύπου GLP-1, αλλά σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μπορεί να λαμβάνεται από το στόμα μία φορά την ημέρα. Η νέα μελέτη φάσης 2b είχε στόχο να εξετάσει κατά πόσο είναι αποτελεσματικό αλλά και πόσο ασφαλές είναι σε ανθρώπους με παχυσαρκία.

Πώς διεξήχθη η μελέτη

Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε 230 από 38 κέντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με μέσο δείκτη μάζας σώματος σχεδόν 40, επίπεδο που αντιστοιχεί σε σοβαρή παχυσαρκία. Οι ερευνητές χώρισαν τυχαία τους συμμετέχοντες σε ομάδες που έλαβαν διαφορετικές δόσεις του φαρμάκου ή εικονικό φάρμακο. Ούτε οι εθελοντές ούτε οι γιατροί γνώριζαν ποιος λάμβανε τι κατά τη διάρκεια της μελέτης. Οι δόσεις αυξάνονταν σταδιακά κάθε τέσσερις εβδομάδες. Η παρακολούθηση διήρκεσε συνολικά 36 εβδομάδες, ενώ ορισμένοι εθελοντές συνέχισαν αργότερα σε επιπλέον φάση παρακολούθησης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις ομάδες που έλαβαν το φάρμακο και σε εκείνες που έλαβαν εικονικό σκεύασμα. Τα άτομα που έλαβαν τη μεγαλύτερη δόση έχασαν κατά μέσο όρο περίπου 11,3% περισσότερο βάρος σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Στη μέγιστη δόση, περίπου το 86% των συμμετεχόντων έχασε τουλάχιστον το 5% του αρχικού βάρους του, ποσοστό που θεωρείται σημαντικό. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το 70% έχασε πάνω από το 10% του βάρους του, ενώ σχεδόν τέσσερις στους δέκα έχασαν πάνω από το 15%.

Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης βελτιώσεις και σε άλλους δείκτες υγείας: μείωση στην αρτηριακή πίεση, μικρή μείωση στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και χαμηλότερα επίπεδα ορισμένων δεικτών φλεγμονής. Αυτές οι αλλαγές θεωρούνται σημαντικές, επειδή η παχυσαρκία συνδέεται στενά με καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη και άλλες χρόνιες ασθένειες.

Ένα ακόμη στοιχείο που τράβηξε την προσοχή των επιστημόνων ήταν ότι η απώλεια βάρους δεν περιορίστηκε στο τέλος των 36 εβδομάδων. Όσοι παρέμειναν υπό θεραπεία και σε  επόμενη φάση της μελέτης, παρουσίασαν περαιτέρω απώλεια βάρους, που έφτασε μέχρι το 16% με μεγαλύτερη χρονική διάρκεια θεραπείας.

Οι παρενέργειες του φαρμάκου

Φυσικά, όπως συμβαίνει με σχεδόν όλα τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας, υπήρξαν και παρενέργειες. Οι πιο συχνές ήταν ναυτία, διάρροια, έμετος και δυσκοιλιότητα. Οι περισσότερες όμως ήταν ήπιες έως μέτριας έντασης και συνήθως εμφανίζονταν κυρίως στα αρχικά στάδια. Ένα ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι οι ενοχλήσεις φαίνονταν να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου. Ακόμη και όταν κάποιοι συμμετέχοντες διέκοπταν προσωρινά τη θεραπεία και στη συνέχεια την ξανάρχιζαν, τα συμπτώματα συχνά δεν επανεμφανίζονταν στον ίδιο βαθμό.

Επίσης δεν εντοπίστηκαν σημάδια σοβαρής ηπατικής βλάβης, ένα ζήτημα που παρακολουθείται στενά σε νέα φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Δεν σημειώθηκαν θάνατοι κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ενώ το ποσοστό διακοπής της θεραπείας λόγω παρενεργειών παρέμεινε σχετικά περιορισμένο.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα αποτελέσματα δείχνουν μια πιθανή νέα κατεύθυνση στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν στις μεγαλύτερες μελέτες που θα ακολουθήσουν, τα καθημερινά χάπια ίσως αποτελέσουν στο μέλλον μια πιο εύκολη και πιο προσβάσιμη εναλλακτική απέναντι στις ενέσιμες θεραπείες.