Τακτική με ρίσκο από τον Ανδρουλάκη: Ταυτίζει Μητσοτάκη με Τσίπρα και αποκηρύσσει την πλειοδοσία

Το προφίλ ενός ηγέτη που δεν λαϊκίζει, είτε προέρχεται από τη δεξιά είτε από την αριστερά, δεσμεύεται μόνο για μέτρα που έχει προηγουμένως κοστολογήσει και τα οποία μπορούν να υλοποιηθούν επιχειρεί να προβάλλει ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος στην προσπάθειά του αυτή ταυτίζει τους Κυριάκο Μητσοτάκη και Αλέξη Τσίπρα ως παραδείγματα προς αποφυγή.

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, αν και ξεκινώντας από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, συγκλίνουν στο γεγονός ότι αμφότεροι υποσχέθηκαν πράγματα που δεν μπόρεσαν να κάνουν πράξη, έχοντας ως μοναδικό στόχο, την εξουσία.

Με τη διάκριση αυτή, ο κ. Ανδρουλάκης, ο οποίος στην τρέχουσα δημοσκοπική συγκυρία βλέπει τον εαυτό του και το κόμμα του να πιέζονται από ΝΔ και ΕΛΑΣ, θέλει να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο ακροατήριο πολιτών. Σε απογοητευμένους από τις επιλογές τους σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, σε αποστασιοποιημένους από την πολιτική, σε ανθρώπους νεότερων και μεγαλύτερων ηλικιών που ανεξαρτήτως πολιτικής και ιδεολογικής κατεύθυνσης έχουν απωλέσει την εμπιστοσύνη τους στα πολιτικά πρόσωπα μετά από την εναλλαγή των κυβερνήσεων, από τον αριστερό λαϊκιστή Αλέξη Τσίπρα στον πολλά υποσχόμενο μεταρρυθμιστή Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Θέλω και αύριο να σας κοιτάω στα μάτια»

Οι φράσεις που χρησιμοποίησε στην χθεσινή ομιλία του για τους συνταξιούχους στο Γκάζι δίνουν τον τόνο μιας στρατηγικής, την οποία είχε εγκαινιάσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2023, που ήταν στην ουσία οι πρώτες κάλπες που δοκιμάστηκε ως αρχηγός του ιστορικού κόμματος. «Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δε θα μπω σε πλειοδοσία. Δεσμεύομαι όμως μόνο για αυτά που ξέρω πως μπορούμε να κάνουμε πράξη. Δεν έκανα ποτέ ούτε πρόκειται να κάνω όσα έκαναν ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας για να γίνουν πρωθυπουργοί. Θέλω και αύριο να σας κοιτάω στα μάτια όπως σας κοιτάζω σήμερα», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Ανδρουλάκης, επενδύοντας στη μετριοπάθεια και τις μετρημένες υποσχέσεις.

Η ρητορική και η τακτική του αυτή -σύμφωνα με ορισμένους επικοινωνιολόγους- στοχεύει επίσης σε ένα κοινό κεντρώων ή κεντρογενών ψηφοφόρων, αλλά και στη λεγόμενη σιωπηλή πλειοψηφία που συνήθως δεν εκφράζεται αν δεν έρθει η ώρα της κάλπης. Ενέχει όμως και ένα υψηλό ρίσκο, αφού τα «λίγα λόγια και καλά» δεν εντυπωσιάζουν τα πλήθη και όπως σημειώνουν πολιτικοί παρατηρητές με εμπειρία, όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης «όποιος δεν τάξει λαγούς με πετραχήλια δεν πρόκειται να έχει τύχη ως πρωταγωνιστής».

Όπως πάντως σχολιάζουν στον FLASH από το περιβάλλον του, «ο Ανδρουλάκης δεν κάνει διμέτωπο, πιστεύει όμως βαθιά ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας εκπροσωπούν δύο σχολές που κρίθηκαν και απέτυχαν, δύο συστήματα εξουσίας που κρατούν τη χώρα δέσμια και γι’ αυτό μιλά για ανανέωση και πολιτική αλλαγή, διότι θεωρεί ότι χρειάζεται και αλλαγή υποδείγματος».

Σε ό,τι αφορά την προγραμματική αντιπολίτευση που επιδίδεται -με ρυθμούς και ένταση όχι θέρους αλλά χειμώνα- ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, χθες ήταν η σειρά των δεσμεύσεων για τις συντάξεις και το ασφαλιστικό. Δεκαεφτά συνολικά στον αριθμό με κυριότερες την επαναφορά της 13ης σύνταξης σε δύο φάσεις, η πρώτη τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης και η δεύτερη τον τρίτο, τον πρώτο χρόνο το κόστος ανέρχεται σε 420 εκ. ευρώ, επιπλέον του κόστους του επιδόματος των 300 ευρώ που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, εξήγησε ο κ. Ανδρουλάκης. Δεύτερη αξιοσημείωτη δέσμευση η επαναφορά του ΕΚΑΣ, με νέα μορφή και νέα κριτήρια, για 380.000 χαμηλοσυνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 550 ευρώ ή έως 800 ευρώ για ζευγάρι συνταξιούχων. Το ποσό του ΕΚΑΣ θα κυμαίνεται από 50 έως 180 ευρώ τον μήνα, σύμφωνα με τον ίδιο.

Για την ακρίβεια

Σήμερα στις 10.30 το πρωί η αντιπαράθεση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη μεταφέρεται στη Βουλή και στην «ώρα του πρωθυπουργού», στο πλαίσιο της επίκαιρης ερώτησης για την ακρίβεια. Στο κείμενο της ερώτησης που είχε καταθέσει ο κ. Ανδρουλάκης καλούσε τον κ. Μητσοτάκη να απαντήσει «αντί να «θυμώνετε και να λυπάστε» για την ακρίβεια που ροκανίζει το εισόδημα των πολιτών καθώς η πολιτική σας αποδεικνύεται εντελώς αναποτελεσματική», αν προτίθεται να αναθεωρήσει το συνολικό μίγμα των δημόσιων πολιτικών της κυβέρνησής, «ώστε να λειτουργεί ως ανάχωμα και όχι ως πολλαπλασιαστής της ακρίβειας που συρρικνώνει το εισόδημα των πολιτών».

Και δεύτερον, αν θα λάβει «ουσιαστικά μέτρα για την τιθάσευση της αισχροκέρδειας, για την προστασία και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών και για τη ρεαλιστική και βιώσιμη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των νοικοκυριών και επιχειρήσεων».