«Θα ονομάσουμε τον κρατήρα Carroll»: Η στιγμή που το πλήρωμα της Artemis II «λύγισε»

Σχεδόν 400.000 χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, μέσα στο διαστημόπλοιο Orion της αποστολής Artemis II, δεν ήταν μόνο η ιστορία που γραφόταν. Ήταν και μια προσωπική απώλεια που βρήκε, με τον πιο απρόσμενο τρόπο, μια θέση στο φεγγάρι.

Ο κυβερνήτης της αποστολής, Reid Wiseman, δεν ήταν απλώς ένας αστροναύτης που συμμετείχε σε μια αποστολή που κατέρριψε ρεκόρ απόστασης από τη Γη. Ήταν ένας άνδρας που, πριν από έξι χρόνια, είχε χάσει τη σύζυγό του, Carroll Wiseman, έπειτα από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Και κάπως έτσι, μέσα στην απόλυτη σιωπή του διαστήματος, το όνομά της ειπώθηκε ξανά.

«Είναι ένα φωτεινό σημείο στη Σελήνη. Και θα θέλαμε να το ονομάσουμε Carroll».

Η φωνή του αστροναύτη Jeremy Hansen λύγισε στη ζωντανή μετάδοση. Δίπλα του, ο Reid Wiseman τον ακούμπησε στον ώμο και σκούπισε τα δάκρυά του.

Ο κρατήρας που είχε εντοπίσει το πλήρωμα της Artemis II - ένα φωτεινό σημείο που, όπως εξήγησαν, μπορεί να διακρίνεται από τη Γη σε συγκεκριμένες φάσεις της σεληνιακής τροχιάς - έμελλε να πάρει το όνομα μιας γυναίκας που «σημάδεψε» με τον δικό της τρόπο την ιστορική αποστολή.

Της Carroll Wiseman. Της γυναίκας που δεν ταξίδεψε ποτέ στο Διάστημα - αλλά έφτασε μέχρι τη Σελήνη.

Μια «αιωρούμενη» αγκαλιά και ένα λεπτό σιγής

Για λίγα δευτερόλεπτα, όλα πάγωσαν.

Οι τέσσερις αστροναύτες - ο Wiseman, ο Hansen, ο Victor Glover και η Christina Koch - ενώθηκαν σε μια σιωπηλή αγκαλιά, σχεδόν αιωρούμενοι μέσα στο Orion.

Στη Γη, στο κέντρο ελέγχου της NASA στο Χιούστον, οι ελεγκτές πτήσης κράτησαν ενός λεπτού σιγή. Δίπλα τους, η οικογένεια του Wiseman παρακολουθούσε.

«Πριν από αρκετά χρόνια ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι, στη δεμένη οικογένεια των αστροναυτών μας, και χάσαμε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο», είπε ο Hansen.

Σε μια αποστολή που είχε ήδη ξεπεράσει το ιστορικό όριο απόστασης των 248.655 μιλίων από τη Γη - ένα ρεκόρ που κρατούσε από το Apollo 13 - η πιο δυνατή στιγμή δεν είχε να κάνει με αριθμούς.

Αλλά με μνήμη.

Ποια ήταν η Carroll Wiseman

Η Carroll Wiseman δεν ήταν απλώς «η σύζυγος ενός αστροναύτη». Ήταν μια γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στους άλλους.

Γεννημένη στη Βιρτζίνια, σπούδασε στο Virginia Commonwealth University και εργάστηκε ως νοσηλεύτρια σε παιδιατρικό νοσοκομείο. Υπηρέτησε σε μονάδες εντατικής νοσηλείας νεογνών και σε σχολεία, από τη Βιρτζίνια μέχρι το Τέξας, κοντά στη βάση της NASA.

Έδωσε μια πενταετή μάχη με τον καρκίνο. Έφυγε το 2020, σε ηλικία 46 ετών. Πίσω της άφησε τον σύζυγό της και τις δύο κόρες τους, την Katie και την Ellie.

Για τον Wiseman, όμως, η απώλεια δεν έγινε ποτέ «παρελθόν». Έγινε κομμάτι της διαδρομής του.

Η απόφαση που άλλαξε τα πάντα

Σύμφωνα με τους Times, ο Wiseman ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει το όνειρό του να γίνει αστροναύτης όταν η σύζυγός του διαγνώστηκε με καρκίνο.

Εκείνη δεν του το επέτρεψε. Τον έσπρωξε να συνεχίσει.

Και κάπως έτσι, χρόνια αργότερα, το όνομά της έφτασε μέχρι τη Σελήνη.

Ο ίδιος, πρώην πιλότος μαχητικών αεροσκαφών, μεγάλωσε μόνος του τις δύο κόρες τους. Στο βιογραφικό του για τη NASA, έχει περιγράψει την περίοδο ως μονογονέας ως την πιο απαιτητική - αλλά και την πιο ουσιαστική - της ζωής του.

Οι κόρες που τον «έσπρωξαν» στο διάστημα

Λίγο πριν την εκτόξευση από το Kennedy Space Center, ο Wiseman δημοσίευσε μια φωτογραφία με τις δύο -πλέον έφηβες- κόρες του.

«Αγαπώ αυτές τις δύο κυρίες. Επιβιβάζομαι σε αυτόν τον πύραυλο ως ένας πολύ περήφανος πατέρας», έγραψε.

Όταν ενημερώθηκε το 2023 ότι θα αναλάβει τη διοίκηση της αποστολής Artemis II, η πρώτη του σκέψη δεν ήταν ο ενθουσιασμός. Ήταν πώς θα το πει στα παιδιά του.

Η απάντηση ήρθε με έναν απρόσμενο τρόπο: η κόρη του, Ellie, άρχισε να φτιάχνει cupcakes σε σχήμα φεγγαριού.

«Νόμιζα ότι αυτά τα δύο παιδιά θα με τραβούσαν πίσω. Αλλά εκείνα με έσπρωχναν», είπε στο podcast Curious Universe.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανθρώπινο κομμάτι της ιστορίας.

Η «οικογένεια» των αστροναυτών

Στη NASA, οι οικογένειες των αστροναυτών δεν μένουν στο περιθώριο. Συμμετέχουν σε ένα δίκτυο υποστήριξης, γνωστό ως «Astronaut Spouses Group», πολύ πριν ακόμη ανατεθεί μια αποστολή.

Είναι μια σιωπηλή δύναμη πίσω από κάθε εκτόξευση. Ένα δίκτυο που ενώνει ζωές, απώλειες και όνειρα.

Ένα όνομα που ίσως μείνει για πάντα στη Σελήνη

Ο κρατήρας «Carroll» δεν έχει ακόμη επίσημη ονομασία. Η πρόταση του πληρώματος της Artemis II θα κατατεθεί μετά το τέλος της αποστολής στη International Astronomical Union, τον διεθνή οργανισμό που αποφασίζει για τα ονόματα ουράνιων σωμάτων.

Ίσως εγκριθεί. Ίσως όχι. 

Αλλά αυτό, τελικά, δεν έχει τόση σημασία.

Γιατί για λίγα λεπτά, οι άνθρωποι που ταξίδεψαν πιο μακριά από κάθε άλλον στη Γη, δεν κοιτούσαν απλά τη Σελήνη.

Κοιτούσαν πίσω.

Σε μια ζωή, σε μια απώλεια, σε μια αγάπη που βρήκε τον δρόμο της μέχρι τα αστέρια.

Και το όνομά της ειπώθηκε εκεί που η σιωπή είναι απόλυτη.