Η πρωτιά δεν ήταν ποτέ «πολυθρόνα για δύο»! Και ούτε πρόκειται να είναι ποτέ. Ετσι; Αμάν πια λοιπόν, με όλους, όσοι επιμένουν να κάνουν «κονσομασιόν» αναφερόμενοι σε «συμπρωτεύουσα», σε «συμπρωταθλήτρια», σε «συμπρωταγωνιστή» και σε οτιδήποτε άλλο παίρνει το «συν» και (γραμματικά) το κάνει «συμ».


Ολα αυτά είναι λόγια… παρηγοριάς για τους ηττημένους στη μάχη της πρωτιάς. Πρωτεύουσα είναι η Αθήνα. Πρωταθλητής είναι ο Ολυμπιακός. Δεν είναι συμπρωτεύουσα η Θεσσαλονίκη (και ούτε που θέλουν να ακούνε οι Θεσσαλονικείς αυτόν το ψευδεπίγραφο, γελοίο τίτλο). Δεν είναι συμπρωταθλήτρια η ΑΕΚ. Δεν ήταν συμπρωταγωνιστής στη σκηνή του φετινού πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός. Δεν συμπρωταγωνίστησε ο ΠΑΟΚ. Πώς να το κάνουμε, δηλαδή;


Είτε με διαφορά στήθους, είτε με διαφορά παρασαγγών ένας είναι ο πρώτος, ένας ο δεύτερος. Κι ένας ο τρίτος… Ανάλογα δε, αποδίδονται οι τιμές στον καθένα!


Όπως και να το κάνουμε πάντως, ο πρωταθλητής Ολυμπιακός και η δευτεραθλήτρια ΑΕΚ είναι οι επιτυχημένες ομάδες της αγωνιστικής περιόδου 2001-2002. Αντίθετα (έτσι για παράδειγμα αναφέρουμε δύο ονόματα) είναι αποτυχημένες ομάδες ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ. Η συμμετοχή τους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ είναι για μεν τους «πράσινους»… ξεπεσμός. Για δε, το «δικέφαλο» αδιάφορο γεγονός.


Στη Θεσσαλονίκη όμως, είχαν την τόλμη να παραδεχτούν την αποτυχία. Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ και μάλιστα, εγγράφως (έστω και πονηρά σκεπτόμενη και παραμονές του διαζυγίου με το Ντούσαν Μπάγεβιτς) διαπίστωσε την αποτυχία ! Απλά, λησμόνησε να συμπεριλάβει και τις δικές της ευθύνες σε αυτήν. Τη βολεύει και η τελευταία μη επαγγελματική συμπεριφορά του «Ντούσκο»… Και είναι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»!


Στην Αθήνα… στρουθοκαμηλίζουν. Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός αποφεύγει να μιλήσει για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Επαναπαύεται στις δάφνες του Champions League (να είναι καλά οι «πράσινοι» γιατί μας έκαναν υπερήφανους ως Ελληνες με τα ανδραγαθήματα τους) και με «τρικ»… επικοινωνίας προσπαθεί να προσανατολίσει τον κόσμο της στο αύριο, αποπροσανατολίζοντας τον από το σήμερα και το χθες. Καλή κίνηση. Αλλά εάν τα παθήματα του χθες , δεν γίνουν μαθήματα πως θα αλλάξει το αύριο;


Τέλος πάντων! Σημασία έχει να καταλάβουν ορισμένοι (όσο ψηλά και να βρίσκονται) ότι το… κουτόχορτο δεν έχει σήμερα πολλή ζήτηση. Χόρτασε ο κόσμος . Βαρέθηκε. Δε θέλει άλλο. Τα ψεύτικα, τα λόγια τα μεγάλα έχουν πλέον κλειδαμπαρωθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Οσο να φυσούν όλοι αυτοί η… εσάνς ναφθαλίνης δεν φεύγει . Μένει. Για να θυμίζει ότι το έργο το έχουμε ξαναδεί. Γι αυτό λοιπόν, τα λόγια παρηγοριάς, η «κονσομασιόν», και οι δάφνες από άλλα μέτωπα δεν μπορούν να αλλάξουν την εικόνα του πρωταθλήματος. Ενός πρωταθλήματος το οποίο πέρα από τον πρωταθλητή και το δεύτερο που θα βάλει την κουτάλα στο καζάνι με το χρυσό του Champions League , όλοι οι άλλοι έμειναν με το μπουκάλι στο χέρι. Και με… μαυρισμένο το μάτι! Όπως ο αείμνηστος, ο καταπληκτικός και αξεπέραστος «Μπακαλόγατος», ο αμίμητος Κώστας Χατζηχρήστος!