Ενας ακόμη μεγάλος του Ευρωπαϊκού Κόμικς, γνήσιο παιδί της ιστορικής Βελγικής Σχολής, ο Μορίς (ντε Μπεβέρ) -ο δημιουργός του Λούκι Λουκ- έφυγε από τη ζωή, τη Δευτέρα 16 Ιουλίου 2001. Εφυγε, έχοντας το σπάνιο προνόμιο -ίσως και μοναδικό, αν δεν απατώμεθα- να κέρδισε τη δόξα στον χώρο των κόμικς ως δημιουργός μίας και μόνο σειράς κόμικς: Εκτός των χαρακτήρων που απαίτησε το Λούκι Λουκ, ο Μορίς δεν έχει δημιουργήσει κανέναν άλλο ήρωα. Οχι ότι αυτό δεν αρκούσε, φυσικά… αποφασισμένος, ως βαθύς γνώστης της ιστορίας της Αγριας Δύσης (φυσικά!), αλλά και λάτρης του σινεμά (το «Κοράκι» είναι ο Λι Βαν Κλιφ, όπως ξέρετε) και της τζαζ («Στρατιώτη Αρμστρογκ, δεν παίζεται έτσι η τρομπέτα στο ιππικό!»), να μας φανερώσει όλες του τις αγάπες, αφιερώθηκε στον «Ανθρωπο που πυροβολούσε πιο γρήγορα κι από τη σκιά του!» κερδίζοντας μια θέση μεταξύ των σημαντικότερων δημιουργών της ενάτης τέχνης.









Μέσα από τις σελίδες του κόμικς του, όχι μόνο αποκάλυψε όλες του τις αγάπες, αλλά δημιούργησε πολλές δικές μας, από την Ντόλι, το υπέροχο λευκό άλογο του Λούκι, ως τους τέσσερις Ντάλτονς («Αβερελ, άσε κάτω το σαπούνι!») και την γιαγιά τους και το πιο ηλίθιο σκυλί του κόσμου, τον Ραν Ταν Πλαν -ο οποίος ευδόκησε να κάνει και αυτόνομη καριέρα. Μας σύστησε στα πιο άγρια παιδιά της Αμερικάνικης Δύσης, την Καλάμιτυ Τζέην, τον Μπίλι Δε Κιντ, τον «δικαστή» Ρόι Μπιν, την συμμορία των Τζέημς -όχι άλλος Σαίξπηρ, έλεος!- τους μοναδικούς νεκροθάφτες του Wild West και το πανέξυπνο μεξικάνικο τσιουάουα…

Ο πρόεδρος Χέιζ, ο Μέγας Δουξ της Ρωσίας, η Σάρα Μπερνάρ, οι επιστήμονες κι οι χρυσοθήρες, τα κορίτσια των σαλούν κι οι χαρτοκλέφτες, μας επισκέπτονταν από τις μοναδικές σελίδες του κόμικς που, γνώρισε τις σημαντικότερες στιγμές του όταν ο Μορίς συνεργάστηκε με τον Ρενέ Γκοσινί -σεναριακό πατέρα και του Αστερίξ. Οι δυό τους γνωρίστηκαν αρχές της δεκαετίας του 50 στη Νέα Υόρκη και δέθηκαν από βαθιά φιλία – ο Μορίς έζησε στις ΗΠΑ από το 1948 ως το 1954, και ταξίδεψε πολύ, πέρασε το Ρίο Γκράντε, ανέβηκε στα Ρόκις, αναζήτησε τα ίχνη των πιονέρων, γνώρισε «πόλεις φαντάσματα»… Η εμπειρία του από τις ΗΠΑ, η απλή και «παιδική» γραμμή των κόμικς του παντρεύτηκαν με το αξεπέραστο χιούμορ του Γκοσινί, δίνοντάς μας ένα από τα σημαντικότερα λαϊκά κόμικς του 20ου αιώνα. Οι ιστορίες τους γρήγορα αποτέλεσαν παγκόσμια μπεστ σέλερ, μεταφράστηκαν σε δεκάδες γλώσσες -πάνω από τριάντα- και αργότερα μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Υπολογίζεται ότι, ως το 2000, είχαν πουληθεί περισσότερα από 200 εκατομμύρια τεύχη Λούκι Λουκ, παγκοσμίως.












Ο δημιουργός του Λούκι Λουκ, Μορίς ντε Μπεβέρ
Ο Μορίς, όπως, απλά, ήταν γνωστός στους εκατομμύρια φανατικούς του φτωχού και μόνου κάου μπόυ, είχε γεννηθεί την 1η Δεκεμβρίου 1923 στο Κορτραί του Βελγίου. Σπούδασε σκίτσο δι&#39 αλληλογραφίας στην ακαδημία Jean Image κι άρχισε να εργάζεται από το 1945 για το «Le journal de Spirou» για το οποίο «γεννά» τον Λούκι Λουκ. Τα πρώτα «Λούκι Λουκ» είναι δικά του και μόνον, και δημοσιεύονται στο περιοδικό περί το 1947 (κάποια από αυτά κυκλοφόρησαν ως συλλογές ιστοριών και στα ελληνικά από την «Μαμούθ Κόμικς»). Μετά το θάνατο του Γκοσινί, το 1977, ο Μορίς, όπως κι ο Ούντερζο στο Αστερίξ, συνέχισε να δημιουργεί άλμπουμς, αναλαμβάνοντας -ξανά- και το σεναριακό βάρος.









Βραβευμένος με το βραβείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας του ΟΗΕ, το 1988, διότι «έκοψε» στο Λούκι το τσιγάρο -που αντικαταστάθηκε από ένα στάχι- κι εξαφάνισε την κλασσική καπνοσακούλα το 1983, τιμώμενο πρόσωπο στο φημισμένο Διεθνές Σαλόνι Κόμικς της Ανγκουλέμ το 1992 και κάτοχος του «Οσκαρ των Κόμικς», Ειδικού Μεγάλου Βραβείου της Αγκουλέμ, ο Μορίς έφυγε έχοντας κερδίσει την αγάπη και το σεβασμό των επαγγελματιών του κόμικς και εκατομμυρίων fans σε ολόκληρο τον κόσμο.