Birkin και Rolex χάνουν τη λάμψη τους: Τι αλλάζει στην αγορά πολυτελείας

Η πολυτέλεια έχτισε τον μύθο της στη σπανιότητα. Όσο δυσκολότερη η πρόσβαση, τόσο ισχυρότερη η επιθυμία. Όμως σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Wall Street Journal, οι λίστες αναμονής για προϊόντα-φετίχ, όπως οι Birkin και τα Rolex, δεν είναι πια τόσο «απαγορευμένες». Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα διαθεσιμότητας. Είναι ένδειξη ότι η αγορά φρενάρει.

Hermès: ισχυρά μεγέθη, λιγότερος παροξυσμός

Η Hermès παραμένει οικονομικά πανίσχυρη, με ετήσιο τζίρο που ξεπερνά τα 15 δισ. ευρώ και υψηλή κερδοφορία. Όμως η εικόνα αλλάζει στη δευτερογενή αγορά. Οι τιμές μεταπώλησης για Birkin και Kelly, που πριν λίγα χρόνια εκτοξεύονταν σε επίπεδα πολλαπλάσια της αρχικής τιμής, κινούνται πλέον αισθητά χαμηλότερα. Το premium παραμένει, αλλά δεν προκαλεί πια υστερία, η Birkin εξακολουθεί να είναι σύμβολο, αλλά όχι επενδυτική «σίγουρη μπάζα».

Rolex: από επενδυτικό asset… ρολόι ξανά

Αντίστοιχη εικόνα και για τη Rolex, η οποία παράγει πάνω από 1 εκατ. ρολόγια ετησίως και κυριαρχεί στη δευτερογενή αγορά. Ωστόσο, τα premiums στα πιο δημοφιλή μοντέλα έχουν περιοριστεί, ενώ η δημιουργία του προγράμματος Certified Pre-Owned ερμηνεύεται από αναλυτές ως προσπάθεια ελέγχου μιας αγοράς που «ξεθώριασε» μετά το μεταπανδημικό ράλι. Το Rolex παραμένει status symbol αλλά λιγότερο χρηματιστηριακό προϊόν.

Δεν είναι μόνο οι Birkin: το φαινόμενο απλώνεται

Η επιβράδυνση δεν περιορίζεται σε δύο brands. Όμιλοι όπως η LVMH εμφανίζουν χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε βασικές αγορές, ενώ ακόμη και ιστορικά ισχυρά ονόματα όπως η Chanel και η Patek Philippe βλέπουν τη δευτερογενή αγορά να «παγώνει».

Αναλυτές εκτιμούν ότι η περίοδος της μεταπανδημικής υπερβολής δημιούργησε μια φούσκα που τώρα διορθώνει, όχι με κατάρρευση, αλλά με επιστροφή στην κανονικότητα.

Ευρώπη και Ελλάδα: λιγότερη αυθόρμητη αγορά, περισσότερη σκέψη

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες της πολυτέλειας, Παρίσι, Μιλάνο, Λονδίνο,  η κίνηση στις boutiques παραμένει υψηλή, αλλά πιο επιλεκτική. Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται και σε τουριστικούς προορισμούς, όπως η Αθήνα και η Μύκονος, όπου οι αγορές πολυτελείας συνδέονται πλέον λιγότερο με επίδειξη και περισσότερο με εμπειρία. Οι καταναλωτές αγοράζουν, αλλά δεν βιάζονται. Και αυτό αλλάζει το παιχνίδι.

Το τέλος του μύθου; Όχι. Το τέλος της υστερίας; Ναι.

Η πολυτέλεια δεν καταρρέει. Απλώς προσγειώνεται. Και όταν ακόμη και μια Birkin δεν προκαλεί πανικό, το μήνυμα είναι σαφές, το logo δεν αρκεί πια ,η αγορά ζητά λόγο, όχι μόνο σπανιότητα.