ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
Θα έλεγε κανείς ότι μετά τον περσινό απόλυτο θρίαμβό της στο Τελ Αβίβ, με νίκη-ρεκόρ στον τελικό του φάιναλ φορ επί της δύστυχης Σκίπερ και αποθέωση του μπάσκετ, η Μακάμπι δεν έχει ιδιαίτερο κίνητρο φέτος. Η τελευταία ομάδα, όμως, που κατέκτησε συνεχόμενους τίτλους στην Ευρωλίγκα ήταν η Γιουγκοπλάστικα το 1991, επομένως είναι μια πρόκληση για την «ομάδα του λαού» να γράψει ιστορία μετά από 14 χρόνια. Αλλωστε κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα πρωτεία της στο Ισραήλ, ενώ και το γεγονός ότι όχι μόνο δεν αποδυναμώθηκε σε σχέση με πέρυσι, αλλά μάλλον ενισχύθηκε περισσότερο της δίνει άνετα το χαρακτηρισμό ενός εκ των μεγάλων φαβορί. Το πρώτο δείγμα πάντως ήταν αρκούντως πειστικό. Θρίαμβος μέσα στο Κάουνας επί της Ζαλγκίρις με 102-75 με χορταστικό μπάσκετ.
Τα αστέρια: Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς απαριθμώντας τους αστέρες αυτής της ομάδας. Από τον καλύτερο πλέι μέικερ της Ευρώπης, τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, τον εκπληκτικό γκαρντ Αντονι Πάρκερ ή τους Νίκολα Βούιτσιτς και Μασέο Μπαστόν, που συνθέτουν δίδυμο-φωτιά κάτω από τα καλάθια; Προσθέστε σε αυτούς τους εγχώριους σταρ Ταλ Μπερστάιν και Γιόταμ Χαλπερίν, ο οποίος χρόνο με το χρόνο γίνεται καλύτερος, αλλά και τους δύο νεοφερμένους, που ήρθαν και θα καλύψουν, όπως φαίνεται, με το παραπάνω το κενό του Ντέιβιντ Μπλάδενταλ. Τον δικό μας Νέστορα Κόμματο, ο οποίος είναι γνωστός για την έφεσή του στο σκοράρισμα, και τον διεθνή Ισραηλινό Γιανί Γκριν, που είναι ο πλέον αξιόπιστος φόργουορντ στη χώρα του.
Ο προπονητής: Ο Πίνι Γκέρσον είναι μία από τις πλέον γραφικές φιγούρες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Εχει κάνει καλή καριέρα στο Ισραήλ με διάφορες ομάδες, ωστόσο στην κορύφωσή του έφτασε με τη Μακάμπι, με την οποία κατέκτησε τη Σουπρολίγκα το 2001, κερδίζοντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό, και την Ευρωλίγκα πέρυσι. Και τις δύο φορές είχε στο πλευρό του ως συνεργάτη τον Ντέβιντ Μπλατ, ο οποίος, όπως λένε οι κακές γλώσσες, έκανε όλη τη δουλειά. Ευκαιρία λοιπόν για τον Γκέρσον φέτος να… βουλώσει στόματα.
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ
Καταδικασμένη να πρωταγωνιστεί, η Μπαρτσελόνα συγκαταλέγεται εδώ και πολλά χρόνια στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, όμως μόλις πριν δύο χρόνια κατάφερε να κερδίσει την πρώτη της Ευρωλίγκα έπειτα από ουκ ολίγες αποτυχημένες απόπειρες που είχε κάνει στο παρελθόν. Παραμένει και φέτος ανάμεσα στα μεγάλα φαβορί, αφού η ομάδα παρέμεινε σχεδόν ίδια, με εξαίρεση τον προπονητή της. Ο Σέτισλαβ Πέσιτς διαφώνησε στο τέλος του καλοκαιριού με την αλλαγή του τεχνικού διευθυντή, στην οποία προχώρησε το αφεντικό, Χουάν Λαπόρτα, κι έφυγε αφήνοντας στη θέση του τον Χουάν Μόντες. Για την ώρα πάντως αυτή η αλλαγή δεν φαίνεται να επηρεάζει την ομάδα, η οποία είναι αήττητη στο ισπανικό πρωτάθλημα.
Τα αστέρια: Ντέγιαν Μποντίρογκα και… ξερό ψωμί. Ο μεγάλος Σέρβος σταρ ήταν ο καταλύτης στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα πριν δύο χρόνια και η νοοτροπία νικητή που διαθέτει καθοδηγεί την ομάδα. Κατά τα άλλα ο «μπόμπερ» Ναβάρο, ο Γκρέγκορ Φούτσκα, ο Σκοπιανός πλέι μέικερ Βλάντο Ιλιέφσκι και ο Ρότζερ Γκριμάου, που επανέρχεται φέτος μετά τον περσινό σοβαρό τραυματισμό του, θα είναι παρόντες για να συμπληρώσουν τον Σέρβο. Αυτός που θα λείπει είναι ο Βραζιλιάνος Αντερσον Βαρεχάο, ο οποίος προτίμησε να δοκιμάσει την τύχη του στο ΝΒΑ, και στη θέση του αποκτήθηκε ο Ισπανός Γιόρντι Τρίας, που προέρχεται από καλή χρονιά στη Χιρόνα.
Ο προπονητής: Κατ ευθείαν στα βαθιά πέφτει ο Χουάν Μόντες, ο οποίος εν μία νυκτί ανέλαβε τις τύχες της Μπαρτσελόνα. Η όποια εμπειρία του προέρχεται από τις «μικρές» ομάδες, όπου πάντως έχει να επιδείξει σπουδαίο έργο με αποκορύφωμα το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε με την Εθνική εφήβων της Ισπανίας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Αθήνας το 1995.
ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ ΚΑΟΥΝΑΣ
Ο μεγάλος Αρβιντας Σαμπόνις εμπνέει αυτή την ομάδα, που επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης το 1999 κατακτώντας την Ευρωλίγκα, χρειάστηκε ωστόσο τον μεγάλο «Σάμπας» για να ξαναβρεί το δρόμο που προς στιγμήν φάνηκε να χάνει. Πέρυσι βρέθηκε μια ανάσα από το φάιναλ φορ, όπου θα πήγαινε αν δεν έχανε δύο βολές στα τελευταία δευτερόλεπτα του τρίτου αγώνα των πλέι οφ με τη Μακάμπι, και φέτος θέλει να τα καταφέρει, αφού δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα το ρόστερ της. Αρκεί να αρχίσει να παίζει κάποια στιγμή ο Σαμπόνις, που για την ώρα είναι τραυματίας και η απουσία του προκάλεσε εν πολλοίς την εντός έδρας συντριβή από τη Μακάμπι στην πρεμιέρα.
Τα αστέρια: Πλην του Αρβιντας Σαμπόνις, για τον οποίον τα λόγια είναι περιττά, φέτος επανέρχεται στην ομάδα και ο Τανόκα Μπέαρντ, που δίνει μεγάλη δύναμη κάτω από τα καλάθια. Οι Τιμίνσκας, Γκινεβίτσιους, Σαλένγκα και ο νεοαποκτηθείς Γιαβτόκας είναι οι πιο αξιόλογοι από τους Λιθουανούς μαζί με τον νεαρό σέντερ (2.17) Μαρτίνας Αντριουσκεβίτσιους, που έχει αποκληθεί «νέος Σαμπόνις» και έχει τραβήξει πάνω του το ενδιαφέρον των σκάουτερ του ΝΒΑ. Τέλος στη θέση του Εντ Κότα αποκτήθηκε ο βετεράνος ΝΒΑερ Ρόμπερτ Πακ.
Ο προπονητής: Από το Νοέμβριο του 2002 κάθεται ο Αντάνας Σιρέικα στον πάγκο της Ζαλγκίρις, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα. Η μεγαλύτερη επιτυχία του πάντως είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 2003 με την Εθνική Λιθουανίας.
ΣΙΕΝΑ
Πέρυσι κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Ιταλίας και έφτασε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα. Είναι σαφές ότι η Σιένα διανύει την πιο ένδοξη περίοδο της ιστορίας της έχοντας πάρει με το σπαθί της μια θέση στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η συμβολή του Κάρλο Ρεκαλκάτι σε αυτό είναι καθοριστική, ωστόσο το μυστικό φαίνεται να είναι πως ο κορμός παραμένει σχεδόν ίδιος όλα αυτά τα χρόνια με μικρές μόνο αλλαγές. Με αυτή τη συνταγή λοιπόν η Σιένα θα επιχειρήσει φέτος να κάνει ένα βήμα παραπάνω, να κατακτήσει δηλαδή την κούπα της Ευρωλίγκα.
Τα αστέρια: Η ελληνική παρουσία στη Σιένα φέτος είναι ακόμα πιο έντονη, αφού πλάι στον Μιχάλη Κακιούζη, που έχει καταξιωθεί πλέον στις συνειδήσεις των Ιταλών μπασκετόφιλων, θα αγωνίζεται και ο Ευθύμης Ρετζιάς στον τέταρτο σταθμό της διεθνούς καριέρας του (μετά από Μπαρτσελόνα, Σίξερς και Ούλκερ). Από εκεί και πέρα η απόκτηση του σούπερ σταρ Κάρλτον Μάγερς ισχυροποιεί ακόμα πιο πολύ την δυνατή περιφερειακή γραμμή της ομάδας, όπου παραμένουν ως σταθερές αξίες ο Βρμπισα Στεφάνοφ, οι Αμερικανοί Θόρντον και Βάντερπουλ και ο Λιθουανός Μιντάουγκας Ζουκάουσκας. Οσο για τις μάχες μέσα στη ρακέτα η παρουσία των Γκαλάντα και Κιάτσιγκ αποτελεί εγγύηση.
Ο προπονητής: Ο Κάρλο Ρεκαλκάτι έχει κερδίσει επάξια τα τελευταία χρόνια μια θέση ανάμεσα στους καλύτερους προπονητές της Ευρώπης. Πέραν του ότι έχει οδηγήσει τη Σιένα σε δύο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα και στο πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της, κατάφερε να φτάσει με την υποτιμημένη Εθνική Ιταλίας πρώτα στο χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας και έπειτα στο ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Πριν από αυτά είχε πάρει το πρωτάθλημα Ιταλίας πρώτα με τη Βαρέζε και μετά τη Φορντιτούντο Μπολόνια.
ΣΚΑΒΟΛΙΝΙ
Το Πέζαρο είναι μία από τις παραδοσιακές μπασκετουπόλεις της Ιταλίας και η Σκαβολίνι μια ομάδα που κυριαρχούσε για αρκετό καιρό. Τα τελευταία χρόνια επιχειρεί την επιστροφή της στο προσκήνιο και φέτος έπειτα από τρία χρόνια εξασφάλισε μια θέση στην Ευρωλίγκα. Μια θέση την οποία οφείλει κατά κύριο λόγο στον Αλφόνσο Φορντ, ο οποίος την οδήγησε πέρυσι στο ιταλικό πρωτάθλημα, αλλά φέτος δεν θα είναι μαζί της. Ο θάνατός του στέρησε από το ευρωπαϊκό μπάσκετ έναν σπουδαίο παίκτη και από τη Σκαβολίνι τον ηγέτη της, το πνεύμα του, ωστόσο, θα συνεχίσει να την οδηγεί, όπως λένε όλοι στο Πέζαρο.
Τα αστέρια: Ο Τσαρλς Σμιθ θα κληθεί να καλύψει το δυσαναπλήρωτο κενό του Αλφόνσο Φορντ, ενώ ο δεύτερος Αμερικανός της Σκαβολίνι θα είναι ο γνωστός μας Τζέιμς Φόρεστ, που μέχρι στιγμής πάντως αντιμετωπίζει προβλήματα προσαρμογής. Από εκεί και πέρα ο αειθαλής Σάσα Τζόρτζεβιτς και ο Σλοβένος Μάρκο Μίλιτς θα αποτελέσουν τη δύναμη πυρός στην περιφέρεια, ενώ σημαντική βοήθεια κάτω από τα καλάθια θα δώσει ο Φινλανδός Χάνο Μότολα.
Ο προπονητής: Ενας Αμερικανός, που πήγε να παίξει μπάσκετ στην Ιταλία το 1976 και… ρίζωσε εκεί, είναι ο τεχνικός της Σκαβολίνι. Ο Φιλ Μελίλο δεν έχει εμπειρία από μεγάλες διοργανώσεις πάντως, καθώς ως προπονητής έχει δουλέψει σε μικρές και μικρομεσαίες ομάδες του ιταλικού πρωταθλήματος. Πέρυσι πάντως οδήγησε τη Σκαβολίνι στην Ευρωλίγκα κι αυτό ήταν αρκετό για να κρατήσει τη θέση του.
ΒΙΛΕΡΜΠΑΝ
Η περσινή χρονιά ήταν καταστροφική για τη Βιλερμπάν, καθώς έχασε τους 12 από τους 14 αγώνες που έδωσε στην Ευρωλίγκα, ενώ δεν κατάφερε να προκριθεί ούτε στα πλέι οφ του γαλλικού πρωταθλήματος. Μετά από τέτοια αποτυχία δεν θα μπορούσε παρά να γίνει ριζική αναδόμηση, που άρχισε με την πρόσληψη νέου προπονητή, του Τούρκου Ερμάν Κουντέρ, και την απόκτηση ορισμένων έμπειρων παικτών που είναι ικανοί να φέρουν ξανά την άνοιξη στην ομάδα.
Τα αστέρια: Στους παλιούς Μράζεκ, Σοσού και Ντιουμασί ήρθαν φέτος να προστεθούν ο Τούρκος σέντερ Χουσεΐν Μπεσόκ, ο Κοράτης Τόμισλαβ Ρούζιτς και ο Στεφαν Πελ, που αναμένεται να βοηθήσουν τη Βιλερμπάν, όπως και ο Αμερικανός Τερέλ Λίντει, που ήρθε από τη Σολέ για να ηγηθεί της ομάδας.
Ο προπονητής: Προπονητής της Εθνικής ομάδας της Τουρκίας από το 1997 ως το 2000 ο Ερμάν Κουντέρ αποφάσισε πέρυσι να μεταναστεύσει στη Γαλλία μετά την πρόταση που του έκανε η Σολέ. Φαίνεται πως εκεί έκανε καλή δουλειά, διότι η Βιλερμπάν τον κάλεσε φέτος και αποφάσισε να εμπιστευθεί τις τύχες της στα χέρια του.
ΟΛΙΜΠΙΑ ΛΟΥΜΠΛΙΑΝΑ
Μπορεί να μην είναι από τις ομάδες που πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη, αλλά όποιος την υποτιμήσει το πληρώνει ακριβά. Η Ολίμπια Λουμπλιάνα αποτελεί σταθερή αξία για την Ευρωλίγκα, καθώς κάθε χρόνο η παρουσία της είναι αξιοπρόσεκτη. Και κυρίως συνδυάζεται με το ξεπέταγμα διάφορων ταλαντούχων παικτών που κατά καιρούς βγάζει και στη συνέχεια… εξάγει. Και φέτος ο στόχος της είναι η πρόκριση στο Top 16 και από εκεί και πέρα ό,τι ήθελε προκύψει.
Τα αστέρια: Ο Κροάτης Μαρίνο Μπάζνταριτς ήταν πέρυσι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας και φέτος θα σηκώσει και πάλι το κύριο βάρος στην επίθεση. Μαζί του ο Γεωργιανός Βλαντιμίρ Μπόισα, που είναι πολύ ικανός στις μάχες κάτω από τα καλάθια, καθώς επίσης και ο έμπειρος Μάριαν Μάνσε, που ήρθε από την Τσιμπόνα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συμμετοχή του 18χρονου Γεωργιανού Μανουκάρ Μαρκοϊσβίλι, που αποτελεί ανακάλυψη της Μπενετόν Τρεβίζο, η οποία τον δάνεισε στην Ολίμπια για να «ψηθεί».
Ο προπονητής: Στα 30 του χρόνια ο Σάσο Φιλιπόφσκι είναι ο νεαρότερος προπονητής της Ευρωλίγκα. Είναι τόσο μικρός που δεν θα μπορούσε να έχει μεγάλη εμπειρία κι έτσι αρκείται στην περσινή χρονιά που έκανε με την Ολίμπια.












