Φίλοι από την παιδική τους ηλικία, ο Billie Joe Armstrong και ο Mike Drink έφτιαξαν την πρώτη τους μπάντα Sweet Children στην California, όταν ήταν ακόμη έφηβοι και με αυτήν πειραματίστηκαν τα πρώτα χρόνια. Οταν στην παρέα προστέθηκε ο ντράμερ Al Sobrante άλλαξαν τον όνομα τους σε Green Day. To 1.000 Hours ήταν η πρώτη ανεξάρτητη κυκλοφορία τους, που δυστυχώς δεν κατάφερε να βγει από τα υπόγεια της punk σκηνής της πολιτείας τους. Ο John Kiftmeyer παίρνει τη θέση του Sobrante και το 39/Smooth είναι το επόμενο βήμα τους. Η θέση του ντράμερ φαντάζει στοιχειωμένη αφού ο τρίτος κατά σειρά Tre Cool αναλαμβάνει τη θέση αυτή στο συγκρότημα λίγο αργότερα.
Ακολουθεί το Kerplunk που τους βγάζει από την αφάνεια της ανεξάρτητης τοπικής μουσικής σκηνής και τους χαρίζει ένα συμβόλαιο με πολυεθνική εταιρεία. Στον ηχητικό πυρήνα των Green Day διαφαίνεται η αφύπνιση του punk συνδυασμένη με την απόλυτη ταχύτητα. Κατάφεραν να διακριθούν με το Dookie του 94, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Το Basket Base που παρέμεινε για πολλές εβδομάδες στην κορυφή του american modern rock chart, θεωρείται ακόμη μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους. Είναι άλλωστε και το τραγούδι που τους χάρισε ένα Grammy στην κατηγορία Best Alternative Music Performance.
Το επόμενο βήμα τους, Insomniac του 95, δεν μπόρεσε να φτάσει ούτε τι μισές πωλήσεις του Dookie που ξεπέρασε τα οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, παρόλα αυτά κέρδισε θετικές κριτικές και έκανε καλή πορεία στα charts. Στα τέλη του 97 είναι η σειρά του Nimrod ενώ στην αρχή της νέας χιλιετίας έρχεται το Warning να προστεθεί στη δισκογραφία των Green Day.















