Μαοϊσμός: Το απανατολίτικο παιδί του μαρξισμού, τον 20ο αιώνα, ο μαοϊσμός φέρει το όνομα του ηγέτη της κινεζικής επανάστασης, του Μάο Τσε Τουγκ κι αποτελεί ουσιαστικά μια μεθοδολογία, κι όχι ιδεολογία (οι εχθροί του Μάο, τον χαρακτηρίζουν «καθαρό οπορτουνισμό») με στόχο την προσαρμογή των μαρξιστικών-λενινιστικών θέσεων σε μια αχανή, πολυδιασπασμένη και κατά το πλείστον αγροτική χώρα. Θα μπορούσε ωστόσο να θεωρηθεί ότι υπήρχε κάποια ιδεολογικοποίηση -ας μας επιτραπεί ο νεολογισμός- κι εξιδανίκευση των μαζικών κινήσεων, έστω κι υποχρεωτικών, σε αντίθεση με το κομματικό μοντέλο της ΕΣΣΔ.
Το πρώτο ήταν η προσπάθεια δημιουργίας κινήτρων για το στήσιμο οικιακών βιοτεχνιών και βιοτεχνιών, και το δεύτερο η δημιουργία «αντι-διανόησης», με την επιβολή της «ταξικής παιδείας», δηλαδή της υποχρέωσης των διανοουμένων, φοιτητών και βιομηχανικών εργατών να ζήσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα στην ύπαιθρο, εργαζόμενοι ως αγροτοκτηνοτρόφοι, σε συνθήκες στις οποίες δεν ήταν συνηθισμένοι, για να αποκτήσουν αλληλεγγύη με το κινέζικο προλεταριάτο.













