Πρωτοχρονιά στην κορυφή για το Μαρούσι! Πώς είπατε; Απίστευτο; Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό. Η φοβερή και τρομερή ομάδα των βορείων αθηναϊκών προαστίων αποχαιρετά το 2003 με τρόπο ονειρικό. Πρώτη στην βαθμολογία της Α1 με τον άτυπο τίτλο της πρωταθλήτριας χειμώνα να της ανήκει και-το κυριότερο-με δύο ολόκληρους βαθμούς διαφορά από τον πλησιέστερο διώκτη της! Τον Παναθηναϊκό, η νίκη επί του οποίου με 74-69 στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς έδωσε στο Μαρούσι αυτή την απίστευτη ώθηση προς τα πάνω. Ο Βασίλης Σπανούλης ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής της ομάδας του Παναγιώτη Γιαννάκη, που επικράτησε κυρίως διότι είχε καταφέρει στο πρώτο ημίχρονο να εξασφαλίσει μια διαφορά 15 πόντων (42-27). Μετά το πρώτο 20λεπτο ο αποδεκατισμένος από τα τεράστια προβλήματά του Παναθηναϊκός (παρατάχθηκε με 10 όλους κι όλους παίκτες, οι τρεις εκ των οποίων αντιμετώπιζαν επίσης προβλήματα!) έκανε επίδειξη της καρδιάς του πρωταθλητή που διαθέτει, μειώνοντας με πρωταγωνιστές τους Λάκοβιτς και Καλαϊτζή στους 4 (68-64), όμως σε εκείνο ακριβώς το σημείο ένα θανατηφόρο τρίποντο του Σπανούλη ξεκαθάρισε την κατάσταση υπέρ του Αμαρουσίου.


Μετά τα πρώτα 7 λεπτά το Μαρούσι επέβαλε πλήρως το ρυθμό του εκμεταλλευόμενο κυρίως δύο πράγματα. Αφενός τη δική του πολύ καλή άμυνα και αφετέρου τα πολλά προβλήματα του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι παρατάχθηκαν στον αγώνα με 10 όλους κι όλους παίκτες (ο Τσαρτσαρής και ο Σάκοτα είχαν τεθεί νοκ άουτ από ίωση, ο Κούβαρης το ίδιο, ενώ ο Μουγεζίνοβιτς δεν είχε δικαίωμα να αγωνιστεί), αλλά κι από αυτούς ετοιμοπόλεμοι ήταν μόνο έξι! Ο Αλβέρτης έπαιζε κι αυτός με πυρετό, ο Καλαϊτζής είχε διάστρεμμα, ο Μασλαρινός είχε πρόβλημα στο γόνατο και δεν έπαιξε τελικά καθόλου, ενώ ο Μπατίστ προερχόταν από μακρά απουσία και ήταν φανερά ανέτοιμος. Υπό αυτές τις συνθήκες οι πράσινοι στερούνταν εναλλακτικών λύσεων κι εκεί ακριβώς αποσκοπούσε η πίεση που άσκησε το Μαρούσι.


Διαθέτοντας περισσότερα όπλα η ομάδα των βορείων προαστίων κατάφερε να κλείσει όλους τους διαδρόμους στην άμυνα, να ελέγξει απόλυτα τα ριμπάουντ και να τρέξει σαν δαιμονισμένο. Με άξονα τον Μπλάκνεϊ και τους Πόποβιτς και Σμίλιανιτς να αποτελούν τα βασικά επιθετικά όπλα το Μαρούσι έκανε ένα σερί 13-0 αφήνοντας άποντο τον Παναθηναϊκό για περίπου πέντε λεπτά και προηγήθηκε με 25-12 στο 11΄, παρά το γεγονός ότι σε όλο το πρώτο ημίχρονο ο Χάτσον είχε βρει τον μπελά του από την προσαρμοσμένη πάνω του άμυνα των πρασίνων. Οι τελευταίοι στην επίθεση τα περίμεναν όλα από τον πολύ καλό Λάκοβιτς, που όμως ήταν μόνος, δεδομένου ότι ο Χατζηβρέττας βρέθηκε σε άσχημη βραδιά.


Το Μαρούσι, που με την είσοδο του Βασίλη Σπανούλη βρήκε κι άλλη μία αξιόπιστη επιθετική λύση, κατάφερνε να βρίσκει πάντα απαντήσεις όποτε ο Παναθηναϊκός επιχειρούσε να πλησιάσει (το 29-23 έγινε με… άμεσο τρίποντο του Σπανούλη 32-23 και το 32-26 του 16΄ 40-26 στο 18΄ πάλι με πρωταγωνιστή τον Σπανούλη). Κι αυτό ήταν που το οδήγησε στα αποδυτήρια για την ανάπαυλα με μια διαφορά της τάξης των 15 πόντων (42-27).


Μια διαφορά που τελικώς αποδείχθηκε η σημαντικότερη υποθήκη για την τελική επικράτηση του Αμαρουσίου. Και τούτο διότι ο Παναθηναϊκός στο δεύτερο ημίχρονο αποφάσισε να τα δώσει όλα και κόντρα στα προβλήματά του να διεκδικήσει μέχρι… τελικής πτώσεως τη νίκη. Αφετηρία στάθηκε η άμυνα, που βελτιώθηκε πολύ, κυρίως στην περιφέρεια, αλλά και τα ριμπάουντ, τομέας στον οποίο με βάση τα καλά μπλοκ άουτ οι πράσινοι ισορρόπησαν. Το Μαρούσι σταμάτησε να τρέχει κι αυτό το έβλαψε, αφού στις οργανωμένες επιθέσεις έδειξε να μην έχει πολλές λύσεις, παρά το γεγονός ότι ο Χάτσον «ξύπνησε» και άρχισε να σκοράρει. Από την άλλη ο Γιάκα Λάκοβιτς ήταν πολύ καλός και με την ουσιαστική όσο και εν πολλοίς απρόσμενη βοήθεια του τραυματία Καλαϊτζή οδήγησαν τον Παναθηναϊκό στο -8 (45-53).


Λίγο μετά την έναρξη της τελευταίας περιόδου το σκορ έγινε 61-53, αλλά με ένα ξέσπασμα του Σπανούλη το Μαρούσι ξέφυγε στο 36΄ με 67-53 και έδειξε να καθαρίζει. Υποτίμησε ωστόσο την καρδιά του πρωταθλητή, που επέτρεψε στον Παναθηναϊκό με καλάθια των Αλβέρτη, Λάκοβιτς και Μακ Ντόναλντ να μειώσει και πάλι 68-62 στο 38΄ και λίγο αργότερα να κάνουν με τον Μακ Ντόναλντ το 68-64. Αυτού του τελευταίου καλαθιού πάντως είχε προηγηθεί ένα λάθος του πρώτου διαιτητή Βορεάδη και της γραμματείας, που έδωσαν τη μπάλα στον Παναθηναϊκό παρόλο που ο Πόποβιτς είχε κερδίσει εμπρόθεσμα ένα φάουλ. Το λάθος αυτό, ωστόσο, «έσβησε» ο εκπληκτικός Σπανούλης, ο οποίος με ένα θανατηφόρο τρίποντο ενάμισι λεπτό πριν τη λήξη έδωσε οξυγόνο στο Μαρούσι ανεβάζοντας τη διαφορά στους 7 (71-64). Και όταν η αστοχία στις επόμενες επιθέσεις, αλλά και το καλάθι του Μίντλετον κατέβασε και πάλι τη διαφορά στους 3 (71-68), ο Σπανούλης ανέλαβε να καθαρίσει οριστικά. Ενώ απέμεναν 10΄΄ πριν το τέλος κέρδισε πανέξυπνα επιθετικό φάουλ από τον Μακ Ντόναλντ στερώντας την ευκαιρία από τον Αμερικανοσλοβένο να κάνει ένα τρίποντο για την ισοφάριση. Στη συνέχεια ευστόχησε σε δύο βολές και το Μαρούσι… αναδείχθηκε πρωταθλητής χειμώνα!


Τα δεκάλεπτα: 21-12, 42-27, 58-48, 74-69.


ΜΑΡΟΥΣΙ (22/34β., 20/33διπ., 4/13τρ., 23-10ρ., 18λ., 8ασ., 9κλ., 3τ.): Μπλάκνεϊ 8 (3/6β., 1/2διπ., 1/2τρ., 6-0ρ., 5λ.), Χάτσον 16 (4/6β., 6/10διπ., 4-3ρ., 4λ.), Σμίλιανιτς 8 (2/3β., 3/3διπ., 3κλ.), Νικολαΐδης (3ασ.), Γκργκατ 1, Σπανούλης 21 (5/5β., 5/6διπ., 2/5τρ., 5λ.), Πόποβιτς 13 (4/4β., 3/4διπ., 1/2τρ.), Αγαδάκος (5-1ρ., 2τ.), Καράγκουτης 7 (3/8β., 2/4διπ., 0-5ρ.).


ΠΑΟ (11/17β., 17/34διπ., 8/19τρ., 16-7ρ., 16λ., 9ασ., 9κλ.): Αλβέρτης 8 (2/2τρ.), Καλαϊτζής 10 (2/4διπ., 2/2τρ., 3-1ρ.), Παπανικολάου, Λάκοβιτς 22 (2/3β., 4/5διπ., 4/9τρ., 4λ., 3ασ., 3κλ.), Μπατίστ 4 (2/8διπ., 2-2ρ., 4λ.), Χατζηβρέττας 7 (1/4β., 3/5διπ.), Μίντλετον 8 (4/5διπ., 2-2ρ.), Γκαγκαλούδης, Μακ Ντόναλντ 10 (6/8β., 2/4διπ., 3-1ρ., 4λ.).


Χάτσον: «Πάμε για πρωτάθλημα»!


Εντάξει ο (λιγοστός πάντως για μια ακόμα φορά) κόσμος του Αμαρουσίου να φωνάζει «να τοι, να τοι οι πρωταθλητές». Αλλά και οι παίκτες να θέλουν πια το πρωτάθλημα; Πιπέρι στο στόμα θα τους βάλει ο Παναγιώτης Γιαννάκης… Εδώ που τα λέμε πάντως με δύο βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο ο Αντρέ Χάτσον έχει κάθε λόγο να κάνει μεγαλοφώνως τα όνειρά του: «Πάμε για πρωτάθλημα!» παραδέχθηκε ανοικτά κι ήταν ο πρώτος παίκτης του Αμαρουσίου που το έκανε δημοσίως. Κι όταν οι δημοσιογράφοι του το επεσήμαναν, ο Αμερικανός απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Δηλαδή εδώ που έχουμε φτάσει τι άλλο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε»; Ελα ντε…


Πάντως ο Παναγιώτης Γιαννάκης διατήρησε τους χαμηλούς τόνους και στάθηκε κυρίως στα μαθήματα που παίρνουν οι παίκτες του από τέτοιου είδους αγώνες: «Ο κόσμος είδε ένα ωραίο παιχνίδι κι εμείς χαιρόμαστε όταν προσφέρουμε τέτοιο θέαμα. Εχουμε ομάδα με μεγάλη θέληση, αλλά τέτοια παιχνίδια χρειάζονται υπομονή και συγκέντρωση. Στο πρώτο ημίχρονο εκμεταλλευτήκαμε τα λάθη του Παναθηναϊκού. Πήραμε τα ριμπάουντ κι αυτό μας βοήθησε να αντέξουμε στο δεύτερο ημίχρονο στην πίεση που μας άσκησε ο αντίπαλός μας. Ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκα και του εύχομαι να τα πάει καλά σε αυτή τη διοργάνωση. Εμείς από τέτοια παιχνίδια μαθαίνουμε πολλά. Συγχαρητήρια στα παιδιά που αντεπεξήλθαν στην πίεση. Είμαι περήφανος για όλους και για ό,τι έχουμε πετύχει ως τώρα».


Από την άλλη ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε κάθε λόγο να αισθάνεται ικανοποιημένος. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχασε, αλλά με τόσα προβλήματα πέτυχε να παλέψει μέχρι τέλους κι αυτό αναγνώρισε στους παίκτες του ο Σέρβος τεχνικός: «Εγινε ένα πολύ καλό παιχνίδι, στο οποίο το Μαρούσι κυριάρχησε. Εμείς κάναμε πολλά λάθη, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, οπότε δεχθήκαμε πολλούς αιφνιδιασμούς. Στο δεύτερο μέρος αλλάξαμε εικόνα. Φτάσαμε στο σημείο να διεκδικήσουμε τη νίκη, αλλά τα προβλήματά μας ήταν πολλά. Ο Μουγεζίνοβιτς θα παίξει… του χρόνου, ο Τσαρτσαρής είχε πυρετό, ενώ και ο Μίντλετον μάθαμε ότι θα παίξει την τελευταία στιγμή. Το θέμα είναι ότι πέρασαν τρία συνεχόμενα ντέρμπι που είχαμε και ελπίζω με την προσθήκη του Μουγεζόνοβιτς θα τα πάμε καλύτερα. Συγχαρητήρια στο Μαρούσι, που παίζει επιθετική άμυνα κι αυτός ήταν ένας από τους κυριότερους λόγους, για τους οποίους κέρδισε».