Ο Peter, ιδιοκτήτης μιας εταιρείας λογισμικού, είναι παντρεμένος με την γοητευτική Lisa, γνωστή σχεδιάστρια παπουτσιών, με την οποία έχουν μια κόρη. Όλα φαίνονται τέλεια στο γάμο τους, αλλά μάλλον δεν είναι έτσι. Την επομένη μιας επιτυχημένης επίδειξης μόδας, η Lisa φεύγει από το σπίτι και σύντομα γίνεται προφανές ότι δεν έχει σκοπό να επιστρέψει. Ο Peter, αναστατωμένος, αρχίζει να σκαλίζει τα πράγματά της και διαπιστώνει την ύπαρξη ενός άλλου άντρα στη ζωή της. Οργισμένος, κινεί γη και ουρανό για να τον εντοπίσει και να τον συναντήσει.

ΚΡΙΤΙΚΗ – ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Μετά τα περσινά «Σφραγισμένα Χείλη», ένα άλλο διήγημα του γερμανού συγγραφέα Bernhard Schlink έχει φέτος σειρά να βρει το δρόμο του προς τη μεγάλη οθόνη. Ο «Άλλος» του Richard Eyre («Ημερολόγιο Ενός Σκανδάλου») φέρνει αντιμέτωπους το σύζυγο Liam Neeson και τον εραστή Antonio Banderas σ’ ένα εγκεφαλικό παιχνίδι όπου τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Ένα τέτοιου είδους «παιχνίδι», όμως, για να λειτουργήσει στην οθόνη, χρειάζεται ένα σφιχτό σενάριο και μια εμπνευσμένη σκηνοθεσία, και ο «Άλλος» δεν έχει τίποτα από τα δύο. Ο Eyre, που συνυπογράφει τη σεναριακή μετατροπή από το χαρτί στο πανί, είναι τόσο αποφασισμένος να μας αποκρύψει μερικά στοιχεία ή να μας παραπλανήσει προς μια λάθος κατεύθυνση για να αυξήσει τον αντίκτυπο της ανατροπής που θα έρθει λίγο πριν το τέλος. Μόνο που στην προσπάθειά του αυτή ξεχνά βασικές σεναριακές αρχές και παραδίδει μια χλιαρή και, εν μέρει, ασύνδετη ιστορία, που μετεωρίζεται χωρίς λόγο στη μέση της ταινίας μέχρι να της δοθεί το σύνθημα για την τελική αναστροφή, την οποία δύσκολα θα δεχτεί ο θεατής. Επιπλέον, η σκηνοθετική του προσέγγιση, αδυνατεί να ξεφύγει από τα όρια του τυπικού και αποτυγχάνει να διαχειριστεί επάξια την ένταση του τέλους. Όσο για τους Neeson και Banderas, ας αρκεστούμε στο ότι οι ερμηνείες τους δε θα μας μείνουν αξέχαστες.