Στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Κορέας η Βραζιλία έκανε για πέμπτη φορά δικό της το Παγκόσμιο Κύπελλο και οι φίλοι της το πανηγύρισαν πιο έξαλλα από ποτέ. Για την αμφισβήτηση στον Λουις Φελίπε Σκολάρι και τους παίκτες του που μετά την αγχωτική πορεία των προκριματικών έφτασαν με θριαμβευτικό τρόπο στην κατάκτηση του τροπαίου. Με επτά νίκες, κόντρα σε Τουρκία (2-1), Κίνα (4-0), Κόστα Ρίκα (5-3), Αγγλία (2-1), Βέλγιο (2-0), Τουρκία (1-0) και Γερμανία (2-0), τις περισσότερες που πέτυχε ποτέ παγκόσμια πρωταθλήτρια. Με τον Καφού να γίνεται ο πρώτος αρχηγός που σηκώνει δύο…κούπες συμμετέχοντας σε τρεις συνεχόμενους τελικούς και τον Ρονάλντο να επιστρέφει θριαμβευτικά στην ενεργό δράση κατακτώντας τον τίτλο του πρώτου σκόρερ (8 γκολ) αλλά και του ΜVP του τουρνουά.


Η αντίπαλός της (για πρώτη φορά στην ιστορία των παγκοσμίων κυπέλλων) «νασιοναλμαντσαφτ» του Ρούντι Φέλερ έκλεισε με τη σειρά της τα στόματα όσων προέβλεπαν ότι δεν είχε καμία τύχη. Πήγε στον τελικό χάρη στην κλάση του Καν (κορυφαίος τερματοφύλακας της διοργάνωσης), και το μεθοδικό παιχνίδι της αλλά και γιατί η φανέλα της την βοήθησε να μην αποχαιρετήσει πρόωρα το «πάρτι», ακολουθώντας το παράδειγμα των υπόλοιπων φαβορί. Η Γαλλία, η Αργεντινή και η Πορτογαλία δεν μπόρεσαν να δικαιώσουν τα προγνωστικά και…είπαν αντίο από τον πρώτο γύρο. Το παράδειγμά τους ακολούθησαν αργότερα η Ιταλία και η Ισπανία (με πολλά παράπονα για τη διαιτητική μεταχείρισή τους) προς όφελος της συνδιοργανώτριας Νότιας Κορέας που απόλαυσε όλα τα…προνόμια που μπορεί να έχει ένας γηπεδούχος…