Ποιο φρούτο δεν τρώει ποτέ γιατρός του Χάρβαρντ – Ποια προτείνει για υγιές έντερο

Ένας από τους πιο γνωστούς γαστρεντερολόγους με σπουδές στο Χάρβαρντ, ο Δρ Σαουράμπ Σέτι, προειδοποιεί ότι δεν είναι όλα τα φρούτα το ίδιο ωφέλιμα για το πεπτικό σύστημα. Με βάση την εμπειρία του κατέταξε 9 καθημερινά φρούτα με κριτήριο το πώς επηρεάζουν την υγεία του εντέρου, αποκαλύπτοντας ποια είναι ιδανικά για την πέψη και ποια καλό είναι να αποφεύγονται. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υπερβολική κατανάλωση κάποιων φρούτων μπορεί να διαταράξει την ισορροπία του μικροβιώματος, αυξάνοντας τον κίνδυνο φλεγμονών και άλλων προβλημάτων.

Η παγίδα της ώριμης μπανάνας

Από όλα τα φρούτα, εκείνο που ο ίδιος δεν θα έβαζε ποτέ στο πιάτο του είναι οι υπερώριμες μπανάνες. Η προχωρημένη ωρίμανση τις κάνει πολύ πλούσιες σε ζάχαρη, με αποτέλεσμα να ανεβάζουν απότομα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Καθώς ωριμάζουν, μειώνεται η περιεκτικότητά τους σε άμυλο και φυτικές ίνες, ενώ αυξάνονται τα σάκχαρα. Το άμυλο είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί φτάνει στο παχύ έντερο και λειτουργεί ως πρεβιοτικό, δηλαδή τροφή για τα καλά βακτήρια. Αντίθετα, οι μπανάνες που είναι ελαφρώς άγουρες θεωρούνται πιο ευεργετικές, αφού περιέχουν περισσότερες ίνες και συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

Τα ακτινίδια και οι φυτικές ίνες

Η διατροφική αξία των φυτικών ινών δεν περιορίζεται μόνο στην πέψη. Μελέτες δείχνουν ότι η επαρκής πρόσληψη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, εγκεφαλικού, διαβήτη τύπου 2 και καρκίνου του παχέος εντέρου. Οι φυτικές ίνες βοηθούν επίσης στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας και παρατείνουν το αίσθημα κορεσμού. Στα φρούτα που ξεχωρίζουν για την περιεκτικότητά τους σε διαλυτές ίνες είναι τα ακτινίδια, με ένα μόνο φρούτο να παρέχει περίπου 2 γραμμάρια. Οι διαλυτές ίνες σχηματίζουν ένα είδος τζελ στο έντερο, διευκολύνοντας τις κενώσεις και μειώνοντας τον κίνδυνο δυσκοιλιότητας. Αυτό είναι κρίσιμο, καθώς η χρόνια δυσκοιλιότητα έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εντέρου, εξαιτίας της παρατεταμένης επαφής των τοξικών ουσιών με τα τοιχώματα του παχέος εντέρου.

Τα αντιοξειδωτικά σε μύρτιλα και ρόδια

Στην κορυφή της λίστας βρέθηκαν τα μύρτιλα και τα ρόδια. Πρόκειται για φρούτα πλούσια σε αντιοξειδωτικά, τα οποία βοηθούν στην καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών, συμβάλλοντας στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών, π.χ. του καρκίνου και του διαβήτη. Ιδιαίτερα τα ρόδια ξεχωρίζουν για τις ελλαγιταννίνες, μια κατηγορία πολυφαινολών που φαίνεται να περιορίζει τις φλεγμονές, προστατεύοντας την καρδιά και τα αγγεία. Έρευνες έχουν δείξει ότι όσοι καταναλώνουν διατροφή πλούσια σε πολυφαινόλες, όπως αυτές που βρίσκονται στα σκούρα μούρα, στους ξηρούς καρπούς, στη σοκολάτα και στο ελαιόλαδο, έχουν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Τα πεπόνια, τα αχλάδια και τα μήλα

Στην ενδιάμεση κατηγορία της λίστας βρέθηκαν τα πεπόνια, τα αχλάδια και τα μήλα, ενώ πιο χαμηλή βαθμολογία πήραν τα σταφύλια και τα πορτοκάλια. Τα σταφύλια είναι πλούσια σε νερό, βιταμίνη C και κάλιο, και προσφέρουν αντιφλεγμονώδη δράση. Ωστόσο, θεωρούνται λιγότερο «πυκνά» σε θρεπτικά στοιχεία συγκριτικά με άλλα φρούτα. Όσο για τα πορτοκάλια, αν και παρέχουν άφθονη βιταμίνη C, φυλλικό οξύ και αντιοξειδωτικά, η υπερβολική κατανάλωση έχει συσχετιστεί σε μελέτες με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος. Αυτό πιθανόν να σχετίζεται με την ικανότητα ορισμένων συστατικών των εσπεριδοειδών να κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στον ήλιο, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα. Παρά ταύτα, η βιταμίνη C παραμένει απαραίτητη για την υγεία του δέρματος, των αγγείων και των οστών, με την ανεπάρκεια να οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα όπως το σκορβούτο.

Το μήνυμα που προκύπτει είναι ότι η επιλογή φρούτων παίζει μεγαλύτερο ρόλο απ’ ό,τι νομίζουμε. Μικρές διαφοροποιήσεις στην ωρίμανση ή στον τύπο του φρούτου μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια τροφή που ενισχύει την υγεία του εντέρου και σε μια που την αποδυναμώνει. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ποικιλία, η ισορροπία και η πρόσληψη φρούτων στην κατάλληλη μορφή είναι το «κλειδί» για ένα πιο υγιές πεπτικό σύστημα και μια καλύτερη ποιότητα ζωής.