Στη γαλλική επαρχία, η Fiona και ο Dom είναι δάσκαλοι σε δημοτικό σχολείο της περιοχής, παντρεμένοι μεταξύ τους και τρελοί για τους λάτιν χορούς, ειδικά για τη ρούμπα. Ένα βράδι, γυρίζοντας νικητές από έναν ακόμα διαγωνισμό χορού, έχουν ένα παράξενο αυτοκινητιστικό δυστύχημα που τους αφήνει ανάπηρους. Η Fiona χάνει το πόδι της και ο Dom τη μνήμη του.
ΚΡΙΤΙΚΗ – ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ
Αν ο Aki Kaurismaki έκανε ποτέ παιδιά με τον Jacques Tati, αυτά θα ήταν το μπουρλέσκ δίδυμο των Dominique Abel και Fiona Gordon που πρωταγωνιστούν στη «Ρούμπα», την οποία έγραψαν και σκηνοθέτησαν μαζί με τον φίλο και συνεργάτη τους Bruno Romy. Μέσα από μια σειρά εξαιρετικά στημμένων και χορογραφημένων βινιετών, στα όρια της βουβής κωμωδίας και της παντομίμας, το ζευγάρι αυτό περιγράφει το πάθος των δύο ηρώων της ταινίας για το χορό, αλλά και τις προσπάθειες να λειτουργήσουν «κανονικά» μετά από το τραγικό δυστύχημά τους. Χωρίς να διστάζουν να πουν τα πράγματα με τ’ όνομά τους, πάντα μέσα από μια πολύχρωμη ποιητική φόρμα, οι δυο ηθοποιοί-σκηνοθέτες εναλλάσουν αρμονικά το μαύρο κωμικό στοιχείο με τη συγκίνηση και κατορθώνουν μέσα στα 77 λεπτά που διαρκεί η «Ρούμπα» και με ελάχιστους διαλόγους να δημιουργήσουν δύο ολοκληρωμένους χαρακτήρες, αλλά και μια συμπαγή αφήγηση που στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά, χαρίζοντάς μας ένα δροσερό καλοκαιρινό μαργαριτάρι.













