Ενας Παναθηναϊκός πραγματικά γιορτινός, ένας Παναθηναϊκός πραγματικά απολαυστικός έκανε… σκόνη και θρύψαλα τον Πανιώνιο κερδίζοντάς τον με μεγάλη άνεση με 106-78 και αποχαιρετώντας με τον καλύτερο τρόπο το 2002: μόνος πρώτος και αήττητος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος και φυσικά τρέχων πρωταθλητής Ευρώπης. Οσοι πήγαν στο κλειστό του Σπόρτιγκ και όσοι κάθησαν μπροστά από την τηλεόραση να παρακολουθήσουν τον αγώνα στάθηκαν μάρτυρες ενός απολαυστικού φεστιβάλ καρφωμάτων, εμπνευσμένων ασίστ και λοιπών εντυπωσιακών φάσεων, που πρόσφεραν απλόχερα οι παίκτες του Παναθηναϊκού απέναντι σε έναν Πανιώνιο, ο οποίος μετά το πρώτο πεντάλεπτο παρέδωσε το πνεύμα του και έγινε έρμαιο στις διαθέσεις των ορεξάτων «πρασίνων».
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παναθηναϊκός είχε 6 παίκτες που τελείωσαν τον αγώνα με διψήφιο αριθμό πόντων, ενώ τρεις από αυτούς (Αλβέρτης, Φώτσης και Κουτλουάι) είχαν στο σύστημα αξιολόγησης TENDEX πάνω από 1.000, που θεωρείται το άριστα! Επιπλέον το ποσοστό 34/46 δίποντα είναι μάλλον εξωπραγματικό. Κι αν δεν σας φτάνουν οι αριθμοί, θα πρέπει να εξασφαλίσετε μια κασέτα του συγκεκριμένου αγώνα για να δείτε τι έγινε. Ο Φώστης με τον Τσαρτσαρή κόντεψαν να… γκρεμίσουν το αντίπαλο καλάθι με τα αλλεπάλληλα καρφώματά τους, ο Μακ Ντόναλντ πάσαρε με όλους τους πιθανούς τρόπους με αποκορύφωμα την άλει ουπ πάσα του προς τον Μπιούφορντ, που κατέληξε σε ένα απίθανο κάρφωμα του τελευταίου, το οποίο αποτέλεσε το κλου του αγώνα. Το θέαμα ήταν απολαυστικό, κυρίως διότι ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να πιέσει ανελέητα στην άμυνα αναγκάζοντας τους κυανέρυθρους να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο προκαλώντας φυσικά τον έναν αιφνιδιασμό μετά τον άλλον.
Ο Πανιώνιος μπόρεσε να σταθεί αξιοπρεπώς μόνο στο πρώτο πεντάλεπτο. Στο 2΄ προηγήθηκε με 7-4, στο 5΄ ήταν πίσω με 15-10 και από εκεί και πέρα παρέδωσε το πνεύμα. Μόνο ο Διαμαντόπουλος πάλευε να σώσει τα προσχήματα μαζί με τον Σκλάβο, αλλά φυσικά δεν μπορούσαν να τα καταφέρουν. Ο Ουάλας βρέθηκε σε κακή μέρα επηρεασμένος από το ότι έφτασε στην Ελλάδα μόλις το πρωί του Σαββάτου (μαζί με τον Λιντς), ενώ και ο Τόμπι Μπέιλι δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Ενδεικτικά να αναφέρουμε, τέλος, ότι στο 9΄ το σκορ ήταν 28-13, στο 16΄ 51-29, στο 25΄ 74-47 και στο 28΄ 84-51.
Τα δεκάλεπτα: 28-17, 61-38, 88-54, 106-78.
ΠΑΟ (17/21β., 34/46διπ., 7/17τρ., 29-13ρ., 19λ., 25ασ., 9κλ., 3τ.): Αλβέρτης 12 (2/3διπ., 2/2τρ.), Καλαϊτζής 5 (1/1διπ., 1/1τρ., 3ασ., 4κλ.), Παπαδόπουλος 4 (2/2διπ., 3-2ρ.), Λάκοβιτς 3 (3ασ.), Φώτσης 16 (5/6διπ., 1/3τρ., 4-4ρ., 2τ.), Μπαλογιάννης, Κουτλουάι 14 (4/5διπ., 1/2τρ.), Μίντλετον 11 (5/8διπ., 3ασ.), Τσαρτσαρής 12 (5/5διπ.), Ζούζα 7 (3/3διπ.), Μακ Ντόναλντ 7 (1/2τρ., 8ασ.), Μπιούφορντ 15 (5/7διπ., 1/2τρ.).
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ (15/21β., 27/52διπ., 3/12τρ., 13-7ρ., 13λ., 12ασ., 9κλ.): Φαλέκας, Μπατής 5 (1/1διπ., 1/1τρ.), Λιντς, Ουάλας 9 (4/12διπ.), Διαμαντόπουλος 32 (12/13διπ., 1/5τρ.), Σκλάβος 16 (5/8διπ., 5-2ρ.), Μπέιλι 10 (2/12διπ., 1/3τρ.), Αγαδάκος 6 (3/6διπ., 3ασ.), Μπερνάρντ.
Ζοτς: «Ο κόσμος απόλαυσε θέαμα»
Γελούσαν και τα μουστάκια-που… δεν έχει-του Ζέλικο Ομπράντοβιτς για τα όσα παρουσίασαν οι παίκτες του στο γήπεδο. Περισσότερο όμως ευχαριστήθηκε που το χάρηκε ο κόσμος που βρέθηκε στο κλειστό του Σπόρτιγκ: «Το σπουδαίο είναι ότι ο κόσμος απόλαυσε όμορφο θεάμα. Για μας ο κόσμος είναι σημαντικός και το μόνο που μπορώ να πω είναι ένα ευχαριστώ προς αυτούς», δήλωσε περιχαρής ο Ζοτς απονέμοντας ταυτόχρονα τα εύσημα και στον Πανιώνιο: «Στο όμορφο θεάμα συνέβαλε και ο Πανιώνιος, που δεν κακοποίησε το άθλημα, αλλά έπαιξε ελεύθερα. Εμείς κάναμε ό,τι ακριβώς είχαμε σχεδιάσει. Στόχος μας ήταν να παίξουμε πιεστική άμυνα, διότι από την άμυνα ξεκινά η επίθεση, και αυτό κάναμε».
Ο Κώστας Μίσσας από την πλευρά του υποστήριξε ακριβώς τα αντίθετα για την ομάδα του, ότι δηλαδή δεν έκανε τίποτα από όσα είχαν σχεδιάσει: «Είχαμε πει να κρατήσουμε τη μπάλα και να παίξουμε οργανωμένα στην άμυνα. Δεν το κάναμε, αντίθετα ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ καλός και σοβαρός στην άμυνα. Σημασία έχει πως όταν παίζουμε όπως λέμε, τα πάμε καλά, όταν όμως δεν παίζουμε σύμφωνα με τις δυνατότητές μας και δεν είμαστε συγκεντρωμένοι επί 40 λεπτά, είμαστε τραγικοί».

















