Ελάχιστοι τίτλοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τόσο θόρυβο πριν την κυκλοφορία τους. Στο Xbox τα αναμφισβήτητα πρωτεία είχε το Halo, το μόνο παιχνίδι μέχρι στιγμής το οποίο θεωρείται από μόνο του αρκετός λόγος για να αγοράσει κανείς την παιχνιδομηχανή της Microsoft. Από εδώ και πέρα το Halo αποκτά συγκάτοικο στο βάθρο του. Κυρίες και Κύριοι το Splinter Cell είναι εδώ!


Το Splinter Cell δημιουργήθηκε πάνω στα χνάρια του πρώτου Metal Gear Solid για το Playstation και του δεύτερου για το PS2. Η κατασκευάστρια εταιρεία Ubi Soft όμως, δεν έφτιαξε έναν τίτλο που να μοιάζει στο MGS2 αλλά ένα παιχνίδι που θα αλλάξει τα standards με τα οποία κρίνεται εφεξής ο ανταγωνισμός!


What's the story morning glory?










Πρωταγωνιστής στο Splinter Cell είναι ο Sam Fisher, ένας πρώην πεζοναύτης, πρώην πράκτορας της CIA, και νυν πράκτορας του Third Echelon, μιας ειδικής υπομονάδας της N.S.A. (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ). Σκοπός ύπαρξης του Third Echelon είναι η προστασία των αμερικάνικων συμφερόντων με κάθε τρόπο και γι’ αυτό το σκοπό διαθέτει ένα πλήθος από ειδικά εκπαιδευμένους πράκτορες, οι επονομαζόμενοι Splinter Cells (από τη φράση Splinter Group = αυτονομημένη ομάδα, Splinter Cell = αυτονομημένη μονάδα). Ο Sam Fisher, όπως και κάθε Splinter Cell, έχει ''το ελεύθερο'' να προβεί σε κάθε είδους ενέργεια για να πετύχει το σκοπό του, αλλά η ελευθερία αυτή έχει το αρνητικό επακόλουθο ότι αν συλληφθεί η αμερικάνικη κυβέρνηση θα αρνηθεί την ύπαρξή του. Κάτι σαν το Mission: Impossible δηλαδή.









Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του παιχνιδιού, ο παίκτης αποκαλύπτει σιγά-σιγά στοιχεία και πληροφορίες οι οποίες τον φέρνουν σε διάφορα σημεία του πλανήτη με σκοπό να αποτρέψει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο παίκτης πληροφορείται περισσότερα στοιχεία για την γενική εξέλιξη της υπόθεσης, μέσω των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων όπου αναφέρονται τα αποτελέσματα των ''κατορθωμάτων'' του ήρωά μας, όπως η σύλληψη τρομοκρατών ή το γεγονός ότι αποφεύχθηκε κάποια καταστροφή.

Ενδιαφέρον, και προς τιμήν της Ubi Soft, είναι ότι , παρά το γεγονός ότι ο όλος σχεδιασμός και η εξέλιξη του παιχνιδιού ''δείχνει'' τα βιβλία του Tom Clancy, εν τούτοις το παιχνίδι δε στηρίζεται σε κανένα βιβλίο του αλλά η ιδέα και η υλοποίηση του παιχνιδιού έγινε εσωτερικά από την Ubi και κατόπιν έβαλε ο Clancy τη σφραγίδα του.


Shadow on the Wall










Σε κάθε αποστολή ο Sam Fisher ξεκινάει από την ''περίμετρο'' και σιγά-σιγά προχωράει προς το στόχο του, χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερη μυστικότητα και αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τις διαμάχες. Οχι βέβαια ότι ο Sam δε διαθέτει τον κατάλληλο εξοπλισμό μάχης (πιστόλι και τουφέκι) αλλά τα πυρομαχικά είναι περιορισμένα και το παιχνίδι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα κλασικά ''shooters''. Στο Splinter Cell ο παίκτης θα πυροβολήσει πολύ περισσότερους λαμπτήρες και κάμερες παρά ανθρώπους. Το Splinter Cell είναι ένα παιχνίδι που προσπαθεί να προσομοιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο την πραγματικότητα και ο παίκτης χρειάζεται μυαλό και υπομονή για να προχωρήσει.

Το σημαντικότερο στοιχείο του παιχνιδιού είναι η ''κάλυψη και απόκρυψη'' όπως λέγαμε και στο στρατό: Ο μεγαλύτερος σύμμαχος του παίκτη είναι το σκοτάδι και η ησυχία. Και στον τομέα αυτό το Splinter Cell ανοίγει πραγματικά νέους δρόμους στο gaming καθώς διαθέτει την απολύτως καλύτερη ''μηχανή'' για τους φωτισμούς και τις σκιές που έχει δημιουργηθεί σε παιχνίδι καθώς κάθε πηγή φωτός έχει διαφορετικές ιδιότητες. Διαφορετικός είναι ο φωτισμός από τη σελήνη, διαφορετικός αυτός από μια λάμπα πυρακτώσεως, διαφορετικός από μια λάμπα φθορίου και διαφορετικός αυτός που προκύπτει από το φως που εκπέμπεται από ένα monitor ενώ κάθε αντικείμενο δημιουργεί μια εντελώς αληθοφανή σκιά δίνοντας έτσι στον παίκτη τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί πραγματικά τα στοιχεία που του ''δίνει'' το περιβάλλον του.


Ο παίκτης πρέπει να παρακολουθεί τα φώτα, τις σκιές και τους ήχους συνέχεια έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ''αόρατος'' στον εχθρό. Για να το πετύχει αυτό έχει τη δυνατότητα να πυροβολήσει κάθε πηγή φωτός για να δημιουργήσει το απόλυτο σκοτάδι. Τόσο απόλυτο που οι αντίπαλοι θα προχωρούν στα τυφλά με τα χέρια τεντωμένα μπροστά ψάχνοντας για τον διακόπτη!









Οι εχθροί αντιδρούν άμεσα όχι μόνο όταν βρουν ένα πτώμα στο διάβα τους, αλλά σε κάθε θόρυβο που θα ακούσουν ή σκιά που θα δουν. Και επειδή οι εχθροί είναι πάντα περισσότεροι ο παίκτης διαθέτει μια σειρά από high tech gadgets όπως η κάμερα οπτικής ίνας (κάμερα που βρίσκεται στην άκρη ενός εύκαμπτου σωλήνα και δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης κάτω από πόρτες) ή η sticky camera (κάμερα αυτοκόλλητο) και η diversion camera (κάμερα παραπλάνησης). Αμφότερες οι τελευταίες κάμερες εκτοξεύονται από το όπλο του Sam και διαθέτουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: η μεν πρώτη κολλάει στο πρώτο εμπόδιο που θα συναντήσει (τοίχος κ.τ.λ.) και δίνει πλήρεις δυνατότητες παρακολούθησης (ζουμ, νυκτερινή και θερμική απεικόνιση) από σημεία που βρίσκονται εκτός του πεδίου του Sam και η δεύτερη δίνει απλές δυνατότητες παρακολούθησης (χωρίς ζουμ κ.τ.λ.) αλλά με το πάτημα ενός κουμπιού κάνει ένα μικρό βόμβο ο οποίος μπορεί να τραβήξει το ενδιαφέρον ενός παρισταμένου.

Φυσικά, ο ήρωάς μας διαθέτει και μια σειρά από άλλα εργαλεία τα οποία του δίνουν τεράστια ευελιξία στις αποστολές του. Ετσι, ο Sam μπορεί να κάνει ραπέλ σε κτήρια, και να διαρρήξει κλειδαριές. Το τελευταίο μάλιστα γίνεται με πραγματικά μοναδικό τρόπο, καθώς εμφανίζεται ο αυχένας της κλειδαριάς και ο παίκτης πρέπει σιγά-σιγά να γυρίσει το μηχανισμό μέχρι ν’ αρχίσει να τρέμει το χειριστήριο, δείγμα ότι έχει βρει το σωστό σημείο για τη συγκεκριμένη ακίδα και να επαναλάβει τη διαδικασία για κάθε μία ακίδα της κλειδαριάς! Ρεαλισμός είπατε;










Σύμμαχος στο σκοτάδι είναι και το ειδικό ζευγάρι κιάλια το οποίο φέρει ο Sam και το οποίο επιτρέπει την υπέρυθρη και θερμική απεικόνιση του περιβάλλοντος. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της προσοχής που έχει δοθεί από τους κατασκευαστές στον τομέα του ρεαλισμού είναι ότι όταν π.χ. βλέπεις ένα από τα θύματά σου μέσα από τα θερμικά κυάλια, σιγά-σιγά το κόκκινο χρώμα που δείχνει θερμότητα χάνεται και το μένει το, λιγότερο θερμό, μπλε χρώμα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι σε ένα σημείο του παιχνιδιού ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιήσει τα θερμικά κιάλια για δει τα υπολείμματα θερμότητας πάνω σε ένα πληκτρολόγιο στο οποίο μόλις έχει πληκτρολογήσει κάποιος τον κωδικό εισόδου σε μια θωρακισμένη πόρτα.

Εκτός από τον εντυπωσιακό εξοπλισμό, ο ήρωας του Splinter Cell διαθέτει και μια πληθώρα, εξίσου εντυπωσιακών, κινήσεων που διευκολύνουν τον Sam να ξεπερνάει τα εμπόδια που αντιμετωπίζει. Οι κινήσεις αυτές μάλιστα είναι τόσες πολλές που υπάρχει ειδικό tutorial για την εκμάθησή τους!


Dirty deeds, done dirt cheap










Πολύ προσοχή όμως έχει δοθεί και στον τρόπο επαφής του Sam με τους άλλους χαρακτήρες όταν τελικά χρειάζεται να φτάσει στο σημείο να κάνει μια ''παλιοδουλειά''. Ο Sam πλησιάζει απαρατήρητος το θύμα του και τον ακινητοποιεί κάνοντάς του κεφαλοκλείδωμα. Κατόπιν μπορεί να προχωρήσει με την ανάκριση χώνοντάς του το πιστόλι στον κρόταφο και τέλος να δώσει λήξη στο όλο επεισόδιο ρίχνοντάς τον αναίσθητο με ένα χτύπημα στο κεφάλι με τη λαβή του πιστολιού. Πραγματικά ανέξοδα!

Physical graffiti


Τα γραφικά του παιχνιδιού βρίσκονται στα ίδια υψηλά επίπεδα με όλα όσα αναφέραμε μέχρι τώρα. Ο Sam Fisher είναι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένος και με λίγη προσοχή διακρίνονται τα διάφορα λουριά και τσέπες στη μαύρη του στολή. Τα χείλη όλων των χαρακτήρων κινούνται καθώς μιλάνε, ενώ φαίνονται ακόμη και οι διάφορες γκριμάτσες στο πρόσωπο του ήρωά μας.


Η ζωή στο παιχνίδι εξελίσσεται πέρα από τις κινήσεις του παίκτη: Αν παρατηρήσει κανείς τους άλλους χαρακτήρες θα δει ότι κινούνται (ελέγχουν πίσω τους, ξύνονται κ.τ.λ.) και συζητούν μεταξύ τους κανονικά λες και έχουν τη δικιά τους ζωή.










Ενα άλλο σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού είναι και ο τρόπος κίνησης της κάμερας, ή για την ακρίβεια η απόλυτη ελευθερία κίνησής της. Η αρχική της θέση είναι πίσω από το κεφάλι του Sam, αλλά με μια κίνηση του μοχλού είναι δυνατή η ελεύθερη περιστροφή της κατά 360 μοίρες μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με τον πρώτο διδάξαντα Metal Gear…

Αυτή η ελευθερία κινήσεων της κάμερας όμως έχει και τα αρνητικά της. Δυστυχώς ούτε το Splinter Cell καταφέρνει να αποφύγει το προαιώνιο πρόβλημα του clipping αν και πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν είναι τόσο έντονο όσο σε κάποια παλαιότερα παιχνίδια.


Music is my radar


Αν και καταντάει βαρετό, δε γίνεται παρά να αναφέρουμε ότι και ο ήχος του παιχνιδιού είναι κορυφαίος (και Dolby Digital 5.1!). Τα ηχητικά εφέ και η ομιλία τόσο του Sam όσο και των άλλων χαρακτήρων είναι πολύ υψηλής ποιότητας ενώ η μουσική υπόκρουση αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες και η οποία πραγματικά λειτουργεί ως ραντάρ το οποίο προειδοποιεί για την ύπαρξη κινδύνου. Τέλος, σημαντική χρησιμότητα του ήχου στο παιχνίδι είναι και για να καταλάβει κανείς κατά πόσο κινείται πραγματικά αθόρυβα ή εάν τον έχουν ακούσει μέχρι τα σύνορα…


One more chance


Το Splinter Cell είναι ένα παιχνίδι σταθμός, όχι μόνο για το Xbox αλλά για όλους τους gamers. Είναι το είδος του παιχνιδιού το οποίο όλοι ονειρευόμαστε ότι θα βλέπαμε στη νέα γενιά των παιχνιδομηχανών. Και καθώς στο δύσκολο επίπεδο, το παιχνίδι είναι πραγματικά δύσκολο, μπορεί κανείς να είναι σίγουρος ότι δε θα περάσει μαζί του λιγότερες από 30 ώρες…