Ελάχιστοι τίτλοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τόσο θόρυβο πριν την κυκλοφορία τους. Στο Xbox τα αναμφισβήτητα πρωτεία είχε το Halo, το μόνο παιχνίδι μέχρι στιγμής το οποίο θεωρείται από μόνο του αρκετός λόγος για να αγοράσει κανείς την παιχνιδομηχανή της Microsoft. Από εδώ και πέρα το Halo αποκτά συγκάτοικο στο βάθρο του. Κυρίες και Κύριοι το Splinter Cell είναι εδώ!
Το Splinter Cell δημιουργήθηκε πάνω στα χνάρια του πρώτου Metal Gear Solid για το Playstation και του δεύτερου για το PS2. Η κατασκευάστρια εταιρεία Ubi Soft όμως, δεν έφτιαξε έναν τίτλο που να μοιάζει στο MGS2 αλλά ένα παιχνίδι που θα αλλάξει τα standards με τα οποία κρίνεται εφεξής ο ανταγωνισμός!
What's the story morning glory?
Ενδιαφέρον, και προς τιμήν της Ubi Soft, είναι ότι , παρά το γεγονός ότι ο όλος σχεδιασμός και η εξέλιξη του παιχνιδιού ''δείχνει'' τα βιβλία του Tom Clancy, εν τούτοις το παιχνίδι δε στηρίζεται σε κανένα βιβλίο του αλλά η ιδέα και η υλοποίηση του παιχνιδιού έγινε εσωτερικά από την Ubi και κατόπιν έβαλε ο Clancy τη σφραγίδα του.
Shadow on the Wall
Το σημαντικότερο στοιχείο του παιχνιδιού είναι η ''κάλυψη και απόκρυψη'' όπως λέγαμε και στο στρατό: Ο μεγαλύτερος σύμμαχος του παίκτη είναι το σκοτάδι και η ησυχία. Και στον τομέα αυτό το Splinter Cell ανοίγει πραγματικά νέους δρόμους στο gaming καθώς διαθέτει την απολύτως καλύτερη ''μηχανή'' για τους φωτισμούς και τις σκιές που έχει δημιουργηθεί σε παιχνίδι καθώς κάθε πηγή φωτός έχει διαφορετικές ιδιότητες. Διαφορετικός είναι ο φωτισμός από τη σελήνη, διαφορετικός αυτός από μια λάμπα πυρακτώσεως, διαφορετικός από μια λάμπα φθορίου και διαφορετικός αυτός που προκύπτει από το φως που εκπέμπεται από ένα monitor ενώ κάθε αντικείμενο δημιουργεί μια εντελώς αληθοφανή σκιά δίνοντας έτσι στον παίκτη τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί πραγματικά τα στοιχεία που του ''δίνει'' το περιβάλλον του.
Ο παίκτης πρέπει να παρακολουθεί τα φώτα, τις σκιές και τους ήχους συνέχεια έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ''αόρατος'' στον εχθρό. Για να το πετύχει αυτό έχει τη δυνατότητα να πυροβολήσει κάθε πηγή φωτός για να δημιουργήσει το απόλυτο σκοτάδι. Τόσο απόλυτο που οι αντίπαλοι θα προχωρούν στα τυφλά με τα χέρια τεντωμένα μπροστά ψάχνοντας για τον διακόπτη!
Φυσικά, ο ήρωάς μας διαθέτει και μια σειρά από άλλα εργαλεία τα οποία του δίνουν τεράστια ευελιξία στις αποστολές του. Ετσι, ο Sam μπορεί να κάνει ραπέλ σε κτήρια, και να διαρρήξει κλειδαριές. Το τελευταίο μάλιστα γίνεται με πραγματικά μοναδικό τρόπο, καθώς εμφανίζεται ο αυχένας της κλειδαριάς και ο παίκτης πρέπει σιγά-σιγά να γυρίσει το μηχανισμό μέχρι ν’ αρχίσει να τρέμει το χειριστήριο, δείγμα ότι έχει βρει το σωστό σημείο για τη συγκεκριμένη ακίδα και να επαναλάβει τη διαδικασία για κάθε μία ακίδα της κλειδαριάς! Ρεαλισμός είπατε;
Εκτός από τον εντυπωσιακό εξοπλισμό, ο ήρωας του Splinter Cell διαθέτει και μια πληθώρα, εξίσου εντυπωσιακών, κινήσεων που διευκολύνουν τον Sam να ξεπερνάει τα εμπόδια που αντιμετωπίζει. Οι κινήσεις αυτές μάλιστα είναι τόσες πολλές που υπάρχει ειδικό tutorial για την εκμάθησή τους!
Dirty deeds, done dirt cheap
Physical graffiti
Τα γραφικά του παιχνιδιού βρίσκονται στα ίδια υψηλά επίπεδα με όλα όσα αναφέραμε μέχρι τώρα. Ο Sam Fisher είναι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένος και με λίγη προσοχή διακρίνονται τα διάφορα λουριά και τσέπες στη μαύρη του στολή. Τα χείλη όλων των χαρακτήρων κινούνται καθώς μιλάνε, ενώ φαίνονται ακόμη και οι διάφορες γκριμάτσες στο πρόσωπο του ήρωά μας.
Η ζωή στο παιχνίδι εξελίσσεται πέρα από τις κινήσεις του παίκτη: Αν παρατηρήσει κανείς τους άλλους χαρακτήρες θα δει ότι κινούνται (ελέγχουν πίσω τους, ξύνονται κ.τ.λ.) και συζητούν μεταξύ τους κανονικά λες και έχουν τη δικιά τους ζωή.
Αυτή η ελευθερία κινήσεων της κάμερας όμως έχει και τα αρνητικά της. Δυστυχώς ούτε το Splinter Cell καταφέρνει να αποφύγει το προαιώνιο πρόβλημα του clipping αν και πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν είναι τόσο έντονο όσο σε κάποια παλαιότερα παιχνίδια.
Music is my radar
Αν και καταντάει βαρετό, δε γίνεται παρά να αναφέρουμε ότι και ο ήχος του παιχνιδιού είναι κορυφαίος (και Dolby Digital 5.1!). Τα ηχητικά εφέ και η ομιλία τόσο του Sam όσο και των άλλων χαρακτήρων είναι πολύ υψηλής ποιότητας ενώ η μουσική υπόκρουση αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες και η οποία πραγματικά λειτουργεί ως ραντάρ το οποίο προειδοποιεί για την ύπαρξη κινδύνου. Τέλος, σημαντική χρησιμότητα του ήχου στο παιχνίδι είναι και για να καταλάβει κανείς κατά πόσο κινείται πραγματικά αθόρυβα ή εάν τον έχουν ακούσει μέχρι τα σύνορα…
One more chance
Το Splinter Cell είναι ένα παιχνίδι σταθμός, όχι μόνο για το Xbox αλλά για όλους τους gamers. Είναι το είδος του παιχνιδιού το οποίο όλοι ονειρευόμαστε ότι θα βλέπαμε στη νέα γενιά των παιχνιδομηχανών. Και καθώς στο δύσκολο επίπεδο, το παιχνίδι είναι πραγματικά δύσκολο, μπορεί κανείς να είναι σίγουρος ότι δε θα περάσει μαζί του λιγότερες από 30 ώρες…














