Σταλινισμός: Το καθεστώς τρόμου και βίας που στήριξε την ηγεσία του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν στην ΕΣΣΔ κι η ιδεολογική βάση αυτού του καθεστώτος. Η ιδεολογική αυτή «βάση» ήταν η ξενοφοβική, απολυταρχική και κατ ουσίαν αντι-διεθνιστική «πατέντα» του Στάλιν «Σοσιαλισμός σε κάθε κράτος χωριστά», που σήμαινε ότι, η διεθνής οικονομία αντιμετωπιζόταν ως το σύνολο των εθνικών οικονομιών, κι αυτό σήμαινε ότι κάθε χώρα έχτιζε τον υπαρκτό σοσιαλισμό της χωρίς να εξαρτάται από την οικονομική δομή άλλων κρατών. Ο Στάλιν τασσόταν ανοικτά εναντίον της ελεύθερης έκφρασης, εναντίον της ύπαρξης οποιουδήποτε άλλου πολιτικού φορέα πλην του ΚΚ, το οποίο πια ταυτιζόταν με εκείνον -κάθε αντίθεση θεωρούνταν προδοσία.










Μέσω μιας εκτεταμένης προπαγάνδας, ο «πατερούλης» Στάλιν έγινε αποδεκτός, καθ όλη τη διάρκεια της ζωής του, ως ο αλάθητος «Πάπας του Κομμουνισμού», κι όχι μόνο από το ΚΚ της ΕΣΣΔ. Στην ΕΣΣΔ, η ιστορία απέδειξε τα εγκληματικά λάθη (και αποκάλυψε άλλα, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας) του σταλινισμού. Μεταξύ των εγκλημάτων του Στάλιν, προσμετράται η δολοφονία χιλιάδων τροτσκιστών, αναρχικών κ.α. πολιτικών του αντιπάλων εξ αριστερών (πέραν των –κατά υπολογισμούς- περίπου είκοσι εκατομμυρίων εβραίων, τσιγγάνων, πιστών θρησκειών, ομοφυλοφίλων κ.α.). Η περίοδος του Στάλιν στην ΕΣΣΔ μπορεί ανέτως να χαρακτηριστεί «τρομοκρατία», όποιον ορισμό κι αν δίνει κανείς σε αυτή τη λέξη.