Το καλοκαίρι καλά κρατεί και απ&#39 ό,τι φαίνεται θα «τραβήξει» συμπαρασέρνοντας και τις γευστικές μας επιλογές. Eνα από τα πιο αγαπημένα καλοκαιρινά πιάτα, που για πολλούς «φέρνει» μνήμες και… μυρουδιές από τα παιδικά μας χρόνια είναι η «στραπατσάδα», μια παραλλαγή της ομελέτας με ντομάτα και τυρί, αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες στην παρασκευή της. Το βασικό όμως είναι το «ανακάτεμα»! Oπως καθιερώθηκε η έκφραση «τα έκανε στραπάτσο» (δηλαδή «τα μπέρδεψε» ή τα έκανε… θάλασσα, μούσκεμα κλπ), κάπως έτσι φαντάζομαι πέρασε από την Ιταλία στα Επτάνησα και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ελλάδα του μεσοπολέμου, η ονομασία «στραπατσάδα» γι&#39 αυτήν την «χωριάτικη» και πολύ νόστιμη ομελέτα.


ΥΛΙΚΑ (για 6 άτομα)



  • 6 πλήρη αυγά και από άλλα 3, μόνο το ασπράδι τους
  • 10-12 ώριμες ντομάτες, (ή 2 κουτιά των 400 γρ. ντοματάκια αποφλοιωμένα και ψιλοκομμένα)
  • 350 γραμμάρια «σκληρής» φέτας
  • 2 πράσινες-μακρουλές καυτερές πιπεριές πολύ ψιλοκομμένες (ή πιπέρι από μύλο)
  • Λίγο ελαιόλαδο (ή φρέσκο βούτυρο)
  • Αρκετό αλάτι
  • 1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα
  • 1 κουταλάκι ζάχαρη
  • Λίγα φύλλα μαϊντανού ψιλοκομμένα

ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ


Κόβουμε τις ντομάτες στη μέση και τις τρίβουμε στον τρίφτη από τη μέσα μεριά ώστε να μείνει στο χέρι μόνο η πέτσα που την πετάμε. Διαφορετικά χρησιμοποιούμε τις έτοιμες από τα κουτιά. Κόβουμε σε πολύ μικρές ροδέλες τις καυτερές πιπεριές. Σημειώστε ότι στα αυγά και στη μελιτζάνα η καυτερή πιπεριά «αφομοιώνεται» και δεν καίει σχεδόν καθόλου, απλώς αφήνει μια ιδιαίτερη νοστιμιά. Ωστόσο αν κάποιοι δεν την θέλουν, «εκ πεποιθήσεως», υπάρχει πάντα η λύση του πιπεριού. Ας λάβουν όμως υπ&#39 όψιν τους ότι η φρέσκια, καυτερή πιπεριά έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνες και κάνει πολύ καλό στο αίμα. Το κάνει «λεπτόρευστο», και γι&#39 αυτό συστήνεται ιδιαίτερα σαν μια φυσική αποτροπή των θρομβώσεων. Αλλά επειδή η «συνταγή» πάει να γίνει … ιατρική (!) ας επιστρέψουμε στην κουζίνα. Ψιλοκόβουμε λίγα φύλλα μαϊντανού και κόβουμε σε μικρές μπουκιές τη φέτα, ώστε να τα έχουμε έτοιμα. Σε ένα μεγάλο και σχετικά βαθύ τηγάνι βάζουμε πρώτα τις ντομάτες και πιπεριές να αχνισθούν για 5-10&#39 λεπτά και να τραβήξουν κάπως τα πολλά υγρά από τις ντομάτες. Προσθέτουμε πάπρικα, ζάχαρη, αλάτι και «ψιλοσοτάρουμε» με ελάχιστο λάδι ή βούτυρο. Στη συνέχεια ρίχνουμε τις μπουκιές της φέτας ανακατεύοντας και πιέζοντας ελαφρά με ένα ξύλινο κουτάλι. Και τώρα ερχόμαστε στην τελική φάση που βάζουμε τα αυγά. Η βασική διαφορά από μια κοινή ομελέτα είναι ότι τα αυγά δεν τα έχουμε χτυπήσει, αλλά τα ρίχνουμε το ένα μετά το άλλο, όπως και τα σκέτα ασπράδια, και όσο μπορούμε πιο γρήγορα γιατί -μη ξεχνάμε- το τηγάνι είναι στη … φωτιά και «κινδυνεύουμε», αν καθυστερήσουμε, τα αυγά να γίνουν «μάτια» και όχι στραπατσάδα. Τα ρίχνουμε λοιπόν όλα και ανακατεύουμε «ακανόνιστα» (μπρός-πίσω-διαγώνια κλπ.) ώσπου να αφομοιωθούν κάπως και το ασπράδι τους να αρχίσει λίγο να δένει, να «φαίνεται». Τότε σβήνουμε τη φωτιά και τα αφήνουμε 2-3&#39 λεπτά να τραβήξει. Σερβίρουμε σε πιατέλα ή στα πιάτα του καθενός, πασπαλίζοντας από πάνω τον μαϊντανό, και γαρνίρουμε με λίγα ψιλοκομμένα φρέσκα αγγουράκια. Η στραπατσάδα, αφού έχει την ντομάτα της, συνοδεύεται μόνο με πράσινη σαλάτα και ακόμα καλύτερα, αν βρούμε, βλίτα, ή «αρμύρα» (αρμυρίκια) ραντισμένα με λεμόνι. Η «αρμύρα» ιδιαίτερα. που έχει μια ελαφρά στιφάδα και γεύση από ιώδιο, κάνει πολύ ταιριαστό συνδυασμό ή -αν θέλετε «κοντράστ».


Από ποτό, ανάλογα με τη διάθεση ή την προτίμησή σας, διαλέξτε: ή μπύρα ή ρετσίνα.