Η Βρετανία πίεζε την Ελλάδα να προχωρήσει σε έρευνα για Πακιστανούς που είχαν επαφές με τους καμικάζι του Λονδίνου, λέει πηγή του υπουργείου Δημόσιας Τάξης στο Βήμα της Κυριακής.

«Δεχόμασταν φοβερές πιέσεις από τους Αγγλους… Το πρόβλημα ήταν ότι χρειαζόταν να κάνουμε μια επιχείρηση μαζικής προσαγωγής και ανάκρισης Πακιστανών και όχι ενός-δύο μεμονωμένων προσώπων, όπως συνέβαινε ως τώρα», αναφέρει και συνεχίει: «Οταν τον προηγούμενο Δεκέμβριο άρχισε το θέμα να γιγαντώνεται πάλι, μετά την εκπομπή του BBC, έπειτα από συνεννόηση αξιωματικών με κυβερνητικά στελέχη, επελέγη η διέξοδος της κατηγορηματικής διάψευσης όσων καταγγέλλονταν. Τότε πιστέψαμε ότι έτσι θα σταματούσε η φασαρία. Αποδείχθηκε βέβαια ότι αυτό ήταν λάθος».


Σύμφωνα με την αφήγησή του, η ιστορία της απαγωγής των Πακιστανών ξεκινά με διαδοχικά σήματα που αποστέλλονται στις 12 και 13 Ιουλίου 2005 από τη Σκότλαντ Γιαρντ στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Η έρευνα ανατέθηκε στη Γ΄ Διεύθυνση Αντικατασκοπίας της ΕΥΠ, μετά και από εισήγηση υψηλόβαθμων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. Αποφασίστηκε να μη ζητηθεί δικαστική συνδρομή, γιατί θεωρούσαν ότι έτσι θα αυξανόταν ο κίνδυνος διαρροής πληροφοριών. Στις 15 Ιουλίου 2005 γίνεται η απαγωγή των Πακιστανών χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα.


Η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία αποκαλύπτει ότι η ΕΥΠ διατηρούσε «οίκημα ασφαλείας» στο Σύνταγμα τουλάχιστον 20 μήνες, το οποίο «ξενοικιάστηκε» στις αρχές του χρόνου, την περίοδο που η υπόθεση της παράνομης κράτησης και ανάκρισης Πακιστανών βρισκόταν στο προσκήνιο.


Σύμφωνα με την εφημερίδα, το διαμέρισμα, που η ΕΥΠ νοίκιασε την άνοιξη του 2004, αποτελούσε το κέντρο συνάντησης πρακτόρων της υπηρεσίας με πληροφοριοδότες και εξασφάλιζε απόλυτη μυστικότητα για επιχειρήσεις σαν αυτή της απαγωγής και ανάκρισης των Πακιστανών.


Ο υπουργός Αμυνας Β. Μεϊμαράκης, σε συνέντευξή του στην ίδια εφημερίδα, λέει ότι την υπόθεση ερευνά η Διακιοσύνη και όχι η κυβέρνηση και προσθέτει: «Εμπιστεύομαι απόλυτα την ελληνική Δικαιοσύνη. Είμαι υπέρ της άποψης ότι και οι αποφάσεις της δικαιοσύνης κρίνονται, αλλά όταν υπάρχουν αποφάσεις».