Κάθε Domain Name, όπως π.χ. το www.microsoft.com, χωρίζεται σε τρία τμήματα τα οποία διαχωρίζονται από δύο τελείες:
Το τελευταίο τμήμα ονομάζεται top-level domain name και είναι αυτό το οποίο αντικατοπτρίζει το είδος του κατόχου του domain. Στις Η.Π.Α., πατρίδα του Internet, τα κυριότερα top-level domain names είναι τα .com (εμπορικό), .edu (εκπαιδευτικό), .org (οργάνωση), .gov (κυβερνητικό), .net (περί του Internet) και .mil (στρατιωτικό). Οι υπόλοιπες χώρες είτε έχουν ακολουθήσει το ίδιο σύστημα, είτε χρησιμοποιούν ένα κοινό top-level domain name, όπως στη Γερμανία το .de (Deutschland), είτε χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό των δύο όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου χρησιμοποιείται ένα διπλό top-level domain name π.χ. .edu.uk ή .co.uk. Τα domains που αποτελούνται από δύο χαρακτήρες (όπως τα .gr, .de, .uk, .jp) ονομάζονται CCTLDs (country code top level domains) και αντιστοιχούν σε μια συγκεκριμένη χώρα ή γεωγραφική περιοχή. Η ΙΑΝΑ (Internet Assigned Numbers Authority) διατηρεί μια σελίδα http://www.iana.org/cctld/cctld-whois.htm, στην οποία καταγράφονται όλα τα cctlds καθώς και ο υπεύθυνος hostmaster για τη διαχείριση των domains που υπάγονται στον αντίστοιχο κωδικό χώρας. O hostmaster είναι η εταιρεία/οργανισμός που έχει την ευθύνη να διαχειρίζεται και να αποδίδει τα domain names για το συγκεκριμένο top-level, για το οποίο είναι εξουσιοδοτημένος. Για την Ελλάδα π.χ., hostmaster είναι το Ι.Τ.Ε. (Ιδρυμα Τεχνολογίας Ερευνας), στις σελίδες του οποίου http://www.hostmaster.gr/cgi-bin/webwhois μπορείτε να δείτε αν έχει κατοχυρωθεί κάποιο ελληνικό domain name και εάν ναι, σε ποιον ανήκει. Στις ίδιες σελίδες του www.hostmaster.gr μπορεί, όποιος επιθυμεί, να κατοχυρώσει το δικό του domain name για μελλοντική χρήση.
Εκτός Ελλάδος, υπάρχουν πολλοί διαχειριστές για τα γενικά domain names (.edu, .com, .net, .org). Μια αντίστοιχη βάση με τους ιδιοκτήτες των domain names μπορείτε να βρείτε στη σελίδα http://www.internic.net/whois.html. Το Internic www.internic.net υπήρξε ο πρώτος διαχειριστής των domain names (.edu, .com, .net .org κ.τ.λ.) διεθνώς, αλλά εδώ και δύο χρόνια η κυβέρνηση των Η.Π.Α. όρισε περισσότερους οι διαχειριστές των domain names. Παρ΄ όλα αυτά εκεί μπορείτε να βρείτε τον κατάλογο με τους νέους διαπιστευμένους διαχειριστές.
Αν μαζί με το top-level domain name προσθέσουμε και τo μεσαίο τμήμα, το οποίο για τους περισσότερους χρήστες είναι και το ''κύριο'' μέρος του site, τότε έχουμε το second-level domain name. Το second-level domain name είναι ουσιαστικά το κυρίως domain name καθώς το πρώτο τμήμα, το οποίο αποτελεί το τρίτο επίπεδο ονομασίας (third-level domain name) είναι πολλές φορές, πλέον, προαιρετικό για τους browsers. Μπορείτε για παράδειγμα αντί να δώσετε τη διεύθυνση www.flash.gr να γράψετε απλώς flash.gr και ο browser σας θα το καταλάβει και θα σας πάει αυτόματα στο σωστό site. Σε μεγάλες εγκαταστάσεις, όπου χρησιμοποιούνται πολλά διαφορετικά μηχανήματα για να εξυπηρετήσουν τις σελίδες ενός site, τo third-level domain μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τον εντοπισμό κάθε συγκεκριμένου server, όπως για παράδειγμα το www.zdnet.com, το www2.zdnet.com κ.ο.κ. μέχρι το www5.zdnet.com.
Εκτός από τα τρία βασικά τμήματα, υπάρχουν και τα λεγόμενα υπο-τμήματα (subdomain levels), τα οποία ανήκουν στον ιδιοκτήτη του second level domain και δηλώνουν κάποια υπο-ενότητα του site. Για παράδειγμα το site του Flash.gr έχει διάφορα υπο-sites όπως το tech.flash.gr ή το automoto.flash.gr, τα οποία είναι και άμεσα προσβάσιμα από τον browser σας.
Κάθε Internet-ική διεύθυνση που εισάγουμε (e-mail, Web, FTP κ.τ.λ.), μεταφέρεται από τον υπολογιστή μας στον server του ISP και από εκεί σε έναν υπολογιστή που ονομάζεται DNS (Domain Name Server) και αναλαμβάνει να την μεταφράσει στην αντίστοιχη διεύθυνση IP χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων που διατηρεί. Τι είναι όμως οι IP addresses και πώς δημιουργήθηκαν;
















