Γιάννης Μπέζος: «Τη βλακεία την αντιμετωπίζεις μόνο με χιούμορ ή λέγοντας… περαστικά»

Ο Γιάννης Μπέζος μίλησε στο «Happy day» για τις αποτυχίες που έκανε στο θέατρο, τους νέους καλλιτέχνες που έχει στο πλευρό του και γιατί έχει επιλέξει να κάνει τις δικές του παραγωγές. «Ο πιο ενδιαφέρων ρόλος για μένα είναι η σκηνή, το να παίζεις. Από κει ξεκινούν όλα. Τα άλλα, η σκηνοθεσία, η μετάφραση των έργων είναι παράγωγα. Την επιτυχία δεν την κάνει μόνο η προσέλευση του κόσμου, την κάνει κυρίως αν μια παράσταση παραμείνει έστω και στη μνήμη των λίγων. Επίσης συμβαίνει και το ανάποδο, κάτι να γίνει μεγάλη εμπορική επιτυχία και να μην σημαίνει τίποτα. 

Καραμπινάτες αποτυχίες δεν έχω κάνει, αλλά το να έχω λίγο κόσμο, ναι, έχει συμβεί αρκετές φορές. Εμείς είτε 10 είναι από κάτω, είτε 400 η δουλειά μας είναι να συμπεριφερόμαστε το ίδιο. Και στο θέατρο και στην τηλεόραση έχω δει πολύ καλές δουλειές, δεν έχω ζηλέψει όμως με την έννοια «τι έπαθα που δεν μου έτυχε αυτό» γιατί έχω κάνει πολύ ωραία πράγματα που τα καταευχαριστήθηκα! 

Κάνω δικές μου παραγωγές γιατί θέλω να κάνω τα πράγματα όπως βαθιά επιθυμώ και χωρίς να θέλω να φορτώσω άγχη και έξοδα σε παραγωγούς. Έχω χάσει λεφτά από παραγωγές, αλλά δεν το έχω μετανιώσει καθόλου. Με απασχολούσε πάντα το πώς θα γίνει η δουλειά με μια αρχοντιά και όχι με μιζέρια».

«Δίνω χώρο σε αυτούς που έχουν κάτι να πουν»

«Υπάρχει ένας κόσμος με πολύ ενδιαφέρον στη δουλειά αυτή που δεν έχει καμία σχέση με τα παλαιότερα, ευτυχώς. Είναι πιο τολμηρός, πιο ενημερωμένος, έχει έναν άλλο εσωτερικό ρυθμό. Οι νέοι δεν έφυγαν από την τηλεόραση επειδή είπαν ότι δεν θα ξαναδούν τηλεόραση. Κάτι δεν τους γοητεύει σε αυτή, δεν συνδέονται. Δεν μπορείς να συντηρείς ένα πρόγραμμα το οποίο απευθύνεται σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

Και για το θέατρο λένε ότι οι νέοι δεν πάνε στο θέατρο. Ποιος το είπε αυτό; Πάνε, αλλά δεν πάνε παντού και κάνουν τις επιλογές τους και πολύ καλά κάνουν. Εγώ δίνω χώρο στους νέους, δίνω χώρο σε αυτούς που πραγματικά πιστεύω ότι αξίζουν να είναι πάνω στη σκηνή γιατί έχουν κάτι να πουν. Αυτό με ενδιαφέρει. Δεν είμαι εμμονικός ότι θα είμαστε μόνο με τους νέους ή μόνο με τους μεγάλους».

«Είναι φρικτό το ότι ανεχόμαστε πράγματα»

«Πολλές φορές το ότι ανεχόμαστε πράγματα είναι φρικτό! Πολύ περισσότερο σε μια διαπροσωπική σχέση. Τη βλακεία την αντιμετωπίζεις μόνο με χιούμορ ή λέγοντας «περαστικά». Και δεν είναι κάτι που θα φύγει. Είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση και θα εξακολουθήσει. Το θέμα είναι να μην μας χαρακτηρίζει».