Με την ευκαιρία της επίσημης κυκλοφορίας του Xbox στην Ελλάδα, είχαμε την τύχη να έχουμε ένα δείγμα στα γραφεία του Flash.gr και, με τη χρήση της αναγκαίας βίας, το Halo ΄΄πέρασε΄΄ στα χέρια μου εδώ και λίγες μέρες.
Περισσότερες από 15 ώρες και κάπου 4 εκατομμύρια σφαίρες αργότερα (στο easy level) υπάρχει μόνο μια λέξη με την οποία μπορώ να περιγράψω το Halo: Καταπληκτικό!
Το Halo είναι ένα παιχνίδι-εμπειρία.
Το σενάριό του, τόσο από πλευράς όγκου όσο και από πλευράς ποιότητας, είναι αρκετό για να κυκλοφορήσει σε διήγημα, η ποιότητα των γραφικών, των ήχων και της μουσικής από τις καλύτερες που έχουμε δει και το playability πραγματικά μο-να-δι-κό!
Η υπόθεση μέχρι τώρα
Ως ύστατη προσπάθεια για να αντιμετωπιστούν οι Covenant, οι επιστήμονες και οι στρατιωτικοί σχεδίασαν ένα νέο είδος από υπέρ-στρατιώτες Cyborgs με το κωδικό όνομα Spartan-II. Οι Covenant όμως επιτέθηκαν στον πλανήτη Reach, όπου κατασκευάζονταν οι Spartan-II, και εξολόθρευσαν σχεδόν όλη την αποικία. Ο πλοίαρχος του διαστημοπλοίου Pillar of Autumn, στο οποίο βρίσκεται ο τελευταίος Cyborg Spartan-II, κατάφερε να διαφύγει και να μεταφερθεί σε ένα τυχαίο σημείο του διαστήματος, προσπαθώντας να αποσπάσει την προσοχή των Covenant.
Το παιχνίδι
Από το σημείο αυτό και μετά αρχίζει το παιχνίδι, καθώς ο παίκτης παίρνει το ρόλο του τελευταίου Cyborg Spartan-II, γνωστού με το όνομα ΄΄Master Chief΄΄, με σκοπό, τι άλλο, να σώσει τον κόσμο.
Η εξέλιξη του παιχνιδιού χωρίζεται σε εννέα διαφορετικά κεφάλαια στα οποία εκτυλίσσεται, με πολλές ανατροπές είναι η αλήθεια, η πλοκή. Τo Halo αφαιρεί από τον παίκτη το φόρτο του να θυμάται να αποθηκεύει συχνά, προσφέροντας αντ΄ αυτού μια πληθώρα από checkpoints κατά τη διάρκεια του καθενός κεφαλαίου, τα οποία λειτουργούν ως restore points σε περίπτωση που ο παίκτης χάσει. Από την άλλη πλευρά, όμως, αν ο παίκτης σταματήσει το παιχνίδι προτού να ολοκληρώσει το κεφάλαιο, την επόμενη φορά πρέπει να ξεκινήσει μόνο από την αρχή του τρέχοντος κεφαλαίου.
Το Halo είναι κατά βάση ένα παιχνίδι τύπου FPS (First Person Shooter) κατά τη διάρκεια του όποιου, όμως, η προοπτική αλλάζει με μαγικό τρόπο σε τρίτο πρόσωπο, όταν ο Master Chief επιβιβάζεται σε ένα από τα τέσσερα διαφορετικά μεταφορικά μέσα που υπάρχουν στο παιχνίδι.
Η οδήγηση όλων αυτών των κατασκευασμάτων είναι ιδιαίτερα ΄΄επεισοδιακή΄΄ καθώς απαιτούνται και τα δύο stick του joypad, το ένα εκ των οποίων ορίζει το γκάζι (μπρος-πίσω), ενώ το άλλο περιστρέφει την κάμερα προς το σημείο στο οποίο θέλει τελικά να κοιτάει το σκάφος. Τα δύο μικρά, μάλιστα, το jeep και το ghost, έχουν μια ιδιαίτερη οδηγική συμπεριφορά καθώς στρίβουν πάντα ΄΄με τις πάντες΄΄, κάνοντας τη ζωή του παίκτη πιο δύσκολη αλλά απείρως πιο διασκεδαστική.
Από πλευράς οπλισμού, στον Halo μπορεί να βρει κανείς μια πληθώρα από καλούδια: περισσότερα από δώδεκα διαφορετικά όπλα και χειροβομβίδες βρίσκονται στη διάθεση όχι μόνο του παίκτη, αλλά, δυστυχώς, και στα χέρια των αντιπάλων. Ανάμεσα στα όπλα υπάρχουν περίστροφα, πιστόλια πλάσματος, αυτόματα, εκτοξευτές ρουκετών, καραμπίνες, τουφέκια ελεύθερου σκοπευτή (ιδανικά όταν μια δουλειά πρέπει να τελειώσει στα γρήγορα χωρίς να γίνεις αντιληπτός) μέχρι και περιστρεφόμενοι πυργίσκοι-πολυβολεία.
Η ποιότητα των γραφικών του παιχνιδιού μπορεί άνετα να συγκριθεί με αυτήν των κορυφαίων coin-ops. Η κίνηση των χαρακτήρων και των οχημάτων, οι σκιές, η ομίχλη, το χιόνι, οι τρύπες από τις σφαίρες, οι φωτιές, τα δέντρα και τα εφέ από τους πολλούς και διαφορετικούς φωτισμούς, το τοποθετούν πολύ κοντά στην κορυφή.
Τίποτε, όμως, από τα παραπάνω δεν είναι αρκετό για να φτιάξει ένα καλό παιχνίδι, η ουσία βρίσκεται στο gameplay και εκεί οι κατασκευαστές τους παιχνιδιού ΄΄γράφουν ιστορία΄΄.
Gameplay
Το Halo διαθέτει μια πληθώρα από χαρακτηριστικά που προσδίδουν έναν ιδιαίτερο ρεαλισμό. Από την αρχή του παιχνιδιού, ο παίκτης ανακαλύπτει ότι ο Master Chief μπορεί να κρατήσει, όπως είναι φυσιολογικό, το πολύ μέχρι δύο όπλα, κάνοντας έτσι την επιλογή τους ιδιαίτερα σημαντική. Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, ότι τα όπλα που έχουν σφαίρες απαιτούν κάθε τόσο ξαναγέμισμα, ενώ τα όπλα ενέργειας είτε υπερθερμαίνονται, είτε έχουν μπαταρίες που αδειάζουν. Στο παιχνίδι αυτό, όμως, τα αμέτρητα πτώματα αποτελούν μια αξιόπιστη πηγή πυρομαχικών καθώς παραμένουν στη θέση τους και δεν εξαφανίζονται μετά από λίγο.
Ακόμη, όμως, και όταν τα πυρομαχικά δεν φτάνουν και η μάχη γίνεται σώμα με σώμα, ο Master Chief μπορεί να χρησιμοποιήσει με μαεστρία τον υποκόπανο του ντουφεκιού του στο κεφάλι του αντιπάλου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα από την εποχή του Doom και του Quake, είναι πως ενώ οι υπόλοιποι καταδρομείς πολεμούν τους εξωγήινους κατά μέτωπο, ο Master Chief μπορεί να τους επιτεθεί από το πλάι ή ακόμη και από πίσω, όπου το επιτρέπει η διαρρύθμιση του χώρου. Οταν πάλι οι εχθροί σε εντοπίσουν, είτε γιατί σε είδαν, είτε γιατί άκουσαν το όπλο σου, ή τα βήματά σου καθώς πλησιάζεις, ακόμη και όταν δουν το φως που έχεις ξεχάσει στο κράνος σου, δεν θα έρθουν ως πρόβατα στη σφαγή, αλλά θα φροντίσουν πρώτα να οχυρωθούν είτε χρησιμοποιώντας τις ασπίδες τους, είτε τα αντικείμενα που βρίσκονται διασκορπισμένα τριγύρω. Αν, στα πιο δύσκολα επίπεδα, υπάρχει τριγύρω κάποιος πυργίσκος-πολυβολείο, σίγουρα κάποιοι θα τρέξουν να τον στρέψουν εναντίον σου, ενώ αν τους πετάξεις χειροβομβίδα, όλο και κάποιος θα την κλωτσήσει πίσω.
Στο κλίμα του παιχνιδιού βοηθούν αρκετά οι ήχοι, η μουσική και οι ομιλίες που ακούγονται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι προσβολές από τους εχθρούς και οι επιθανάτιες κραυγές είναι πλέον συνηθισμένες στα video games, η ποικιλία και η ποιότητά τους, όμως, φτάνουν στο παιχνίδι αυτό σε νέα επίπεδα.
Οι Covenant φωνάζουν, σε άπταιστα αγγλικά: ΄΄He΄s over here΄΄ ή ΄΄He΄s everywhere΄΄ ή ΄΄There he is!΄΄, ενώ τα σχόλια των καταδρομέων όταν αποδεκατίζουν τους εξωγήινους, έχουν ήδη λογοκριθεί.
Ενα από τα σημαντικότερα κατορθώματα των δημιουργών του Halo είναι ότι έχουν επιτύχει έναν εξαίρετο συνδυασμό ελευθερίας και πολυπλοκότητας κινήσεων, διατηρώντας το ιδανικό επίπεδο δυσκολίας (ακόμη και ο χρόνος ξαναγεμίσματος είναι ιδανικά μελετημένος!) έτσι ώστε ο παίκτης να συμμετέχει στα γεγονότα, βρισκόμενος σε μια κατάσταση διαρκούς πρόκλησης χωρίς, όμως, και να απογοητεύεται. Ο παίκτης στο Halo θα νιώσει σαν πραγματικός πολεμιστής που πρέπει να σκεφτεί τις κινήσεις του για να αντιμετωπίσει κάθε φάση που οι πιθανότητες είναι συντριπτικά εναντίον του.
Επιπλέον είναι ένα παιχνίδι τέλεια ΄΄ζυγισμένο΄΄, στο οποίο ποτέ δε θα σκεφτείς ΄΄τώρα αυτό τι το βάλανε;΄΄. Δεν υπάρχουν πουθενά σούπερ-εχθροί να παλεύεις δέκα ώρες, συνδυασμοί από διακόπτες για να δοκιμάζεις την τύχη σου ή πλατφόρμες για να κάνεις τον ακροβάτη πηδώντας πάνω από το κενό.
Είναι αδύνατο να παίξεις το Halo και να μη θες να προχωρήσεις λίγο ακόμη να δεις τι θα γίνει, μέχρι τελικά να το τελειώσεις.
Και ευτυχώς ο τελευταίος διάλογος ανάμεσα στην Cortana (την τεχνητή νοημοσύνη του σκάφους) και τον Master Chief, δείχνει ότι τα πράγματα είναι αρκετά ευοίωνα:
– It΄s finished.
– I think I΄m just getting started…
Multiplayer
Κατ΄ αρχάς υπάρχει το παιχνίδι συνεργασίας, στο οποίο δύο παίκτες μπορούν να συνεργαστούν για να φέρουν εις πέρας τις αποστολές. Καθώς, μάλιστα, αυξάνεται η δυσκολία του παιχνιδιού, η συνεργασία φαίνεται ως η μόνη ελπίδα επιβίωσης και επιτυχίας.
Το Halo, όμως, προσφέρει και το επονομαζόμενο Split Screen Multiplayer Game, στο οποίο υπάρχουν πέντε εναλλακτικές επιλογές:
Capture the Flag. Το κλασικότερο είδος multiplayer παιχνιδιού, όπου ο κάθε παίκτης πρέπει να κλέψει τη σημαία του αντιπάλου και να την επιστρέψει στη βάση του.
King of the Hill. O σκοπός του ΄΄βασιλιά του λόφου΄΄ είναι προφανής. Ο παίκτης πρέπει να καταλάβει, και να κρατήσει, κάποια σημεία κλειδιά στο χάρτη. Ο πρώτος παίκτης που θα κρατήσει υπό την κατοχή του τη συγκεκριμένη έκταση για το ορισμένο χρονικό διάστημα είναι ο νικητής.
Slayer. Στο παιχνίδι αυτό οι παίκτες παίζουν ο ένας εναντίον του άλλου. Ο πρώτος που θα εξολοθρεύσει τους υπόλοιπους αντιπάλους παίρνει και τον τίτλο του ΄΄μακελάρη΄΄.
Oddball. Ο σκοπός του παιχνιδιού αυτού είναι να βρει και να κρατήσει στην κατοχή του ο παίκτης τη μπάλα για όσο το δυνατόν περισσότερο διάστημα.
Race. Ο πρώτος παίκτης που θα φτάσει σε όλα τα σημεία που θα του υποδειχθούν είναι ο νικητής.
Τα αρνητικά
Είναι δυνατόν να υπάρχει ένα παιχνίδι πραγματικά τέλειο; (Και αν ακόμη υπάρχει, είναι δυνατόν να του το αναγνωρίσω; )
Το Halo έχει και αυτό τις ατέλειές του οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα οφείλονται στη βιασύνη της κατασκευάστριας εταιρείας να το έχει έτοιμο ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του Xbox. Ευτυχώς, όμως, οι ατέλειες αυτές είναι τόσο μικρές που δεν είναι ικανές να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα.
Το σημαντικότερο, ίσως, μειονέκτημα είναι η αίσθηση ΄΄κοιλιάς΄΄ που μου δημιούργησε στα 2/3 περίπου του παιχνιδιού καθώς το σκηνικό παρουσίαζε έντονες επαναλήψεις. Η αίσθηση αυτή όμως κράτησε λιγότερο από ένα κεφάλαιο και γρήγορα διορθώθηκε, επαναφέροντας το ενδιαφέρον μου στα προηγούμενα επίπεδα.
Ενα δεύτερο αρνητικό σημείο είναι πως ο ρυθμός ανανέωσης της εικόνας είναι ΄΄μόλις΄΄ 30 καρέ το δευτερόλεπτο, με αποτέλεσμα όταν το παιχνίδι ΄΄βαρυφορτώνεται΄΄ η κίνηση να μην είναι τόσο κορυφαία όσο θα περίμενε κανείς από ένα τέλειο παιχνίδι. Σε δύο μάλιστα περιπτώσεις, κατά τις οποίες όμως η θέαση είχε γυρίσει σε τρίτο πρόσωπο καθώς οδηγούσα το jeep και στην οθόνη γινόταν πραγματικός χαμός από εχθρούς, για κάποια δέκατα του δευτερολέπτου η κίνηση παρουσίασε ΄΄σπασίματα΄΄. Προφανώς τα δέκατα αυτά είναι ελάχιστος χρόνος μπροστά στις 15 ώρες χαράς που μου προσέφερε το Halo αλλά όταν πας για πρωταθλητισμό όλα μετράνε.
Δια ταύτα
Οποιος πιστεύει ότι το σχόλιο πως ΄΄To Halo είναι από μόνο του αρκετή δικαιολογία για να αγοράσει κανείς το Xbox.΄΄ είναι υπερβολή, απλώς δεν έχει παίξει το παιχνίδι. Η Microsoft έφτιαξε το Xbox για να παίζουμε παιχνίδια σαν το Halo. Συνδυάζει το περιβάλλον του Star Wars και του Alien σε ένα παιχνίδι με σφικτή πλοκή, υπέροχα γραφικά και ήχο και κορυφαίο playability.
Πραγματικό αστέρι!













