Κύπελλο Ελλάδας: Ο Παναθηναϊκός ήξερε που να «δαγκώσει», ο Ολυμπιακός έβλεπε απλά... την ταινία
Το Κύπελλο Ελλάδας «βάφτηκε» πράσινο, με την ομάδα του Αταμάν να έχει διαβάσει εξαιρετικά τον αντίπαλο και να προσθέτει «βέλη» στη φαρέτρα.
Ένα Κύπελλο Ελλάδας είναι ο πρώτος εγχώριος τίτλος. Μπορεί να είναι ο τρίτος σημαντικότερος της χρονιάς, αλλά η σημασία του και η αξία του δεν αλλάζει. Ο Παναθηναϊκός είδε τον θεσμό ως μια μοναδική ευκαιρία για restart και το πέτυχε, διαβάζοντας ακριβώς το που πρέπει να χτυπήσει. Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε πνευματικά ανέτοιμος και ουσιαστικά... παρακολουθούσε το φιλμ του τελικού, αφού δε μπήκε ποτέ στο πνεύμα ενός μεγάλου παιχνιδιού που κρίνει κούπα.
Ο ασθενής που έβγαλε τα σωληνάκια και η στιγμή που έκρινε τον νικητή
Το «τριφύλλι» έπαιξε το ίδιο καλά σε όλες τις περιόδους. Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο. Κι αυτό, κυρίως χάρη στις επιθετικές πρωτοβουλίες του Βεζένκοφ που είχε 12 πόντους και βγήκε νοκ-άουτ στο ημίχρονο με πρόβλημα στη μέση.
Στο δεύτερο δεκάλεπτο... κρίθηκε ουσιαστικά ο τίτλος. Ο Χολ πάτησε στο παρκέ μόνο με το νου, καθώς το σώμα είχε λάθος τοποθετήσεις, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση. Οι «πράσινοι» έπαιζαν ένα κεντρικό pick n roll και ένιωθαν πως δεν υπήρχε κανείς να τους σταματήσει. Όταν δε, μπήκε ο Χέιζ-Ντέιβις, ο Παναθηναϊκός έφτασε σε 10 λεπτά αγώνα την...30αρα, με 50% στο τρίποντο και τον αντίπαλο να έχει μόλις... 1/13!
Ένας Πίτερς δε φέρνει την άνοιξη
Οι προπονητές ξέρουν πάντα καλύτερα. Εμείς κρίνουμε κυρίως από το τελικό αποτέλεσμα και πάντοτε, μετά τα παιχνίδια. Στο μυαλό μου, ακόμη είναι ακατανόητη η επιλογή να κοπεί ο Πίτερς και να μπουν τρεις ψηλοί στη λίστα, την στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε μόνο τον Χολμς.
Ωστόσο, ακόμη κι αν ο Πίτερς έπαιζε, δε θα άλλαζαν πολλά. Ο Ολυμπιακός ήταν σε πολύ κακό βράδυ εκτελεστικά. Εκεί, ίσως ο Πίτερς να βοηθούσε. Ωστόσο, θα δυσκολευόταν στην άμυνα απέναντι στον Ντέιβις, όπως δυσκολεύτηκε και ο Βεζένκοφ. Ακόμη κι αν οι «ερυθρόλευκοι» ευστοχούσαν σε λίγο περισσότερα σουτ από την γραμμή των 6.75, θα ήταν πολύ δύσκολο ένας παίκτης να αλλάξει τη ροή, απέναντι σε ένα σύνολο που δεν παρουσιάστηκε έτοιμο (κυρίως πνευματικά).
Στο μπάσκετ τις συνθήκες τις δημιουργούν πάντα δυο
Θα ήταν άδικο να σταθούμε μόνο στη κακή εικόνα του Ολυμπιακού. Κι αυτό γιατί, περισσότερο ο ίδιος ο Παναθηναϊκός, έκανε τον αντίπαλο του να μοιάζει ανήμπορος. Οι «πράσινοι» έπαιξαν εξαιρετική άμυνα στο pick n roll του Ολυμπιακού. Ήξεραν πως αν κλείσουν αυτή την επιλογή και πιέσουν on-ball τους αντίπαλους περιφερειακούς, η δουλειά θα είχε σχεδόν γίνει.
Η ειδοποιός διαφορά είναι το πόσο μεταμορφώνει αυτή την άμυνα ο Ντέιβις. Ο Αταμάν φαίνεται να προσαρμόζει τον σύλλογο πάνω στον παίκτη (ακριβώς η αντίθετη συνθήκη από αυτό που συμβαίνει με τον Σορτς) κι αυτό είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση.
Οι Κυπελλούχοι Ελλάδας δεν έπαιξαν το ίδιο agressive στα hedge-out. Τολμούσαν να αλλάξουν στα screen, ακριβώς επειδή υπήρχε ένα κορμί όπως αυτό του Ντέιβις. Ένα κορμί ικανό να παίξει άμυνα στα αντίπαλα center ή και να δυσκολέψει το σουτ ενός γκαρντ με άριστη περιστροφή. Ουσιαστικά, αυτός ήταν και ο λόγος που οι «ερυθρόλευκοι» δεν έβρισκαν πολλά ελεύθερα σουτ. Προλάβαινε να κάνει contested το σουτ ο Χέιζ-Ντέιβις. Και μάλιστα, έκανε και καλύτερους τους συμπαίκτες του στην επίθεση. Για αυτό και είδαμε τον Ρογκαβόπουλο και τον Μήτογλου σε τέτοιο βράδυ. Ο MVP του τελικού, δεν ήρθε να προσαρμοστεί. Ήρθε να γίνει ο «one to rule them all».
