Είναι πραγματικά απίστευτο το πώς η Capcom καταφέρνει πάντα να εκμεταλλεύεται απλές ιδέες και να τις μετατρέπει σε εκπληκτικά video games. Με το Marvel vs Capcom 2 (εν συντομία MvC2) η εταιρεία αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι είναι ο ''άρχοντας'' των δισδιάστατων παιχνιδιών fighting.
Μερικούς μπορεί να τους ξενίζει το γεγονός ότι στη σημερινή εποχή εξακολουθούν να κυκλοφορούν δισδιάστατα παιχνίδια fighting. Ωστόσο, μερικά λεπτά ενασχόλησης με το ''άθλημα'' είναι αρκετά για να σας κάνουν να το συμπαθήσετε. Το πρώτο πράγμα που θα διαπιστώσετε, όταν ξεκινάτε το παιχνίδι, είναι ότι τα γραφικά του έχουν βελτιωθεί σε τρομερό βαθμό, σε σχέση με άλλα παιχνίδια της ίδιας εταιρείας, ενώ για πρώτη φορά η Capcom δοκιμάζει έναν ενδιαφέροντα πειραματισμό:
 |
Ογκος ή δύναμη; Δική σας η επιλογή! |
|
Στα περισσότερα τρισδιάστατα παιχνίδια, οι χαρακτήρες απαρτίζονται από πολύγωνα και τα backgrounds είναι (συνήθως) δισδιάστατα (είτε ένα bitmap, είτε μια ομάδα από sprites). Στο MvC2, η Capcom αντιστρέφει τους ρόλους και παρουσιάζει δισδιάστατους ήρωες με τρισδιάστατα backgrounds! Είναι ίσως από τις λίγες περιπτώσεις που το περιβάλλον ενός παιχνιδιού είναι τόσο ζωντανό. Οι πίστες του παιχνιδιού χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία και πολυχρωμία. Για παράδειγμα: θα βρεθείτε να μάχεστε πάνω σε ένα πλοίο, μέσα σε ένα ομιχλώδες περιβάλλον και την προσοχή σας από τη μάχη θα αποσπούν τα παγόβουνα που έρχονται από το βάθος της οθόνης. Εάν δεν σας εντυπωσιάσει η πίστα με το τεράστιο πρόσωπο ενός κλόουν που κάνει μορφασμούς, τότε η πίστα με τους ανεμόμυλους θα το καταφέρει. Τα πάντα στο παιχνίδι συνοδεύονται από μια πληθώρα οπτικών εφέ, ειδικά στις περιπτώσεις που εκτελείται μια σούπερ επίθεση και όλη η οθόνη ταράζεται από τα χρώματα της καταιγίδας (σήμα κατατεθέν της Capcom). Το μοναδικό αρνητικό που μπορεί να επισημάνει κανείς στα γραφικά, είναι ότι τα sprites των χαρακτήρων, παρ΄ όλο που είναι χορταστικά και διατηρούν το γνώριμο καρτουνίστικο ύφος των παιχνιδιών της Capcom, είναι κάπως χοντροκομμένα (καθότι σχεδιασμένα σε χαμηλή ανάλυση) και χαλάνε την υπέροχη εικόνα που δημιουργούν τα backgrounds. Αυτό, βέβαια, μπορούμε να το συγχωρέσουμε στην εταιρεία, μια και το MvC2 έχει να σας προσφέρει τη μεγαλύτερη συλλογή από χαρακτήρες: 56 συνολικά ήρωες από παιχνίδια της Capcom και από τον κόσμο της Marvel! Θα βρείτε τους ''κλασικούς'' ήρωες όπως Ryu, Ken, Captain America, Wolverine, κ.λπ. αλλά και πολλούς νέους χαρακτήρες όπως την Jill Valentine (απ΄ το Resident Evil) και την Tron Bonne. Ξεκινώντας το παιχνίδι, θα έχετε πρόσβαση μόνο σε 24 χαρακτήρες, αλλά με τον καιρό θα μπορείτε να αποκαλύπτετε κι άλλους.
 |
Μην επιμένετε στις ειδικές κινήσεις. Ακόμα και ένα απλό combo 3 χτυπημάτων μπορεί να είναι πιο καταστροφικό. |
|
Την εξαιρετική ποιότητα γραφικών υποστηρίζει μια πληθώρα ηχητικών εφέ και διαφορετικών μουσικών θεμάτων. Το κλασικό ''κλωτσομπουνίδι'' συνοδεύεται από πολλά γρονθοκοπήματα που θα ικανοποιήσουν τα αυτιά σας, όμως μερικές από τις μουσικές που θα ακούσετε, θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε για τη μανία των Ιαπώνων προγραμματιστών να χρησιμοποιούν ακατάλληλα θέματα σε fighting παιχνίδια (η τζαζ μουσική δεν είναι ό,τι καλύτερο, όταν παλεύετε με νύχια και με δόντια, έχοντας μόνο μια σταλιά ενέργειας).
Και ερχόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο: το gameplay. Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι η Capcom συνεχίζει να υποστηρίζει το σλόγκαν που εισήγαγε με το Street Fighter: ''combo is the key''. Το Marvel vs Capcom 2 πετάει προκλητικά το γάντι σε όλα τα άλλα παιχνίδια fighting, όταν ακούγεται η λέξη ''combo''. Το γεγονός ότι πλέον δεν ελέγχετε ομάδα δύο αλλά τριών χαρακτήρων, τους οποίους εναλλάσσετε για να κάνετε assist (βαράτε τον αντίπαλο και καλείτε έναν από τους δύο δικούς σας να ρίξει κι αυτός μια ''ψιλή''), σε συνδυασμό με τους 56 χαρακτήρες του παιχνιδιού, δίνουν στο παιχνίδι έναν αέρα υπερβολής. Το μοναδικό μειονέκτημα (για τους έμπειρους παίκτες του πρώτου MvC) είναι ότι τα κουμπιά της μεσαίας επίθεσης δεν υπάρχουν πλέον. Πάντως, το στυλ των επιθέσεων είναι ίδιο με το προηγούμενο παιχνίδι: τα combos επιτελούνται με την τακτική ''zig-zag'' (δηλαδή χαμηλή επίθεση που ακολουθείται αμέσως από ισχυρή ή ακυρώνεται σε ειδική) και επομένως δεν χρειάζεται να έχετε γνώση των κυκλικών και ημικυκλικών κινήσεων που χρησιμοποιούν οι masters του Street Fighter. Οι αλλαγές χαρακτήρων γίνονται με το πάτημα δύο πλήκτρων και τα πάντα είναι τόσο απλά, που στο πεδίο της μάχης μεταφράζονται σε εκρηκτικές αναμετρήσεις.
Ευτυχώς, το MvC2 επιτρέπει σε έναν ''πρωτάρη'' να μπει γρήγορα στο πνεύμα του και να αντιμετωπίζει ακόμα και τους βετεράνους του Street Fighter. Λίγα λεπτά εξάσκησης είναι ικανά να μετατρέψουν τον παίκτη σε υπερ-ήρωα. Και, πιστέψτε μας, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να ξυλοφορτώνεις τον αντίπαλο με έναν παίκτη, να ρίχνεις ξαφνικά στη μάχη έναν δεύτερο και να εκτελείς μια σούπερ κίνηση και με τους τρεις μαζί, μέσα σε ένα καταιγισμό πυροτεχνημάτων.
Συμπέρασμα; Το καλύτερο δισδιάστατο παιχνίδι fighting ονομάζεται Marvel vs Capcom 2. Μην το σκέφτεστε και πολύ.