Εμφανίστηκε από το πουθενά στο προσκήνιο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, μιας και πρόβαρε, για τα καλά, τη φανέλα με το εθνόσημο της εθνικής Κροατίας σε ηλικία μόλις 28 ετών, ωστόσο, άπαντες στην χώρα του, πίνουν νερό στο όνομά του! Η Κροατία ούσα παραπαίδι της πρώην Δημοκρατίας της Σερβίας, έχει συνηθίσει σε επιθετικούς-γκολτζήδες. Μπορεί ο Ντάντο Πρσο να μην είναι ένας από αυτούς, αλλά ήδη θεωρείται ο ηγέτης της ομάδας του Μπάριτς, μιας και ήταν αυτός που ουσιαστικά την έστειλε στην τελική φάση του Euro 2004, σκοράροντας και τα δύο γκολ στους αγώνες μπαράζ με την Σλοβενία (1-1 στο Ζάγκρεμπ, 0-1 στην Λουμπλιάνα). Ο μακρυμάλης στράικερ των Ρέιντζερς πλέον, έδειξε τα διαπιστευτήριά του από την πρώτη στιγμή, στο ντεμπούτο του. Κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό της Κροατίας για την εντός έδρας αναμέτρηση με το Βέλγιο στις 29 Μαρτίου του 2003 και τον έβγαλε ασπροπρόσωπο σκοράροντας στον θρίαμβο με 4-0 επί των «κόκκινων διαβόλων». Κι όμως η ιστορία του ποδοσφαιριστή που έκανε όλη την Ευρώπη εφέτος να παραμιλά, χάρη στα τέσσερα γκολ που σημείωσε στο ανεπανάληπτο 8-3 της Μονακό επί της Λα Κορούνια, είναι πολύ περίεργη.


Η οικογένεια του Πρσο μετακόμισε στο Παρίσι θέλοντας να αποφύγει την ασταθή πολιτική κατάσταση και τον πόλεμο στην πρώην ενωμένη Γιουγκοσλαβία στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90. Το όνομά του είναι ένα από αυτά που περιλαμβάνονται τόσο στα βιβλία της Χάιντουκ, όσο και σε αυτά της ΝΚ Πάζινκα, ωστόσο καριέρα σαν ποδοσφαιριστής έκανε στη Γαλλία. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Μονακό το 1997, έκανε το «αγροτικό» του στην Αζαξιό για δύο χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στο πριγκηπάτο για να αντικαταστήσει τον Νταβίντ Τρεζεγκέ που μετεγγράφηκε στην Γιουβέντους. Κι αν κρίνουμε από τις επιτυχίες των μονεγάσκων οι φίλαθλοι στο Λουί ΙΙ θα πρέπει ήδη να έχουν ξεχάσει το Γάλλο στράικερ και να πίνουν νερό στο όνομα ενός Κροάτη…